บทที่ 88 ตั้งครรภ์แล้ว

หลังจากพูดจบ ฉันก็ผละมือของเขาออกทันที ยกมือขึ้นเพื่อกวักมือเรียกแท็กซี่และจากไป

หลังจากกลับมาที่โรงแรม ฉันมองไปที่ใบหย่าในมือ ฉันนอนอยู่บนเตียงและร้องไห้เหมือนเป็นโรคประสาท

หลังจากร้องไห้นานกว่าสิบนาที จู่ๆฉันก็รู้สึกอยากจะอาเจียน ฉันรีบไปเข้าห้องน้ำเพื่อจะอาเจียน แต่ฉันไม่สามารถอาเจียนอะไรออกมาได้

หลังจากนอนอยู่ในห้องน้ำครึ่งชั่วโมง ฉันก็ยังไม่สามารถอาเจียนออกมาได้ฉันจึงออกไปเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อหาบ้านพัก

ฉันเปิดดูหน้าเว็บในโรงแรมเป็นเวลาสองวันและในที่สุดก็เจอบ้าน

ลู่จือสิงและฉันหย่าร้างกันอย่างไม่เห็นแก่ตัว นอกจากหุ้นแล้วเขายังให้เงินฉันมากมาย ตอนนี้ฉันเป็นผู้หญิงที่มีเงินมากมาย

แต่ฉันรู้ว่านั่นไม่ใช่ของฉัน

เงินออมของฉันรวมแล้วไม่เกิน 50,000 ส่วนลู่จือสิง ของอื่น ๆ ที่ลู่จือสิงให้ฉัน ฉันไม่เคยคิดจะแตะต้อง

ฉันนัดเจ้าของบ้านมาดูบ้าน วันนี้ก่อนออกไปฉันรู้สึกปวดท้องฉันไปห้องน้ำและฉันพบว่าประจำเดือนฉันมา

ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายฉันจึงบอกให้เจ้าของบ้านเลื่อนการดูบ้านออกไปในวันพรุ่งนี้

เจ้าของบ้านไม่ได้พูดอะไรและนัดฉันไว้พรุ่งนี้

ฉันนอนอยู่บนเตียงรู้สึกผิดปกติมากขึ้นเรื่อย ๆ

ฉันคิดว่าประจำเดือนฉันมา ฉันเลยคิดฟุ้งซ่าน หลังจากคิดดีๆแล้วเหมือนว่าประจำเดือนฉันจะไม่มาเกือบสองเดือนแล้ว

ความเจ็บปวดในครั้งนี้คล้ายกับสถานการณ์ระหว่างการแท้งครั้งสุดท้ายของฉัน

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ใบหน้าของฉันก็ซีดลง และฉันต้องการหาคนที่จะพาฉันไปโรงพยาบาล แต่พบว่าฉันไม่มีเพื่อนเลย

ในที่สุดฉันก็ต้องนัดรถและไปโรงพยาบาลด้วยตัวเอง

โชคดีที่ครั้งนี้ฉันไม่เจ็บมากเท่าครั้งที่แล้ว แต่ระหว่างทางร่างกายของฉันทั้งสั่นและหนาวสั่น

ฉันไม่รู้ว่าฉันท้อง ถ้าฉันท้องฉันล่ะ แล้วสถานการณ์ในตอนนี้ ...

ฉันไม่สามารถคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้อีกต่อไป ยิ่งฉันคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็ยิ่งกลัว

เมื่อฉันไปถึงโรงพยาบาล ฉันรีบไปแผนกฉุกเฉิน หมอถามฉันเกี่ยวกับอาการของฉันและขอให้ฉันไปตรวจครรภ์

เป็นเวลานานกว่าสองชั่วโมง ฉันไม่รู้ว่าฉันผ่านมันมาได้อย่างไร ในที่สุดกลับกลายเป็นว่าฉันท้อง

หมอขอให้ฉันตรวจอัลตร้าซาวด์ หลังจากนั้นกว่าสามชั่วโมงหมอบอกฉันว่าฉันตั้งครรภ์ได้ 11 สัปดาห์ แต่มีสัญญาณของการแท้งบุตร

พอได้ยินแบบนี้ ฉันแทบจะเป็นลม

อย่างไรก็ตามหมอยังพูดไม่จบ ในเมื่อเจอปัญหาเร็ว ถ้าดูแลตัวเองดีปัญญาก็ไม่ใหญ่

หลังจากฟังหมอพูดแล้ว ฉันก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

แต่หลังจากจ่ายค่าธรรมเนียมแล้ว อารมณ์ของฉันก็ซับซ้อนมาก

เพียงสองวันที่ผ่านมา ฉันหย่ากับลู่จือสิงและตอนนี้ฉันท้อง

ฉันรู้สึกสูญเสีย เมื่อจู่ๆก็ได้ยินคนเรียกฉันว่า? ซูยุ่น?

ฉันตะลึงไปชั่วขณะและเมื่อฉันมองย้อนกลับไปฉันก็เห็นลู่ป่ายถง

เพราะสิ่งที่เขาบอกฉัน ฉันไม่ได้เกลียดลู่ป่ายถงและฉันก็รู้สึกขอบคุณสำหรับคำสารภาพของเขา

เมื่อเห็นเขา ฉันก็พยายามยิ้ม: "คุณลู่"

"คุณป่วยเหรอ?"

ฉันส่ายหัวโดยไม่รู้ตัว: "ไม่ค่ะ ประจำเดือนผิดปกตินิดหน่อย"

ฉันไม่ต้องการให้คนในตระกูลลู่รู้ว่าฉันท้อง เรื่องของฉันกับลู่จือสิงเป็นไปไม่ได้แล้ว

นอกเหนือจากยายของฉัน ฉันก็ทนผู้ชายที่วางแผนมาตั้งแต่แรกไม่ได้ และไม่เคยรักฉันเลย

ฉันเป็นผู้หญิง ฉันอาจจะทนได้ที่ลู่จือสิงไม่เชื่อฉัน แต่ฉันทนไม่ได้จริงๆที่เขาใช้ฉันเป็นเครื่องมือ แล้วนับประสาอะไรกับเขาที่ไม่รักฉัน

ลู่ป่ายถงมองมาที่ฉันสักพัก: "ผิวพรรณของคุณไม่ค่อยดีนัก"

ฉันยิ้ม: "วันก่อนฉันและลู่จือสิงได้ไปหย่ากัน"

เขาไม่แปลกใจ: "ยินดีด้วยซูยุ่น"

ขอแสดงความยินดีกับฉันเหรอ?

ใช่ ขอแสดงความยินดีด้วย

ถ้าเขาไร้ความปราณีฉันก็คงจะยอมแพ้ มีผู้ชายมากมายในโลก ทำไมฉันต้องไม่สนใจเขาด้วยละ

"ขอบคุณ."