ตอนที่ 5389 เราจะไม่ยอมจำนน

บนยอดกำแพงนครหลวง เมฆดำทะมึนหลั่งฝนสีดำสนิทโปรายปรายลงมา แต่ละหยดที่แฝงด้วยรัศมีมารส่งเสียงฟู่เมื่อกระทบกำแพง

หลิวคุนวางมือทั้งสองข้างบนกำแพงหิน หัวใจเต้นระรัว มองจากระยะไกลจะเห็นเงาเหล่านั้นกลืนกินทั้งภูเขาและแม่น้ำ

นั่นคือกองทัพวิญญาณมารนับแสน ไม่ว่าจะพัดผ่านที่ใด หุบเขาจะพังทลาย ป่าไม้ดับสูญและแสงสว่างเลือนหาย

“นายท่าน กองทัพวิญญาณมารมาถึงนอกกำแพงแล้ว!” ที่ปรึกษาที่ของเขาร้องเตือนขณะชี้ความมืดที่กำลังคืบคลานเข้ามา

หลิวคุนกล้ำกลืนความกลัวและหันไปหาเซี่ยหวู่หยิง “ผู้อาวุโสเซี่ย ถ้าหัวหน้าของพวกมันมาถึง ข้าต้องการให้ท่านเจรจาแทนข้า หากยอมจำนนต่อข้า ข้าจะให้ครึ่งหนึ่งของชั้นหกตอบแทน”

เซี่ยหวู่หยิงแค่นเสียงเย็นชา เขาไม่เชื่อว่าหลิวคุนจะมีอำนาจขนาดนั้น เขานั่งลงและรอดูเสนาบดีผู้ทะเยอทะยานอับอายขายหน้า

ครู่ต่อมา กองทัพวิญญาณมารก็หยุดนิ่งอยู่นอกเมือง

เหนือพวกมันคือมารกลืนวิญญาณ ร่างสูงใหญ่ดำมืดน่าสะพรึงกลัว บดบังทุกดวงแสง แรงกดดันจากรัศมีขั้นเซียนปุถุชนโถมใส่ทัพองครักษ์อย่างหนักหน่วง บดขยี้พวกทหารจนหลายคนเผลอคุกเข่าโดยไม่รู้ตัว

“แมลงไร้ค่า” มารกลืนวิญญาณคำรามดังก้องกังวาน “จงเปิดประตูและถวายความภักดี แล้วข้าจะไว้ชีวิต!”

กำแพงสั่นไหวภายใต้เสียงนั้น ฝุ่นผงลอยคลุ้ง

หลิวคุนรวบรวมความกล้าเหาะขึ้นไปในอากาศ เผชิญหน้ากับเงามืดสูงตระหง่าน เขาประสานมือคำนับและพูด “ท่านจอมมาร ข้าคือหลิวคุน มหาเสนาบดีแห่งแคว้นเฉิน จงโน้มน้าวกองทัพของท่านให้ยอมอยู่ใต้อำนาจของข้า แล้วเราจะปกครองชั้นหกร่วมกัน ความมั่งคั่งและเกียรติยศมหาศาลรอคอยท่านอยู่!”

ดวงตาดำลึกกลวงของมารกลืนวิญญาณดูขบขัน เขายกมืออันใหญ่โตขึ้นข้างหนึ่ง และท้องฟ้าก็ดูราวกับจะถล่มลงมา

หลิวคุนตั้งรับการโจมตีนั้นไม่ทัน เขากระเด็นถอยหลังเหมือนว่าวสายขาด พุ่งชนกำแพงและกระอักเลือด ซี่โครงหักหลายจุด

“จะให้ยอมจำนนต่อเจ้าหรือ? ช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง น่าสมเพช” มารกลืนวิญญาณพูดเสียงแหบสาก ทุกถ้อยคำดูถูกเหยียดหยาม “คิดหรือว่าอย่างเจ้าคู่ควรที่จะเจรจากับข้า?”