บทที่ 203

ฉันสงสัยและถามว่า “คุณจะไปไหน?”

“ลงไปชั้นล่าง”

เขาจะนั่งบนโซฟาทั้งคืนหรือไม่?

หลังจากที่เขาออกจากห้องไป ฉันก็อารมณ์ไม่ดี ฉันอดไม่ได้ที่จะได้ใกล้ชิดกับแซคคารี่ ฉันรู้สึกทึ่งกับความรู้สึกนี้ที่ฉันมี ฉันตกหลุมรักเขาหรือเปล่า?

นานมาแล้ว เมื่อเขาพาฉันออกจากทางเข้าโบสถ์ต่อหน้าทุกคน เขาปกป้องฉันด้วยความบริสุทธิ์ใจ แต่ไม่ต้องการสิ่งตอบแทนใด ๆ จากฉัน

เขาเคยทำแบบกับฉัน... มันยากที่เขาจะไม่อยู่ในความคิดของฉันในตอนนี้

ต้องบอกว่าตอนนี้ ฉันนึกถึงการกระทำของดิกสันด้วย

ความคิดของเขาทำให้ฉันเต็มไปด้วยความเศร้าโศก

สี่เดือนที่ผ่านมา ฉันดื้อรั้นไม่ให้อภัยเขา

จนกระทั่งเกวน ...

เฮนรี่พูดถูก จากอีกมุมหนึ่ง ถ้าเป็นฉัน ฉันคงอยากให้ดิกสันมีชีวิตอยู่อย่างแน่นอน แม้ว่าเขาจะเกลียดฉันไปตลอดชีวิตก็ตาม

ฉันไม่เคยชื่นชมทุกสิ่งทุกอย่างในอดีตจนกระทั่งฉันสูญเสียมันไป

ชายหนุ่มคนนี้อยู่ในช่วงสำคัญของชีวิต ...

ทำไมตอนนี้เขาต้องเดินหนีหายไปง่าย ๆ?

จู่ ๆ ฉันก็รู้สึกเจ็บแปลบในใจ ฉันเอามือจับหน้าอก ลุกจากเตียง แล้วนั่งลงบนพื้น ฉันไม่ได้นอนทั้งคืน เมื่อเช้าฉันเห็นว่าหน้าตัวเองซีดมากในกระจก

ฉันแต่งหน้าเบา ๆ และสวมเสื้อแจ็คเก็ตสีขาว ฉันลงไปชั้นล่างและเห็นว่าแซคคารี่นอนอยู่บนโซฟา ดวงตาของเขาปิดอยู่และเขาก็ลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่อได้ยินเสียงลงมา