บทที่ 228

คำพูดของโจชัวร์ทำให้ฉันตกตะลึง เนื่องจากควินซี่ยังคงมีไตทั้งสองข้างของเธอเมื่อเธอออกจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะรู้ว่าควินซี่มีไตเพียงข้างเดียว เว้นแต่ ...

ความคิดบ้า ๆ เข้ามาในใจฉัน

ฉันอยากจะถามโจชัวร์ แต่พยาบาลพาฉันเข้าไปในห้องผ่าตัดเสียก่อน ฉันระงับคำถามที่มีและเดินตามพยาบาลไป

พยาบาลไม่ให้ฉันดูที่เกิดเหตุนองเลือดข้างใน แต่เธอกลับนำทางฉันไปที่ด้านข้างของเอเลน และให้ฉันจับฝ่ามือของเธอไว้ “คุณต้องพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อช่วยระงับสติอารมณ์ของเธอ” พยาบาลแนะนำ “อย่าปล่อยให้เธอหลับ ลองพูดคุยกับเธอเกี่ยวกับสิ่งที่มีความสุข”

หน้าผากของเอเลนเต็มไปด้วยเหงื่อ เธอดูอ่อนเพลียราวกับว่าพลังงานทั้งหมดกำลังจะหมดไป เธอมองฉันด้วยสายตาที่ไม่อยากสนใจอะไรทั้งนั้น ในที่สุดก็มีคำถามขึ้นมา “คนที่จับมือฉันใช่แคโรไลน์หรือเปล่า?”

ฉันจับฝ่ามือของเธอแน่นขึ้นแล้วตอบว่า “ใช่ ฉันเอง”

“ควินซี่จับข้อมือของฉัน และฉันก็นั่งลงหลังจากนั้น… คุณชอว์ ลูกของฉันจะรอดไหม?”

ฉันไม่รู้ว่าจะช่วยลูกของเธอได้หรือเปล่า คำปลอบใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในตอนนี้คือ “เอเลนลูกยังมีชีวิตอยู่” ฉันปลอบเธอขณะที่ฉันฉีกยิ้ม

“ฉันแค่ถามหมอ เขาบอกว่าเด็กจะรอด แต่เธอต้องแข็งแรง! คุณสโตน ฉันได้ยินหมอบอกว่าเป็นลูกสาว”

“เธอโกหกฉันหรือเปล่า เด็กยังไม่เกิดด้วยซ้ำ”

เอเลนแสยะยิ้มอย่างกะทันหัน เธอดูราวกับว่าเธอกำลังยืนอยู่ที่ประตูแห่งความตาย ฉันจับมือเธอไว้แน่นและกอบกู้คำโกหกของฉัน “ฉันไม่ได้โกหก เด็กใกล้จะออกมาแล้ว เธอต้องเข้มแข็งไว้นะ ลูกจะได้แข็งแรง!”

“ได้เลย ฉันจะเชื่อเธอ”

เมื่อพูดอย่างนั้น เอเลนก็สลบไป และฉันก็รีบตะโกนเรียกหมอด้วยน้ำเสียงที่ตื่นตระหนก พยาบาลก็พาฉันออกจากห้องผ่าตัด

การดำเนินการทั้งหมดใช้เวลา 13 ชั่วโมง เมื่อเวลา 21:09 น. ทารกคลอดออกมา แต่เอเลนยังอยู่ในอาการวิกฤต หมอพยายามช่วยเธอมาตลอด

จนถึงเวลา 23.00 น. ก่อนที่ชีพจรของเธอจะคงที่ แต่เด็กนั้น...

เด็กคลอดก่อนกำหนดถูกย้ายไปห้องไอซียู ยังไม่รู้แน่ชัดว่าจะปลอดภัยแค่ไหน เนื่องจากไม่แน่ใจว่าจะมีภาวะแทรกซ้อนอื่น ๆ หรือไม่ โชคดีที่ยังพอมีหวังที่จะรอด