บทที่ 267

ครูของฉันอยู่ที่เมืองอู๋ แต่ฉันอยู่ที่เมืองถง ...

การพูดตามหลักเหตุผล มันดูไม่มีเหตุผลเอาซะเลยสำหรับฉันที่จะเห็นด้วย ระยะทางจากเมืองถงถึงเมืองอู๋นั้นไกลเล็กน้อย แต่ฉันก็ยังยอมรับคำขอของเธอ

แคโรไลน์: “อืมมม ได้ค่ะ”

คุณกรีน: “ขอบคุณนะ แคโร”

แคโรไลน์: “ครูคะ ฉันยินดีช่วยเสมอ”

เหตุผลหลักที่ฉันตกลงที่จะมุ่งหน้าไปที่เมืองอู๋คือแซคคารี่อยู่ที่นั่น ฉันอยากจะพบเขาและอยู่เคียงข้างเขา

ฉันส่งข้อความไปหาแซคคารี่พร้อมคำถาม

แคโรไลน์: “คุณจะกลับบ้านเมื่อไหร่คะ?”

แซคคารี่: “ฉันจะกลับมาในคืนพรุ่งนี้ ไม่ต้องกังวล”

เมื่อใดก็ตามที่เขาตอบกลับข้อความของฉัน เขามักจะบอกว่าไม่ต้องกังวล เขารู้ว่าฉันเป็นห่วงเขาเสมอ เขาพยายามปลอบฉัน

ฉันลังเลสักพักก่อนจะส่งข้อความต่อไปให้เขา

แคโรไลน์: “ฉันมีอะไรบางอย่างต้องไปทำในวันพรุ่งนี้ที่เมืองอู๋ คุณต้องการกลับมาที่เมืองถงพร้อมกับฉันไหมคะ ?”

แซคคารี่: “อืม ฉันจะไปรับคุณพรุ่งนี้”

การอ่านข้อความของเขาทำให้ฉันรู้สึกหลงรัก ฉันกลับไปที่ห้องนอนเพื่อแต่งหน้า และเปลี่ยนเป็นชุดเดรสแขนกุดสีชมพู

ฉันไม่ได้แต่งหน้าจนหนาเตอะ เพียงแต่ว่า การแต่งหน้าของฉันเป็นสไตล์ที่ดูอ่อนเยาว์มากกว่า ฉันยังไว้ผมหางม้าและทาลิปสติกสีอ่อน

นาทีที่ฉันเอากุญแจรถและลงไป ยาราก็ส่งข้อความมาหาฉัน

ยารา: “แคโรไลน์ คืนนี้เธออยากไปสนุกที่บาร์ไหม?”

ตอนนี้เธอเริ่มปฏิบัติกับฉันในฐานะเพื่อนสนิทของเธอ นั่นคือเหตุผลที่เธอชวนฉันออกไปสนุก!

แคโรไลน์: “ไม่ล่ะ ขอบคุณนะ ฉันกำลังมุ่งหน้าไปที่เมืองอู๋”

ยารา: “คุณกำลังมุ่งหน้าไปที่เมืองอู่ทำไมกัน?”