บทที่ 334

แซคคารี่ไม่ยอมบอกฉันว่าชาร์ลสเข้าไปอยู่ในนั้นเพราะอะไร เขาเพียงแค่ก้มลงมาจูบเบา ๆ เท่านั้น ฉันมองอีกคนกลับ ก่อนจะหัวเราะออกมาด้วยความสุข!

แคโรดีใจที่เขาไม่ได้เข้าใจเธอผิด

และดีใจที่อีกคนยอมฟังคำอธิบายของกันและกัน

แถมยังดีใจที่เขายอมเชื่อในสิ่งที่เธอพูด!

ร่างบางคิดว่าเราอาจจะกลับมาคบกันได้ ทว่าเมื่อนึกถึงเรื่องที่เขาอยากให้เอาเด็กออก รวมถึงการคุกคามจากดิกสันแล้ว...

“พี่รอง พี่สามส่งข้อความของคุณมาให้ฉัน”

อากาศด้านนอกเริ่มแปรปรวน และมีฟ้าผ่าลงมาทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้ายังดี ๆ อยู่

“ใช่ ฉันรู้” เขาตอบ

“คุณบอกว่าเรื่องของเรามันจบแล้ว”

เสียงเข้มย้ำ “ฉันวางแผนให้เธอเอาเด็กออก”

“ทั้ง ๆ ที่เด็กคนนี้สำคัญกับฉันอย่างนั้นเหรอ”

ไม่นานนักฝนก็ตกหนักไปทั่วเมืองถง อากาศของที่นี่จะเปลี่ยนเร็วแบบนี้เสมอ เหมือนกับความสัมพันธ์ของเขาและฉันที่จบลงแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย

อ้อมแขนหนาคลายลงทันที พลางมองฉันด้วยสายตาเย็นชา ขาเรียวก้าวถอยหลังหมุนตัวกลับมานั่งที่เตียงอย่างเลื่อนลอย พร้อมเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “คุณออกมาจากฟินแลนด์ได้ยังไง?”

“ชาร์ลสรู้ว่าขังฉันไว้ได้ไม่นาน นอกจากนี้ เขาก็ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการไปแล้ว เขาถึงยอมปล่อยฉันออกมา”

ชาร์ลสยอมปล่อยแซคคารี่ทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็โดนกดดันจากตระกูลชิค...

ฉันเชื่อว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาไม่ได้แย่ขนาดนั้น!

ที่ทั้งสองคนทำไปก็เพราะการแข่งขันทางธุรกิจเท่านั้น!

“งั้น ทีมของคุณก็...”

แคโรอยากถามว่าแซคคารี่ยังเหลืออิทธิพลและอำนาจอยู่บ้างหรือเปล่า แต่ก็ไม่กล้าพูดออกไป เพราะรู้ดีแก่ใจว่าตัวเองเป็นคนทำลายอำนาจพวกนั้นเอง!

ร่างสูงไม่ตอบ ทว่าเอ่ยเสียงเบาว่า “ไม่ต้องห่วง ชีวิตคนเรามีขึ้นลงบ้าง ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร”

พอพูดจบเขาก็เงียบไป แต่ใช้สายตาจ้องมาที่หน้าท้องของฉันแทน

“เอาเด็กออกซะ”

น้ำเสียงเขาเต็มไปด้วยความแน่วแน่

ความตั้งใจของเขากำลังทำร้ายจิตใจของฉัน แคโรพุ่งตัวออกไปหวังเกาะเกี่ยวอีกคน ทว่าร่างสูงกลับถอยหนี!