บทที่ 357

ทุกอย่างในครอบครัวชิคถูกจัดการโดยบุคคลที่ดูแลตระกูลชิค นั่นคือ ทักเกอร์ เวนเดล

ดังนั้น ฉันไม่รู้เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในครอบครัวชิค

แม้ว่าฉันจะรู้ว่าคนที่ยังคงอยู่ในตระกูลชิคนั้นสะอาดหมดจด แต่ก็ไม่มากเกินไปที่จะพาผู้ช่วยที่ไว้ใจได้เข้ามา แม้แต่เวลก็เสนอสิ่งนี้ ดังนั้นการที่ชัคเข้ามาในตระกูลชิคจะช่วยให้แน่ใจว่าครอบครัวมีความโปร่งใสได้ดีกว่า

มันทำให้ครอบครัวชิคมีความโปร่งใสต่อหน้าฉัน และทำให้แน่ใจว่าไม่มีสิ่งใดถูกปิดบังไว้

ฉันสั่ง “ขอให้ทักเกอร์ติดต่อฉันโดยตรง”

"ได้ครับ นายหญิง"

ฉันเห็นคุณป้าอยู่ที่นั่นด้วยหลังจากที่ฉันกลับมาที่คอนโด เธอรู้สึกกลัวเช่นกันเมื่อเห็นรอยแผลเป็นบนใบหน้าของฉัน และเธอก็รีบเข้ามาถามอย่างเป็นห่วงว่า “คุณชอว์ เกิดอะไรขึ้นกับใบหน้าของคุณ?”

ฉันอธิบายสั้น ๆ ว่า “เมื่อวาน รถไถลและล้มคว่ำ”

คุณป้าพูด อย่างเป็นห่วง “คุณชอว์ คุณต้องระวังตัวให้มาก”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คุณป้า แล้ววันนี้คุณป้าทำอะไรให้ทานคะ?”

“ฉันทำซุปซี่โครงและข้าวโพด นอกจากนี้ยังมีซุปไก่ คุณอยากทานเลยไหม?”

จากนั้นฉันก็ได้ทานซี่โครงและซุปข้าวโพดชามเล็กก่อนจะกลับห้องไปนอน ในช่วงบ่าย ฉันได้รับโทรศัพท์จากดิกสัน มันเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะพูดอย่างสุภาพ “ผมได้ไปส่งพ่อแม่ของคุณกลับไปที่คฤหาสน์ชอว์แล้วนะ”

สายตาของฉันมองลงไปบนหิมะนอกหน้าต่างและฉันก็ได้ยินเขาพูดที่ปลายสายอีกครั้ง “แคโรไลน์ หลายคนบอกผมว่า ผมไม่ใช่คนที่ผมเคยเป็น ถ้าผมไม่ใช่ตัวเอง แล้วผมจะเป็นใคร?”

ดิกสันพูดด้วยความลังเล ราวกับว่าเขากำลังสงสัยตัวเอง

บุคลิกของเขาในตอนนี้น่าจะเป็นคนที่ยังเกลียดฉันอยู่

อย่างไรก็ตาม บุคลิกของเขาที่เกลียดฉันก็เต็มใจที่จะให้อภัยพ่อแม่ของฉันอยู่ดี

นี่หมายความว่าดิกสันเริ่มดีขึ้นหรือไม่?!

ฉันลดเสียงลงและถามเขาว่า “ดิกสัน นายคิดว่านายเป็นใคร?”

“ผมก็ไม่แน่ใจ บางครั้งผมควบคุมตัวเองไม่ได้และผมก็ทำร้ายคุณ”

เขากำลังไตร่ตรองว่าเขาทำร้ายฉันจริง ๆ !!

ฉันปลอบโยนเขา “นายเป็นอย่างที่นายเป็น : ดิกสัน เกร็ก อดีตสามีของฉัน”

เขาพึมพำขณะถามว่า “อดีตสามีของคุณเท่านั้นเหรอ?”

“ใช่ ครั้งหนึ่งเราเคยมีความสุขด้วยกัน” ความสุขระหว่างเราคงอยู่เพียงไม่กี่วัน

ฉันพูดต่อไปว่า “ดังนั้น โปรดทิ้งศักดิ์ศรีให้กันและกันเมื่อเราแยกจากกัน”