บทที่ 449

มันเหมือนราวกับว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น และพวกเขาทั้งหมดหายไปพร้อมกัน

ความรู้สึกไม่สบายใจก็คืบคลานเข้ามาในหัวใจของฉัน

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา เฮลิคอปเตอร์ก็ลงจอดที่เอสโป คฤหาสน์ถูกปกคลุมไปด้วยความมืดมิด ลีโอสัมผัสได้ถึงอันตรายและบังฉันไว้ข้างหลังของเขา จากนั้นเขาก็สั่งให้ผู้คุ้มกันอีก 23 คนที่เหลือคอยล้อมอยู่รอบตัวฉัน

ทันใดนั้น เกิดการระเบิดขึ้นจากประตูคฤหาสน์ เราถูกกระแทกกลับจากแรงระเบิด ฉันล้มลงกับพื้นอย่างแรง และลีโอรีบคว้าข้อมือฉันไว้ เขาดึงฉันขึ้น เพื่อหนีจากสถานการ์ณที่เกิดขึ้นท่ามกลางความโกลาหล

บอดี้การ์ดที่รอดชีวิตคนอื่น ๆ ถูกทิ้งไว้ข้างหลังเพื่อคุ้มกันด้านหลังของฉัน ฉันหันกลับไปมองพวกเขาที่ล้มลงทีละคนต่อหน้า สายตาของฉันเต็มไปด้วยความโกลาหล เมื่อความรู้สึกขยะแขยงผุดขึ้นจากภายใน!

ไม่เคยเห็นฉากนองเลือดแบบนี้มาก่อน!

ลีโอพาฉันวิ่งมาเป็นเวลานาน ฉันหายใจไม่ทันและเริ่มอาเจียนทันทีที่เราหยุด หลังจากนั้นเขาก็ดึงฉันออกไปซ่อนตัวอยู่ในป่าทันที

เนื่องจากเป็นฤดูหิมะในฟินแลนด์ ป่าจึงมีหิมะหนาทึบสะสมอยู่เป็นชั้น ๆ เราถูกหิมะปกคลุมอย่างสมบูรณ์ในขณะที่กลุ่มคนต่างชาติที่อยู่ไกลออกไปพร้อมกับปืนไรเฟิลกำลังเดินเข้ามาลาดตระเวนในพื้นที่

ฉันไม่กล้าที่จะหายใจแรง ๆ เมื่อพวกเขาเข้ามาใกล้เรา ลีโอก็ลุกขึ้นยืนเพื่อดึงดูดความสนใจของพวกเขา

กลุ่มนั้นไล่ตามลีโอ ในขณะที่ร่างกายของฉันแข็งทื่อท่ามกลางหิมะ ขณะที่ฉันกำลังจะหายใจไม่ออก ในที่สุดฉันก็ปีนออกมาจากหิมะ ในขณะที่ฉันกำลังปีนอยู่นั้น ฉันได้พบกับดวงตาสีเขียวเข้มคู่หนึ่ง

เขาจ้องมาที่ฉันเหมือนกับงูพิษ ราวกับว่าฉันเป็นเหยื่อ

ฉันถามเขาไปว่า “นายเป็นใคร?”

"ใครน่ะหรอ? พี่ชายของคนรักเธอยังไงล่ะ?”

เขาเป็นชาวต่างชาติ แต่เขาพูดภาษาคาร์ติเชี่ยนได้คล่องมาก

ฉันระงับความกลัวในใจ และถามเขาอย่างใจเย็นว่า “ความสัมพันธ์ของนายกับแซคคารี่เป็นแบบไหน? ทำไมถึงพยายามจะลอบฆ่าฉัน?!”

ในอดีต ฉันสามารถเผชิญทุกสิ่งได้โดยไม่มีความกลัวเพราะฉันมีความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้าว่าแซคคารี่จะมาช่วยฉัน อย่างไรก็ตาม ในตอนนั้น…เมื่อฉันเห็นเขาฆ่าคนของฉันด้วยตาของฉันเอง หัวใจของฉันไม่สามารถสงบได้อีกต่อไป!

ความกลัวในใจฉันเพิ่มขึ้นอย่างมาก เขาสั่งให้คนของเขามัดฉัน และฉันก็ถูกนำตัวออกไปต่อหน้าเขาอย่างรวดเร็ว