บทที่ 569

มาร์ตี้เข้าร่วมกลุ่มแชท

[มาร์ตี้: ว้าววว ใครกันเนี่ย?]

[มาร์ตี้: ดูเหมือนบางคนกำลังจะโดนลงโทษคืนนี้ ฉันให้น้องสะใภ้ยืมเครื่องทรมานได้นะ]

มาร์ตี้เรียกฉันว่าน้องสะใภ้...

เขานี่ช่างหน้าไม่อาย!

โจชัวร์ที่เป็นคนขี้ขลาด ดังนั้นเขาจึงอยู่ข้างแซคคารี่

[โจชัวร์: เลิกล้อพี่เขาได้แล้ว เขาแค่ไม่เคยชินกับแอพนี้]

[เอสัน: เขาใช้แอพนี้มาเกือบสองปีแล้วนะ]

[โจชัวร์: แล้วนายเห็นพี่เขาใช้มันบ่อยไหมล่ะ]

[เอสัน: ก็จริง เขาสมัครแอพนี้ก็เพราะแคโรไลน์ เขาไม่เคยได้ลองใช้มันเลย ดังนั้นมันเลยเป็นเหตุผลที่เข้าใจได้หากจะส่งข้อความผิดแชท ทุกคน มาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นกันเถอะ!]

แซคคารี่สมัครแอพส่งข้อความนี้ก็เพราะฉันงั้นเหรอ?!

จากนั้น เอสันก็ส่งมีมหัวเราะมา

[เอสัน: แต่ฉันก็ยังอยากล้อเขา รู้ไหม? ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าแซคคารี่เป็นคนชอบเอาใจภรรยา! ฮ่า ๆ แซคคารี่นี่เต็มไปด้วยเรื่องน่าประหลาดใจซะจริง!]

[มาร์ตี้: ถ้านายอยากจะล้อเขา เอาสิ ฉันเอาด้วย!]

ข้อความหลังจากนั้นก็เป็นเพียงมาร์ตี้กับเอสันที่ล้อแซคคารี่ โมนาไม่ได้พิมพ์อะไร และฉันก็ไม่เคยเห็นเอ็มมี่พิมพ์อะไรในแชทกลุ่ม บางทีอาจเป็นเพราะฉัน

แซคคารี่สังเกตได้ว่าฉันมองโทรศัพท์นานเกินไป ถามขึ้นอย่างหมดความอดทน “เบล เธอกำลังอ่านอะไรอยู่?”

ฉันยื่นโทรศัพท์ให้เขา ก่อนเขาจะค่อย ๆ รับมันไป

เขาถือโทรศัพท์ฉันเอาไว้ในขณะที่มองหน้าจอ มือของเขาซีดเผือด เขาดูราวกับคนไม่มีเรี่ยวแรง

ร่างเล็กเอ่ยถามอีกครั้ง “ฉันโกรธคุณบ่อยมากเลยเหรอคะ?”

“...”

มันรู้สึกไม่ดีหรอกที่ถูกจับได้เช่นนี้ โดยเฉพาะผู้ชายอย่างแซคคารี่ เขากัดริมฝีปาก และเอ่ยขึ้น “ดื่มให้สนุกล่ะ ฉันจะไปรอในรถ”

เขาเปิดประตูห้องเก็บของ และเดินออกไป

แล้วเขายังเอาโทรศัพท์ฉันไปอีกด้วย

ฉันจัดระเบียบเสื้อผ้าและค่อย ๆ เดินออกมาที่โถงทางเดิน ฉันเดินกลับมาที่โต๊ะ ก่อนยาราจะเตือนฉัน “ดูในแชทกลุ่มสิ”

“แซคคารี่เอาโทรศัพท์ฉันไป”