บทที่ 585

“เรื่องอะไรคะ?” ฉันถามออกไปอย่างสงสัย

เขาตอบกลับมาเบา ๆ “เรื่องการประพฤติตัวไม่เหมาะสม”

จู่ ๆ ฉันก็คิดว่าการที่เขาเดินทางไปยุโรปเป็นเรื่องดี

ฉันแกล้งทำเป็นเหนื่อยอย่างตั้งใจ “ฉันอยากนอนเเล้วค่ะ”

แซคคารี่กอดฉันเเน่นในความเงียบ หลังจากนั้นไม่นาน ฉันก็เผลบหลับไปจากกลิ่นของเขา

ตอนที่ฉันตื่นขึ้นมาในตอนเช้า แซคคารี่ไม่ได้อยู่ในห้องอีกต่อไป ฉันเดินเท้าเปล่าลงไปข้างล่างเพื่อมองหาเขา เเละเจอเขาอยู่ที่ชั้นล่าง กำลังพูดคุยกับเลขาแยร์อยู่

เลขาเเยร์สังเกตเห็นฉันลงมา เขาจึงทักทายฉันอย่างอ่อนน้อม “คุณชอว์”

ฉันพยักหน้าเเล้วถามเขา “ชัคอยู่ไหนเหรอ?”

“เลขาชัคยังคงหลับอยู่ครับ”

ฉันถามเขาอย่างแปลกใจ “เขาดื่มหนักเมื่อคืนเหรอ?”

โดยปกติเเล้ว ผู้ช่วยของฉันจะไม่ดื่มระหว่างการเดินทางเพื่อธุรกิจ

นอกซะจากว่าเขาถูกบังคับให้ปล่อยวางเรื่องงาน

เลขาแยร์ส่ายหน้า เขาอธิบายด้วยรอยยิ้มของเขา “เมื่อคืนเลขาชัคเผลอตกลงไปในเเม่น้ำตอนที่เขากำลังเดินอยู่ เขาเลยไข้ขึ้นเเละไปโรงพยายามเมื่อคืนนี้ เรากลับมาถึงคฤหาสน์ค่อนข้างดึก เขาเลยยังหลับพักผ่อนอยู่ครับ”

ฉันถามอย่างเป็นห่วง “เขาโอเคดีใช่ไหม?”

“อืม ผมเดาว่าอาการของเขาน่าจะไม่ดีสักเท่าไหร่ ผมแนะนำคุณชิคว่าให้ผมรอชัคตื่นขึ้นก่อนเเล้วค่อยเดินทางกลับเมืองอู๋พร้อมกันครับ แต่เนื่องจากชัคเป็นเลขาของประธานชอว์ ผมเลยอยากฟังความเห็นจากคุณก่อน”

จนมาถึงตอนนั้น ฉันก็ยังคงไม่เเน่ใจว่าผู้ช่วยของฉันไปสนิทกับผู้ช่วยของแซคคารี่ตั้งเเต่เมื่อไหร่ พวกเขาเหมือนเพื่อนที่หวังว่าจะได้เจอกันเร็วกว่านี้

ฉันตกลงกับคำแนะนำของเลขาแยร์

“ฉันคงต้องฝากให้เธอดูแลเขาหน่อยนะ ฉันไม่ค่อยยุ่งเท่าไหร่ ช่วยบอกชัคทีว่าฉันให้เขาลาสามวัน”

“ได้ครับ คุณชอว์เป็นคนจิตใจดีมาก” เลขาเเยร์ตอบกลับ

หลังจากนั้น เลขาแยร์ก็พูดคุยกับแซคคารี่ต่อไม่นานก่อนที่เขาจะขอตัวลา พวกเขาคุยกันเรื่องธุรกิจเป็นส่วนใหญ่ ฉันเดินเข้าไปยืนผิงชายหนุ่มของฉัน

“เราจะกลับไปเมืองอู๋เมื่อไหร่คะ?” ฉันถาม

“หลังจากที่เรากินข้าวเช้าเสร็จ” เขาตอบ