บทที่ 587

หากเธอขอร้องให้เขาใช้อิทธิพลทั้งหมดของเขาเพื่อสนับสนุนแผนการแก้แค้นของเธอ เขาก็คงยินยอมเช่นเดียวกัน แต่เธอต้องการที่จะหยุดคิดถึงชาร์ลสตลอดไป

ด้วยเหตุนั้น เธอไม่มีวันที่จะหยุดการแก้แค้น

ถึงตอนนั้น เธอก็คงกลายเป็นภรรยาของคนอื่นไปแล้ว

มันไม่จำเป็นที่จะต้องไปคาดหวังกับเขาอีกแล้ว

เมื่อหญิงคนนี้แข็งแกร่งขึ้น เธอจะมีความแน่วแน่ที่มากกว่าผู้ชาย

“อืม คุณกลับเมืองอู๋ไปก่อนเถอะ แล้วผมจะไปหาคุณในวันพรุ่งนี้”

ซัมเมอร์ลุกขึ้นและเดินออกมาจากบริเวณบ้าน เมื่อเดินมาถึงประตู เธอก็อดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมองเขา ชายผู้นั้นสวมใส่กิโมโนสีขาว เขาดูงดงามและยิ่งใหญ่ เขาดูบอบบางราวกับตัวละครจากในนิยาย

ชายคนนั้นช่างอ่อนโยนและสง่างาม รวมไปถึง เป็นคนสบาย ๆ และมีความมั่นใจ

ไม่เพียงเท่านั้น ใบหน้าของเขายังมีเสน่ห์และสมบูรณ์แบบ

เขาเป็นชายที่หาได้ยากในโลกใบนี้

เธอไม่คู่ควรกับเขาเลย

เธอไม่คู่ควรกับเขาเลยสักนิด

มีเพียงความข่มขื่นและความต่ำต้อยภายในใจของเธอ

เธอเรียกชื่อเขาด้วยท่าทีสงบเสงี่ยมเจียมตัว

“บลูสัน”

ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้น ก่อนจะมองมาที่ซัมเมอร์พร้อมกับรอยยิ้ม “ผมคิดว่าคุณจะไม่เรียกชื่อผมเสียอีก”

ซัมเมอร์ถามอย่างนุ่มนวล “นั่นเป็นชื่อจริง ๆ ของคุณใช่ไหม?”

คำถามของเธอทำให้ชายหนุ่มสับสน ในที่สุดเขาก็อธิบาย หลังจากผ่านไปสักพัก “ปู่ทวดของผมเป็นคนญี่ปุ่น ท่านชอบวัฒนธรรมของคนจีน แต่ท่านไม่มีความรู้ในด้านนี้ ดังนั้น ตอนที่ท่านตั้งชื่อให้ผม...”

เขานิ่งไป และเอ่ยถาม “ทำไมผมถึงต้องโกหกคุณเรื่องชื่อของผมด้วย?”

“โอ้ บลูสัน คุณเป็นลูกครึ่งงั้นเหรอ?”

ซัมเมอร์ไม่มั่นใจในสัญชาติของเขามาโดยตลอด

ชายหนุ่มลุกขึ้นโดยเอามือไพล่หลัง เขาอธิบายด้วยความอดทน “ปู่ทวดของผมเป็นคนญี่ปุ่น และย่าทวดของผมเป็นคนจีน ดังนั้น ปู่ของผมจึงมีสายเลือดญี่ปุ่นและจีน แต่ยายและแม่ของผมทั้งคู่เป็นคนจีน หากคุณลองพิจารณาดี ๆ ผมมีสายเลือดของคนจีนมากกว่า ถึงอย่างนั้น เรื่องพวกนี้ก็ไม่ได้สำคัญอะไร”

ไม่สงสัยเลยว่าทำไมเขาถึงใส่กิโมโน

ซัมเมอร์พยักหน้าและกำลังจะเดินจากไป ชายหนุ่มมองไปที่รูปร่างอันโดดเดี่ยวของเธอท่ามกลางหิมะ ก่อนจะเรียกเธอด้วยเสียงทุ้ม “ซัมเมอร์”

ซัมเมอร์หันไปมองเขา “ทำไมคะ?”

“ผมมีอีกชื่อหนึ่ง สตีเฟน คุณเรียกผมว่า สตีเฟน ไอ ก็ได้”