บทที่ 668

“ชีวิตของเธอ”

ทำไมเขาถึงมีอารมณ์อ่อนไหวกับชีวิตของฉันกันล่ะ?!

ฉันกอดเอวหนา และวางมือไว้บนหน้าอกเขา แซคคารี่โอบฉันไว้ด้วยแขน และใช้ฝ่ามือนวดไหล่ฉัน เขาพูดอย่างอ่อนโยน “ถึงแม้เธอจะเป็นลูกสาวของตระกูลชอว์ และมีอำนาจมาตั้งแต่เด็ก แต่ว่าชีวิตของเธอก็เต็มไปด้วยเหตุร้าย และเธอก็ได้ลิ้มรสเหตุการณ์อันขมขื่นมากมาย โลกใบนี้ช่างโหดร้าย และอ่อนโยนต่อเธอในเวลาเดียวกัน”

โลกใบนี้โหดร้ายต่อฉันเพราะชีวิตของฉันเต็มไปด้วยหายนะ

โลกใบนี้อ่อนโยนต่อฉันเพราะฉันมีอำนาจ

ชีวิตไม่มีอะไรที่สมบูรณ์แบบ!

ฉันต้องอดทนกับสิ่งต่าง ๆ เมื่อฉันได้บางอย่างมา

ถึงอย่างนั้นความทุกข์ทรมานเหล่านี้ก็เป็นเพียงแค่อดีต และฉันก็ไม่ได้ใส่ใจกับมันมากนัก ฉันสนแค่เพียงว่าฉันจะต้องได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับแซคคารี่!

“ไม่เป็นหรอกค่ะ มันก็แค่ชีวิต ฉันหวังเพียงว่าครอบครัวของเราจะสามารถใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุข โดยเฉพาะลูก ๆ ของเรา ฉันอยากเห็นพวกเขาเติบโต และแต่งงาน บางครั้งฉันก็สงสัยว่าราฟจะเติบโตมา และมีสถานะเดียวกันกับคุณ! ฉันสับสนว่าฉันควรจะหวังให้เขาเป็นแบบคุณดีหรือไม่ดี!”

แซคคารี่กระแอมและถาม “งั้นเหรอ?”

แซคคารี่เป็นคนเย็นชา หากราฟเป็นเช่นเขา ผู้หญิงของเขาจะต้องทุกข์ทรมาน มันคงไม่ง่ายที่จะเอาชนะใจของราฟ เหมือนกับที่ฉันทุกข์ทนมาเป็นเวลานานกว่าจะได้รับความรักจากแซคคารี่!

ฉันพูดอย่างลังเล “ช่างเถอะค่ะ”

แซคคารี่ไม่ได้ถามอะไรต่อ เมื่อเห็นฉันปฏิเสธที่จะพูดเรื่องนี้

เสียงใสเอ่ยถาม “เราจะไปไหนกันคะ?”

“ฉันจะพาเธอไปดูแสงเหนือ”

เมื่อปีก่อนแซคคารี่กับฉันไปตั้งแคมป์กันที่บนยอดเขานอร์เวย์ เรายังซื้อกล้องดูดาวไปด้วย เพราะหวังว่าจะได้เห็นแสงเหนือ

ช่างน่าเศร้าที่คืนนั้น เราไม่ได้เห็นมัน

ฉันรู้สึกผิดหวังอย่างมาก

ทว่าไม่นานฉันก็ลืมมันไป

ฉันไม่คาดคิดมาก่อนว่าแซคคารี่จะยังคงจำได้

นอกจากนั้นที่นี่คือไอร์แลนด์

ในเดือนเมษายน

มันเป็นเวลาที่ดีที่สุดที่จะดูแสงเหนือ

รถยังคงมุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ และมันเป็นการเดินทางที่ยาวนาน ฉันที่รู้สึกเหนื่อยเล็กน้อยจึงซบตัวลงบนอ้อมแขนแซคคารี่ ไม่นานนักฉันก็ผล็อยหลับไป มันเป็นเรื่องง่ายเสมอที่จะผล็อยหลับไปในอ้อมแขนเขา