บทที่ 6 การไปหย่าที่สำนักกิจการพลเรือน

“เหมือนจะเรียกว่าหรงเยี่ยนและยังมีซินมั่วที่น่ารังเกียจอยู่ข้างๆเขาด้วย”

“อะไรนะ？เธอเนี่ยนะกล้าที่จะนอกใจ!” หลี่ซูหรงมีสีหน้าที่โกรธมากและก็ได้ด่าออกไปอย่างรุนแรง: “เธอมันไร้ยางอาย! เธออยู่ที่ไหน? ฉันจะจัดการกับเธอเอง!”

“จ้าวฉี่ฉิงบอกว่าเธอหย่ากับพี่ชายของฉันแล้ว!” พอเห็นใบหน้าที่มืดมนและน่าสยดสยองของพี่เธอแล้ว ฟู่เสี่ยวเฟิงก็ถามขึ้นอีกครั้งว่า: “สิ่งที่เธอพูดเป็นความจริงรึเปล่า?”

ฟู่ซีเสินยังคงเม้มปาก หน้าซีดจนพูดอะไรไม่ออก

หลี่ซูหรงไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ เขาเหม่ออยู่สักแปปแล้วบนใบหน้าของเขาก็ได้ยิ้มออกมา: "“หย่าก็ดี! ก็ถือว่าเธอมีไหวพริบที่ดี!! ในใจของฉัน ฉันยอมรับแค่อานหนิงเท่านั้นที่เป็นลูกสะใภ้ของฉัน ส่วนเธอนั้นไม่ได้เป็นอะไรกันเลย!”

อย่างไรก็ตาม คำด่าของหลี่ซูหรง สำหรับฟู่ซีเสินแล้วมันฟังดูรุนแรงมาก

เขามองด้วยสีหน้าที่เย็นชา: "หยุดพูดได้แล้ว"

เขาหยิบเสื้อแจ็คเก็ตของเขา หลังจากนั้นก็เดินออกจากบ้าน

ฟู่เสี่ยวเฟิงจ้องไปที่แผ่นหลังของพี่ชายของเธอด้วยความงุนงง: “แม่คะ จ้าวฉี่ฉิงจะไม่กลับมาจริง ๆ เหรอ?”

หลี่ซูหรงส่งเสียงออกไปอย่างเย็นชา: "เธอกล้าเหรอ! ถึงแม้เธอต้องการที่จะหย่า อย่าแม้แต่จะคิดที่จะแบ่งเงินของลูกชายฉันออกสักนิดเชียว!"

ฟู่เสี่ยวเฟิงไม่ได้พูดอะไร ก้มหน้าลงและไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

ทันใดนั้น เขาก็พบว่ามีสายตาที่จ้องมองมาที่เขาและได้มองขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

อานหนิงยืนอยู่หน้าราวบันไดอย่างเงียบๆ ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้ว

เมื่อพบกับสายตาที่ประหลาดใจของเขา เธอยิ้มเบาๆ เสียงของเธออ่อนโยนเป็นพิเศษ "น้องเสี่ยวเฟิง"

ได้ยินมาจากแม่ว่าอานหนิงเป็นลูกสาวคนเดียวของนักธุรกิจใหญ่ ซึ่งเป็นประโยชน์อย่างมากต่ออาชีพการงานของพี่ชายคนโตของเธอ ในขณะที่ จ้าวฉี่ฉิงเป็นเพียงเด็กกำพร้าที่ไม่มีพ่อและแม่ ซึ่งได้แต่ใช้เงินของพี่ชายเท่านั้น

ทันใดนั้นก็ปรากฏขึ้นทันที

ฟู่เสี่ยวเฟิงยิ้มเป็นมิตรกับอานหนิง: "พี่อานหนิง"

วันรุ่งขึ้น จ้าวฉี่ฉิงตื่นแต่เช้าเพื่อแต่งตัว

เธอหยิบชุดรัดรูปสีดำออกจากตู้แล้วสวมมัน เคยมีอยู่ครั้งหนึ่งที่เธอได้สวมชุดให้ฟู่ซีเสินดู จนเธอรู้สึกเขินอาย ต่อมาเธอก็ไม่เคยใส่มันอีกเลยตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

ตอนนี้เธอไม่เพียงแต่ใส่มัน แต่ยังแต่งหน้าอย่างละเอียดด้วยลิปสติกที่เป็นสีของป้าของเธอ ออร่าของเธอสูงขึ้นราวแปดเมตร

ฟู่ซีเสินไปที่สำนักงานกิจการพลเรือนพร้อมกับเธอ

จ้าวฉี่ฉิงยิ้มและกัดริมฝีปากของเธอ: "ไปเถอะคุณฟู่ ฉันยุ่งมาก เรามาเคลียร์เรื่องนี้อย่างรวดเร็วกันเถอะ"