บทที่ 188

“ข้าคิดว่าท่านเรียกข้าออกมาเพื่ออะไรบางอย่าง ที่แท้ก็อยากจะเตือนข้านี่เอง”

เซี่ยเชียนฮวันหัวเราะออกมา

เซี่ยเหยียนมองนางอย่างไม่อยากจะเชื่อ สีหน้าของเขาจริงจังมาก “ฮวันฮวัน เจ้าอย่าเพิ่งวางใจไป ตอนนี้องค์ชายรองเพียงสูญเสียอำนาจไปชั่วขณะหนึ่ง เบื้องหลังของเขายังมีเฉิงกุ้ยเฟย มันเป็นเพียงเรื่องของเวลาที่เขาจะกลับมาอีกครั้ง”

“พี่ชายของข้าเป็นคุณชายที่ไม่สนใจการเมืองมิใช่หรือ? แล้วทำไมวันนี้ถึงได้พูดเรื่องเหล่านี้อย่างมีเหตุผลได้”

เซี่ยเชียนฮวันตบไหล่เซี่ยเหยียน ปล่อยให้เขานั่งทานอาหารอย่างสบายใจต่อ

เซี่ยเหยียนร้องหึออกมา แสร้งทำตัวสูงส่งลึกล้ำ “ที่ตอนนี้พี่ชายเจ้าเป็นคุณชายสำอาง นั่นก็เพราะว่ายังไม่ถึงเวลาเปิดเผยโฉมหน้า”

“พอเถอะ พวกเกาะพ่อเกาะแม่ทุกคนก็ชอบพูดแบบนี้”

เซี่ยเชียนฮวันกลอกตาใส่เขา

ที่ไม่มีใครเห็นคุณค่า ก็เพราะยังไม่ถึงเวลา หรือโชคไม่ดี...

ผู้ชายมักจะชอบหาเหตุผลให้กับตัวเองเวลาไม่ได้รับความสนใจ

เมื่อเห็นท่าทางรังเกียจของน้องสาว เซี่ยเหยียนก็แค่หัวเราะฮิฮะ “เกาะพ่อเกาะแม่? ฮวันฮวัน คำพูดของเจ้าแปลกใหม่มาก พี่ชายชอบมันนะ”

“ท่านก็ทราบดีว่าข้ารู้ขอบเขตตัวเองดี นอกจากนี้มีคนมากมายจับตามองข้าอยู่ ถึงจะเพิ่มองค์ชายรองเข้ามาคนหนึ่ง หรือลดลงไปคนหนึ่ง มันก็ไม่ส่งผลกระทบอะไรกับข้า”

เซี่ยเชียนฮวันจิบน้ำเล็กน้อย

ในความคิดของนาง องค์ชายรองเหมือนจะมีเพื่อนฝูงที่มีฐานะมากมาย แต่ความจริงแล้วการเมืองไม่ได้ลึกมากขนาดนั้น เช่นเดียวกับมารดาของเขาเฉิงกุ้ยเฟย พวกเขาเป็นคนประเภทหากทำเรื่องเลวร้ายลงไปก็สามารถถูกมองออกได้อย่างง่ายดาย

พวกที่ซ่อนตัวอยู่ฉากหลังคอยสร้างปัญญา และมีตัวตนที่ลึกลับ คนแบบนี้สิถึงน่ากลัวที่สุด

“อย่างไรก็ตามเจ้าต้องรู้วิธีใช้ประโยชน์จากผู้ชายข้างกายของเจ้าบ้าง เรียนรู้จากซูอวี้เออร์ให้ดี เมื่อตกอยู่ในอันตรายจะได้มีเซียวเย่หลันคอยช่วย นั่นเป็นเหตุผลที่เจ้าแต่งงานกับเขาตั้งแต่แรก”

เซี่ยเหยียนได้ยินว่าน้องสาวสงบนิ่งมาก จึงไม่ได้โน้มน้าวมากนัก

เขาใช้มือขวาประคองศีรษะแล้วมองออกไปที่นอกหน้าต่าง ก่อนจะชนแก้วในมือของเซี่ยเชียนฮวัน

“มีอะไร ท่านแอบมองออกไปข้างนอกตั้งแต่เมื่อครู่แล้ว ท่านมองอะไรกัน?” เซี่ยเชียนฮวันเอ่ยถามด้วยความสงสัย

เมื่อนางมองตามสายตาของเซี่ยเหยียนไป

ก็เห็นโรงหมอแห่งหนึ่งอยู่ตรงข้ามกับร้านอาหาร