บทที่ 235

ความกังวลของชิวหมิ่นไม่ได้ไร้เหตุผล

นางเคยได้ยินเรื่องราวแปลกๆ มากมายจากเสิ่นหรง ว่าครั้งหนึ่งเคยมีผู้หญิงที่ให้กำเนิดสัตว์ประหลาดคล้ายแมวที่ตายแล้ว หรือเสียแขนขาดขา แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือเด็กที่เกิดมามีหัวแค่ครึ่งเดียว

พ่อแม่เหล่านี้พยายามตามหาหมอผี เพื่อหาวิธีช่วยรักษา

เสิ่นหรงอาจรักษาความผิดปกติบางอย่างได้ แต่ไม่สามารถทำอะไรกับพวกประหลาดพวกนั้นได้

เซี่ยเชียนฮวันลูบท้องตัวเอง แล้วยิ้มจางๆ “พี่ชิวหมิ่น ความกังวลของท่านข้าเข้าใจดี ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่ เพื่อใช้ความรู้ทั้งหมดที่ข้ามี ดูแลเด็กคนนี้ให้เกิดมามีสุขภาพที่แข็งแรง”

“รอคนผู้นั้นกลับมา ท่านก็ให้เขาช่วยตรวจดูสักหน่อยเถอะ หากเขาบอกว่าท่านมีครรภ์ที่แข็งแรง ท่านก็สามารถวางใจได้” ชิวหมิ่นกล่าว

“คนผู้นั้นเป็นใคร?”

เซี่ยเชียนฮวันเลิกคิ้วสูง แสดงสีหน้าสงสัย

ชิวหมิ่นยิ้ม แต่ไม่ตอบคำถามนี้ ซ้ำยังย้อนถามเสียงเบาว่า “พระชายา สหายเจียงหูของข้าจัดการทุกอย่างได้ไม่เลวเลยใช่ไหม?”

“ยอดเยี่ยมมาก”

เซี่ยเชียนฮวันพยักหน้า

เหตุผลที่ท่านหญิงหยวนหลี่ขายยาปลอมเป็นจำนวนมากได้ เป็นเพราะเซี่ยเชียนฮวันหาคนที่จะแอบเข้าไปในถงซ่านถังและเปลี่ยนสินค้าบางส่วนได้

โดยผู้ที่ลงมือล้วนเป็นสหายของชิวหมิ่น มาจากสามลัทธิเก้าอาชีพ ซึ่งเชี่ยวชาญเรื่องพวกนี้เป็นพิเศษ

ชิวหมิ่นยิ้ม “พวกเขาไม่ต้องการค่าตอบแทนของท่าน ตราบใดที่ท่านเชิญพวกเขามาดื่มอีก ด้วยวิธีนี้ไม่เพียงแต่ดีต่อการค้าของข้า แต่ยังทำให้พวกเขามีความสุขอีกด้วย คราวหน้าหากท่านมีบางอย่างให้ช่วย พระชายาก็ไม่ต้องเกรงใจ”

เสียงดีดลูกคิดดังก๊อกแก๊ก แทบจะกระแทกตาเซี่ยเชียนฮวันตรงๆ

แต่ทว่า เซี่ยเชียนฮวันก็ไม่สนใจ การได้ผูกมิตรกับสหายที่มีความสามารถและมีน้ำใจเช่นชิวหมิ่นนั้น นับเป็นพรอันประเสริฐ

นางตอบตกลงอย่างใจกว้าง “ในอนาคตหากพวกเขามาดื่มกันอีก ค่าใช้จ่ายทั้งหมดให้ลงบัญชีเซี่ยเหยียนพี่ชายข้า!”

ในเมื่อนางต้องการประหยัดเงินเพื่อลูกน้อย เช่นนั้นก็ให้พี่ชายผู้ใจดีและใจกว้างของนางออกเงินไปก่อน ฮิฮิ

“สมกับเป็นพระชายา”

ชิวหมิ่นขยิบตาอย่างรื่นเริง จากนั้นก็หันไปสั่งเด็กรับใช้ให้ขึ้นไป ‘เก็บ’ วัตถุดิบยาบนภูเขาต่อ

แน่นอนว่า เรื่องที่ไปถงซ่านถังเพื่อสับเปลี่ยนยาก็ไม่อาจละทิ้งได้