บทที่ 427

“ใช่ ทำไมพระชายาถึงเป็นเช่นนี้ ช่างไร้เหตุผลเหลือเกิน”

“ข้ากับอวี้สวี่เข้าร่วมการทดสอบหน้าพระที่นั่งด้วยกัน เขาเป็นสุภาพบุรุษอย่างแน่นอน คิดว่าพระชายาจ้านคงเข้ามาวุ่นวายกับเขา จึงนำมาสู่สถานการณ์เช่นนี้”

“จ้านอ๋องช่างน่าสงสารจริงๆ แต่งกับสตรีที่ชอบสร้างปัญหาเข้าบ้าน!”

“องค์หญิงแปดมีพี่สะใภ้เช่นนี้ ช่างน่าสงสารยิ่งนัก!”

พอหลี่จิ้งหย่าเปิดประเด็น ทุกคนก็พากันวิพากษ์วิจารณ์เซี่ยเชียนฮวัน กล่าวหานางว่าประพฤติตัวไม่เหมาะสม

เมื่อเซียวหมิงเซียนได้รับการสนับสนุนจากความคิดเห็นของสาธารณชน จึงเต็มไปด้วยความมั่นใจ นางตะโกนเสียงดังว่า “ถูกต้อง เจ้ารีบขอโทษข้ามาซะ และรับปากว่า ต่อจากนี้จะไม่พูดคุยกับอวี้สวี่อีก!”

“สิ่งที่องค์หญิงพูดนั้นตลกจริงๆ ในฐานะพระชายา จากนี้ไปหากข้าพบสวามีของท่านบนถนนแล้วไม่ทักทาย จะไม่ถูกติฉินนินทายิ่งกว่าเดิมหรือ” เซี่ยเชียนฮวันพูด

“ข้าไม่สน ผู้หญิงที่มีจิตใจสกปรกอย่างเจ้า ควรอยู่ห่างจากสามีของข้า!”

“เซียวหมิงเซียน！”

เสียงตำหนินั้นมาจากเซียวเย่หลัน

ต่อหน้าผู้คนมากมาย นางกลับใช้วาจาดูถูกพระชายาของเขา เท่ากับตบหน้าเขา!

“ผู้ที่มีความคิดสกปรกมันคือเจ้าต่างหาก” เซียวเย่หลันกล่าวเสียงเย็นชา “ในเมื่อเซี่ยเชียนฮวันแต่งงานกับข้าแล้ว นางจะตกหลุมรักบัณฑิตหน้าขาวที่อ่อนแอเช่นนี้ได้อย่างไ?”

เซี่ยเชียนฮวัน “……”

ชมตัวเองก็เป็น เก่งมากๆ จ้านอ๋อง

เห็นได้ชัดว่าเขาพยายามจะช่วยนาง แต่คำพูดกลับเป็นการดูถูกซืออวี้สวี่เพื่อยกระดับตัวเอง ช่างเป็นคนหลงตัวเองจริงๆ

แต่เซียวเย่หลันก็พูดไม่ผิด และถึงแม้ว่าเขาจะพูดเช่นนั้น ซืออวี้สวี่ก็ยังคงก้มหน้า ไม่กล้าพูดหักล้างเซียวเย่หลันแม้ครึ่งคำ

“ท่าน ท่านรังแกข้า ข้าจะกลับไปฟ้องเสด็จพ่อและท่านแม่!”

เซียวหมิงเซียนทำได้แค่กระทืบเท้า

การข่มขู่เช่นนี้ ไม่ได้อยู่ในสายตาของเซียวเย่หลัน เขาจับแขนของเซี่ยเชียนฮวัน กล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา “ตามข้ามา”