บทที่ 282 ร้องเล่นกู่เจิง

ดวงพรถือแก้วไวน์เดินเข้ามาได้ยินคำพูดของวันชัย เธอเดินไปอยู่ข้างหลังของหทัย ถือแก้วไวน์มือเดียว อีกมือจับไหล่ของหทัยไว้ ก่อนจะหันมองวันชัยอย่างยิ้มแย้ม“ทำไมเหรอ? คิดจะให้พ่อแทนขึ้นไปร้องเพลงบนเวทีเหรอ? พ่อแทนร้องได้เหรอ?”

หทัยพูดตอบรับคำพูดของเธอทันที มองดวงพรพร้อมกับพูดขึ้น“แน่นอนว่าได้อยู่แล้ว นันท์บอกแล้วว่า พ่อแทนของพวกเราร้องเพลงเพราะมากนะ”

ดวงพรส่ายหัวอย่างดูถูกดูแคลน“ฉันไม่เชื่อ……”

หทัยพูด“หรือว่านันท์จะพูดโกหกหรือไง? นันท์บอกแล้วว่า พ่อแทนของพวกเราร้องเพราะกว่านักร้องมืออาชีพมากเลยนะ”

ดวงพร“ในสายตาของคนรักอะไรๆมันก็ดีไปหมดนั่นแหละ คุณจะไปรู้อะไร? นักร้องมืออาชีพผ่านการฝึกฝนมาตั้งหลายปี คนธรรมดาทั่วไปไม่มีทางสู้นักร้องมืออาชีพได้หรอก”

หทัย“คุณรู้ได้ยังไง?”

ดวงพร“พวกเรามาต้อล้อต่อเถียงกันที่นี่มันจะมีประโยชน์อะไร? ให้พ่อแทนขึ้นไปร้องบนเวทีเลยเดี๋ยวก็รู้แล้วไม่ใช่หรือไง?”

หทัย“ครั้งหน้าถ้ามีโอกาส พ่อแทนของพวกเราจะต้องร้องแน่นอน วันนี้มันไม่ค่อยสะดวกอยู่นิดหน่อย”

ดวงพร“ไม่เอาครั้งหน้าสิ โอกาสที่ดีขนาดนี้ ก็ขึ้นไปร้องวันนี้เลยสิ หรือว่าพ่อแทนไม่อยากจะบริจาคเพื่อการกุศลเหรอ? หรือว่าพ่อแทนไม่กล้าขึ้นไปร้องเพลงบนเวที? กลัวว่าจะร้องไม่เพราะแล้วจะขายหน้าเหรอ?”

พูดจบ ดวงพรก็หันสายตามองไปที่ใบหน้าของแทนไท

เธออยากจะดูสักหน่อยว่า คนที่เป็นมือสมัครเล่นแบบเขา จะร้องเพลงเพราะว่านักร้องมืออาชีพมากสักแค่ไหนกันเชียว

วันนี้ ถ้าเขาขึ้นไปทำเรื่องขายหน้าบนเวที นั่นก็เท่ากับว่าทำให้ชัชนันท์ขายหน้าไปด้วยเหมือนกัน……！

ถึงตอนนั้นไปรวมกับเรื่องอื่นๆอีก วันนี้ชัชนันท์ก็จะต้องทุกข์ทรมานจนพลิกตัวกลับขึ้นมาไม่ได้อย่างแน่นอน

แทนไทมองเจตนาของหทัยกับดวงพรออกตั้งนานแล้ว เขาไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้น แค่เขย่าแก้วไวน์ในมือเบาๆเท่านั้น มองพวกเธอพูดคุยโต้ตอบกันเป็นปี่เป็นขลุ่ยอยู่แบบนี้

ชัชนันท์ก็เช่นกัน

วันชัยรู้สึกไม่สบอารมณ์กับคำพูดของดวงพร ขมวดคิ้วทันที ก่อนจะพูดขึ้น“พอได้แล้ว กลับไปดูการแสดงของคุณเถอะ”

ดวงพรทำหน้ายิ้มแย้มต่อ“ดูคุณสิ ทำไมถึงอารมณ์เสียล่ะคุณวันชัย ฉันก็แค่อยากฟังเสียงร้องของพ่อแทนก็เท่านั้นเอง”

ชัชนันท์เอนตัวไปทางแทนไท ก่อนจะพูดขึ้นเบาๆ“ถ้าไม่อยากร้องล่ะก็ ไม่ต้องไปสนใจพวกเธอสองคน”

แทนไทวางแก้วไวน์ลงอย่างช้าๆ ชำเลืองตามองไปยังกู่เจิงที่วางอยู่ตรงมุมบนเวที พร้อมกับพูดถามขึ้น“คุณอยากให้ผมร้องไหม?”

ชัชนันท์ตอบ“แน่นอนว่าฉันอยากจะให้คุณทำให้ผู้คนรู้สึกอึ้งตกใจตบหน้าของเธอกลับไป แต่ฉันรู้ว่าคุณไม่ชอบ ดังนั้นไม่ต้องไปสนใจเธอหรอก”

เขามีสถานภาพเป็นถึงใคร?

ทายาทของเซ็นเทอรี่ลองกรุ๊ปผู้ยิ่งใหญ่ทรงพลัง

ให้เขามาร้องเพลงให้คนฟังเนี่ยนะ? จะเป็นไปได้ยังไง?

แทนไทยกมุมปาก“เรื่องที่คุณต้องการ ผมก็ชอบหมด”

ประโยคเดียว ก็ทำให้ส่วนลึกที่สุดภายในใจของชัชนันท์อบอุ่นขึ้นมา

วินาทีนี้ ชัชนันท์รู้สึกว่าหัวใจของตัวเองละลายไปหมดแล้ว

สถานภาพของเขา ตั้งแต่เกิดมาจนถึงตอนนี้จะต้องไม่เคยทำเรื่องแบบนี้มาก่อนแน่ๆ แต่เขากลับเต็มใจทำเพื่อเธอ

“คุณเล่นกู่เจิงเป็นไหม?”แทนไทนพูดถามขึ้น

“เป็นนิดหน่อย”ชัชนันท์ตอบ

“อยากฟังเพลงอะไร?”

“ไร้พันธนาการ คุณเล่นเป็นไหม?”แววตาของชัชนันท์เต็มไปด้วยความคาดหวัง นี่เป็นเพลงที่เธอชอบที่สุดตั้งแต่ฤดูร้อนของปีที่แล้วจนถึงตอนนี้

“อื้อ เป็นสิ”เขาพูดขึ้นมาต่อ“พวกเราร้องเล่นด้วยกันสิ”

“เล่นด้วยกันสองคนเหรอ?”ชัชนันท์แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง“มันจำเป็นต้องฝึกฝนมาก่อนนะ พวกเรามาด้นสดแบบนี้ มันคงจะ……”

“ท่อนที่คุณร้องผมเล่น ท่อนที่ผมร้องคุณเล่น ส่วนที่ร้องด้วยกันพวกเราก็เล่นด้วยกัน สนใจที่จะไปลองเสี่ยงด้วยกันสักหน่อยไหม?”

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามีแรงอะไรกำลังผลักดันให้เธอทำ ชัชนันท์พยักหน้าไปอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว

หรือบางทีอาจจะเป็นเพราะว่า ความเชื่อใจที่มีต่อเขาก็เป็นได้