บทที่ 295 เธอไม่สมควรได้รับการให้อภัย

“คงจะโทรมาเพื่อขอโทษแน่ๆ......” ชัชนันท์พูด

“อืม คุณจะยกโทษไหม?” แทนไทพ่นควันบุหรี่ออกมา หลังจากนั้นก็ดึงมือของเธอไป แล้วจูบลงเบาๆ

“ไม่มีอารมณ์จะยกโทษให้หรอกค่ะ เธอไม่สมควรได้รับมัน” ชัชนันท์พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย

คนตระกูลวงศ์ดีประสิทธิ์เป็นยังไง ดวงพรเป็นยังไง เธอรู้จักดีเลยล่ะ

ถ้าให้อภัยครั้งนี้ เธอก็จะมีครั้งหน้า

ครั้งนี้ ดวงพรตั้งใจโผล่มาเพื่อทำลายเธอ ถ้าเธอใจอ่อนให้อภัย สมองเธอก็คงผิดปกติแล้ว

ตั้งแต่ไหนแต่ไรดวงพรก็ไม่ใช่คนที่ต่อกรง่าย

“ดีแล้ว” เขาดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอดเบาๆ มือข้างหนึ่งคีบบุหรี่ มืออีกข้างหนึ่งโอบเธอ

“ช่างเถอะ คุณสูบมวนนี้เสร็จ พวกเราไปอาบน้ำกันเถอะ ฉันรู้สึกว่าร่างกายดีขึ้นมากแล้ว” ชัชนันท์พูด

“ได้ครับ”

เขาสูบมวนนี้เสร็จ ก็อุ้มเธอไปอาบน้ำ

เธอไม่ต้องเคลื่อนไหวอะไรให้มากมายเลย เขาเป็นคนอาบให้เธอทั้งหน้าทั้งหลัง......

อาบน้ำเสร็จ เขาก็อุ้มเธอกลับห้อง

ทั้งสองกอดกันแล้วเข้าสู่ห้วงความฝัน

พวกเขาที่นี่ เงียบสงบ ส่วนอีกฝั่งหนึ่งตระกูลวงศ์ดีประสิทธิ์ราวกับหน้ามือเป็นหลังมือ

เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในงานเลี้ยง ภราดรเลยไล่ดวงพรออกจากห้องนอน เสนอจะแยกห้องกับเธอ เพราะเห็นเธอแล้วหงุดหงิด

ดวงพรที่มีรอยแผลเต็มร่างกาย นอนอยู่บนเตียงในห้องคนเดียว กายก็เจ็บ ใจยิ่งเจ็บ ไม่ได้นอนทั้งคืน

คิดไปคิดมา เธอก็รู้สึกว่าต้องเป็นข้อมูลของแฮกเกอร์คนนั้นที่ผิดพลาดแน่ๆ

แฮกเกอร์คนนั้น เธอไม่มีทางปล่อยไปง่ายๆแน่นอน！

เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา โทรไปยังเบอร์ของแฮกเกอร์คนนั้น แต่กลับโทรไม่ติด......！

ตั้งแต่กลับจากโรงพยาบาลจนถึงตอนนี้ เธอโทรอยู่ตลอด แต่กลับโทรไม่ติด

ยิ่งเป็นแบบนี้ เธอก็ยิ่งมั่นใจ คนๆนั้นเป็นพวกต้มตุ๋น คนที่ชลิตาหามามันเชื่อไม่ได้

ภายในห้องข้างๆ ชลิตาอยู่ในห้องคนเดียวเช่นกัน ถึงแม้ว่าจะนอนคนเดียวนานแล้ว แต่เธอก็ยังไม่ชิน

กลางดึก เธอมักจะต้องการความอบอุ่นจากกอดของมาวิน

นัยน์ตาของเธอ มีภาพของชัชนันท์ที่ท่าทางมีอำนาจในงานเลี้ยงโผล่ขึ้นมาอย่างไม่หยุดหย่อน ในใจเกิดความอิจฉา ความโดดเดี่ยวในตอนนี้นั้น ทำให้เธอไม่สามารถหลับได้เลย

พลิกตัวไปมาอยู่นานพอสมควร เธอเลยลุกขึ้นมานั่ง แล้วหาเบอร์ของแฮกเกอร์คนนั้น ลองโทรไปหาอีกครั้ง

เบอร์โทรศัพท์กลับโทรไม่ติด

เธอก็เริ่มสงสัยแล้วเช่นกัน คนๆนี้ตั้งใจมาหลอกเพื่อเอาเงินเธอ ส่วนเฮนรี่คนนั้นเขาก็ตั้งใจหลอกเธอเพื่อเงินเหมือนกัน ไม่เช่นนั้น เขาจะเอาข้อมูลปลอมแบบนั้นมาให้เธอทำไม?

..................

เช้าของวันที่สอง ขณะที่ชัชนันท์ลืมตาขึ้น ร่างกายของเธอยังคงอยู่ในอ้อมกอด

เรื่องที่มีความสุขที่สุดก็คือ พอตื่นมาก็ได้เห็นใบหน้าของเขา

ต่อให้เป็นเวลาที่กำลังนอนหลับตา ความหล่อของเขาก็ยังคงไม่มีใครเทียบเทียมได้

ชัชนันท์อดไม่ได้ที่จะยื่นมือออกไป สัมผัสที่สันจมูกของเขา

ไม่นานชายหนุ่มก็ลืมตาขึ้น พลิกตัวมากดเธอไว้ กุมที่ใบหน้าของเธอแล้วถาม “ทำอะไร? หืม? อยากอีกแล้วเหรอ?”

ชัชนันท์รีบเอามือทั้งสองดันไว้ที่หน้าอกของเขา “พูดอะไรของคุณ? ฉันเห็นว่าคุณหล่อ อยากลูบนิดลูบหน่อยไม่ได้เหรอคะ?”

“ได้สิ คุณอยากลูบตรงไหนก็ได้หมด ทุกส่วนของผมเป็นของคุณ หรือว่า คุณอยากจะลูบตรงที่ลับกว่านี้ ก็ได้เหมือนกันนะ”

คำพูดของเขาทำให้ชัชนันท์หน้าแดงระเรื่อ ใจเริ่มเต้นเร็ว

“หน้าไม่อาย！” ชัชนันท์ด่าเสียงเบา

เขาหัวเราะเบาๆ “อาหารเช้ากินอะไรครับ?”

ชัชนันท์ครุ่นคิดท่าทางจริงจัง “อยากกินไข่ดาว แล้วก็อยากกินแซนด์วิชแฮมค่ะ จริงสิ อยากกินสลัดผลไม้ด้วยค่ะ”

“ครับ ผมจะไปทำให้กิน”

“โอเคค่ะ ขอบคุณนะคะที่รัก”

“ขอบคุณด้วยปากได้ไหมครับ?” แทนไทอมยิ้ม

ชัชนันท์จูบไปที่หน้าของเขาเบาๆ “แบบนี้ได้ไหมคะ?”