บทที่ 85 ความวุ่นวายในคืนวิวาห์ (4)

"ชัชนันท์ นังสารเลว ฉันไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆ แบบนี้แน่ รอดูเถอะ!" ชลิตาพึมพำกับตนเอง โคมไฟคริสทัลอันเจิดจ้าทำให้ความเกลียดชังในดวงตาของเธอดูประกายเปล่งแสงเป็นพิเศษ

วินาทีนี้ เธอไม่ได้ที่จะนึกถึงภาพของชัชนันท์ที่มาร่วมงานแต่งงานของเธอพร้อมกับสามีที่ดูดีของหล่อนคนนั้น

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เธอก็รู้สึกคับแค้นใจเหลือเกิน

ในวันนี้ชลิตามีความคับแค้นใจมากขนาดไหน ชัชนันท์ก็รู้สึกดีมากขนาดนั้น เรียกได้ว่าหล่อนกลายเป็นคนดังในงานแต่งไปเสียแล้ว

จวบจนกระทั่งตอนนี้ เธอก็ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมสามีของชัชนันท์ถึงได้หล่อเหลาเอาการ ทักษะทางการแพทย์ก็ดีเยี่ยม ขนาดนั้น แล้วหล่อนต้องปิดซ่อนเอาไว้ทำไม?

ทั้งหมดนี้เป็นไปตามที่ชัชนันท์พูด หล่อนกลัวว่าพ่อของหล่อนจะโมโหที่ตนเองตัดสินใจเรื่องการแต่งงานเอง จึงตั้งใจจะอธิบายในตอนหลังอย่างงั้นเหรอ?

หรือมีความลับเรื่องอื่นที่ปิดบังเอาไว้อีก?

เธอรู้สึกว่าเรื่องนี้ดูผิดปกติ

แพทย์หนุ่มหน้าตาหล่อเหลาและมีความสามารถคนนั้นคือแทนไทจริงเหรอ?

เป็นไปได้หรือไม่ว่าคนคนนี้ไม่ใช่แทนไท เป็นเพียงตัวปลอมที่ชัชนันท์หามาแทนที่เท่านั้น

ในตอนแรกเธอไปสืบข้อมูลเฉพาะของแทนไทมาแล้ว แต่ไม่เห็นแม้แต่รูปถ่าย หากว่าชัชนันท์เอาตัวปลอมเข้ามาเพื่อเผชิญหน้ากับสถานการณ์ เธอจะไปรู้ได้อย่างไรล่ะ

แม้เธอจะรู้สึกว่าจินตนาการของตนทั้งหมดนั้นดูไร้สาระ แต่สัญชาตญาณบอกกับเธอ ว่าเรื่องเหล่านี้ก็อาจเป็นไปได้

แทนไท ผู้ชายคนนี้เป็นแทนไทตัวจริงหรือเปล่า ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังรอการยืนยัน

"ก๊อกๆๆ......"

ทันใดนั้นเองก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

ชลิตาดึงความคิดของตนเองกลับคืนมาแล้วรีบไปเปิดประตูอย่างรวดเร็ว

ผู้ที่ยืนอยู่ด้านนอกประตูคือแม่บ้านและเจ้าหน้าที่ตำรวจอีกสองคน

เนื่องจากเธอเคยลิ้มรสความลำบากอยู่ในสถานกักกันมาแล้ว ดังนั้นตอนนี้เมื่อเธอเห็นตำรวจจึงรู้สึกหวาดกลัว

"นี่มันเรื่องอะไรกัน?"

ตำรวจจะมาจับเธอเข้าสถานกักกันอีกแล้วเหรอ?

"ภรรยาของคุณมาวินใช่ไหม? สามีของคุณเกี่ยวข้องกับคดีจ้างวานคนร้ายทำร้ายร่างกายผู้อื่น เราจำเป็นต้องพาตัวเขาไปสืบสวน ไม่ทราบว่าคุณมาวินอยู่ที่ไหน?"

"เขา......เขาออกไปข้างนอกแล้ว ไม่อยู่บ้านค่ะ" ชลิตาตอบ

ทันใดนั้นเอง ประตูห้องหนังสือที่อยู่ถัดไปก็เปิดออก

มาวินเดินออกมาจากข้างใน

เมื่อวินาทีที่ชาลิตาเห็นมาวิน เธอก็รู้สึกว่าตนแทบจะบ้าคลั่ง ทำไมเขาถึงออกมาในจังหวะที่เหมาะเจาะแบบนี้เหลือเกิน?

ตำรวจทั้งสองคนมองไปทางชลิตาด้วยความเย็นชา จากนั้นเดินตรงไปทางมาวิน

ก่อนที่มาวินกำลังจะตอบโต้ใดๆ เขาก็ถูกใส่กุญแจมือไว้เสียแล้ว

"คุณมาวิน ตอนนี้คุณกำลังถูกสงสัยว่าได้จ้างวานคนร้ายไปทำร้ายร่างกายคนอื่น ดังนั้นเราจึงจำเป็นต้องพาตัวคุณไปดำเนินการสอบสวนที่สถานีตำรวจครับ" เจ้าหน้าที่ตำรวจคนหนึ่งเอ่ยขึ้น

หัวใจของมาวินตึงเครียดขึ้นทันที

"จ้างวานอะไรกัน ผมไม่รู้เรื่อง!" เขารีบปฏิเสธโดยสัญชาตญาณ

ตำรวจทั้งสองคนนั้นไม่ได้สนใจเขา ได้แต่หันมาสบตากันจากนั้นบังคับให้มาวินก้าวไปข้างหน้า

ตอนนี้ชลิตาพูดไม่ออกด้วยความตกใจ

เมื่อได้ยินดังนั้นชลิตาก็ตกตะลึงมากเช่นกัน

คืนแต่งงานวันแรกของเธอ สิ่งที่เธอต้องอดทนไม่ใช่เพียงแค่นี้หรอกหรือ? เธอยังต้องมองดูสามีของตนเองถูกตำรวจจับเข้าคุกด้วย?

มาวินทำเรื่องอะไรกัน จ้างวานคนไปทำร้ายร่างกายใคร?

ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อแบบนี้ ถ้าคนในบ้านของเธอรู้เข้าคงจะเย็นชากับเธอมากสินะ

แต่ถึงอย่างไรเรื่องเหล่านี้ก็ไม่อาจปิดได้