บทที่264 ผมถูกคุณจัดการแล้ว

ใบหน้าของชัชนันท์แดงระเรื่อไปถึงต้นคอ

หัวใจเต้นเร็วขึ้นอีกครั้งโดยไม่ได้ตั้งใจ

และเธอก็รู้สึกได้ว่าในขณะนี้ หัวใจของเขาก็เต้นเร็วขึ้นเช่นกัน

“ผม……ก็รักคุณเหมือนกัน” เขาตอบ

ประโยคนี้ ดีกว่าหลายๆ ประโยคบนโลกใบนี้

คุณคิดว่าดอกไม้ไฟที่อยู่ตรงหน้าคุณสวยงามไหม? มันเป็นสิ่งที่สวยงามมาก

แต่ว่าในใจของเธอ มันยังไม่สวยงามเท่าคำพูดเมื่อกี้นี้ของเขา

มีความสุขที่สุดในโลกนี้คืออะไร? ก็คือการที่คนที่คุณรัก เขาก็รักคุณเหมือนกัน

“สำหรับรายละเอียด ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าผมรักคุณตั้งแต่เมื่อไหร่……ตอนแรกก็แค่รู้สึกว่ามีความรู้สึกดีๆ ให้กับคุณ แต่ว่าต่อมาก็ได้พบว่า ผมตกหลุมรักคุณเขาให้แล้ว”

“ตัวเล็ก ผมเหมือนโดนคุณจัดการแล้ว ทำยังไงดี？”เขาพูดด้วยความรัก สายตาของเขาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน เป็นคนละคนกับตอนเขาเป็นปกติ

ชัชนันท์หัวใจหวั่นไหวมาก

ในไม่ช้าน้ำตาของเธอก็รื้นขึ้น "จริงเหรอ"

“จริงสิ”

“ความสุข ……มันมา……กะทันหันเกินไปหรือเปล่า？”เธอรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก และเธอก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรต่อ

เธอเคยมีความรักมาก่อน แต่เธอไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นเช่นนี้มาก่อน

ในตอนนี้ เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็กสาวที่กำลังมีความรัก

“เจ้าโง่” หลังจากที่เขาพูดจบ เขาก็บีบคางของเธอ แล้วเอานิ้วโป้งลูบเบาๆ การเคลื่อนไหวของเขาเบามาก ราวกับว่าเขากำลังลูบแมวเปอร์เซียราคาแพงมาก

ดอกไม้ไฟด้านนอกยังคงจุดอยู่ และแสงจากไฟที่เจิดจรัสก็พุ่งเข้ามาในดวงตาของทั้งสองคน

เมื่อสบตากัน ทั้งสองก็อดไม่ได้ที่จะขยับเข้ามาใกล้ชิดกันมากขึ้น

ในวินาทีถัดมา เขาอุ้มเธอมานั่งตัก จับหน้าเธอไว้และจูบเธอ

ทันทีที่ริมฝีปากทั้งสองแตะกัน ทุกอย่างก็ยุ่งเหยิง

ด้วยความรักของเขา เขาอุ้มเธอและยืนขึ้นจากนั้นก็เข้าไปในลิฟต์อย่างรวดเร็ว

ในลิฟต์ ความพัวพันยังคงดำเนินต่อไป……

ทั้งสองพัวพันกันตั้งแต่ขึ้นลิฟต์ไปจนถึงห้องชั้นล่าง

พร้อมกับดอกไม้ไฟทั่วท้องฟ้า พวกเขากระทำสุ่มสี่สุ่มห้าตามอำเภอใจ

เสียงทั้งหมดถูกกลบด้วยเสียงระเบิดของดอกไม้ไฟ

ไม่รู้ว่านานเท่าไรที่พวกเขาทำกัน จนเกือบรุ่งสาง ก่อนที่เขาจะปล่อยเธอไป ดึงผ้าห่มและแบ่งกันห่มกับเธอ

ในขณะนี้ ดอกไม้ไฟด้านนอกยังคงจุดอยู่

ชัชนันท์หันไปด้านข้างอย่างหอบเหนื่อยและชื่นชมความงามของโลก เขาก็หันไปด้านข้างเหมือนกัน กอดเธอไว้แน่นจากด้านหลัง และเอาคางวางไว้ที่ไหล่ของเธอ

เธอดูดอกไม้ไฟ ส่วนเขาก็ดูเธอ

“เหนื่อยไหม？”เขาถาม

“แล้วคุณว่าไง？”

“ถ้าอย่างนั้นก็นอนไหม？”

“อืม……ให้พวกเขาหยุดจุดได้แล้ว”ชัชนันท์ตอบ

เขาไม่ได้พูดอะไร ยังคงกอดเธออยู่แบบนั้น แล้วหยิบโทรศัพท์ที่หมอนพร้อมกับโทรหาเกริก ให้เขาหยุดจุดพลุ

หลังจากนั้น เขาก็ยังคงกอดเรือนร่างของเธอไว้

หลังจากโทรศัพท์ผ่านไปประมาณสิบนาที ดอกไม้ไฟก็หยุดลง

และทุกอย่างก็กลับมาสู่ความสงบอีกครั้ง

“หันหน้ามาสิ……”เขากระซิบ

ชัชนันท์หันกลับมาช้าๆ มองดูใบหน้าที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติของเขา ทุกสิ่งที่พวกเขาทำในช่วงไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมาเริ่มปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาเธอ

ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงโดยไม่ได้ตั้งใจ

“นึกไม่ถึงเลยว่า คุณจะให้คนจุดพลุทั้งคืนจริงๆ”เธอบอก

“คุณบอกไม่ใช่เหรอ ว่าต่อให้ดูทั้งคืนก็ไม่เบื่อ？”

“ฉันก็แค่พูดไปงั้นๆ เอง”