ตอนที่ 17 ตกน้ำ

ชายทะเลแถบชานเมือง

รถตู้จอดบนทางหลวงที่ไร้ซึ่งผู้คน

เป็นรถที่ลักพาตัวซูชิง

ทั้งสองลากซูชิงลงจากรถ ลมทะเลพัดเข้ามาปะทะใบหน้าจนซูชิงได้สติ

มือของซูชิงถูกมัดไว้จนไม่สามารถหนีไปไหนได้

"พวกแกเป็นใคร? ปล่อยฉันนะ"

ซูชิงดิ้นรนไปมาอย่างหวาดกลัว

ชายสองคนที่ลักพาตัวเธอมา คนหนึ่งร่างสูง คนหนึ่งร่างอ้วน คลุมหัวด้วยผ้าสีดำจนไม่สามารถมองใบหน้าได้

ซูชิงคิดอยู่ในหัว ช่วงนี้นอกจากไปทำคุณชายหลี่ขุ่นเคืองแล้ว ก็มีเพียงฉินซู่ฉินสองคนแม่ลูกนั่น

หรือจะเป็นฉินซู่ฉินส่งมา?

"เราเองก็ได้รับคำสั่งมา มีคนซื้อชีวิตเธอ ไปถึงโลกหลังความตายก็อย่าถือโทษโกรธพี่แล้วกัน" ชายร่างสูงคนหนึ่งพูดอย่างเย็นชา

"คำสั่งของใคร ใช่ฉินซู่ฉินรึเปล่า? เธอให้พวกแกเท่าไหร่ ฉันจะให้สองเท่า แค่พวกแกปล่อยฉันไป" ซูชิงคิดหาทางรอดโดยไม่คำนึงว่าจะเอาเงินมาได้ไหม

"หนึ่งล้าน เธอหามาได้?" ชายร่างสูงเยาะเย้ย

"มี ฉันมี ถ้าพวกแกไม่เชื่อ ฉันพาไปถอนได้เลยนะ" ซูชิงเกลี้ยกล่อมและมองหาโอกาสหนี

ลมบนชายหาดนั้นแรงมาจน ทำให้ผมของซูชิงยุ่งเหยิง แต่กลับทำให้ดูงดงามสุดพรรณนา

ชายร่างอ้วนที่เห็นรูปร่างหน้าตาของซูชิงชัดเจนก็เกิดความชั่วขึ้นในใจก่อนจะรั้งชายร่างสูง "ลูกพี่ สาวสวยขนาดนี้ให้ตายไปทั้งอย่างนี้ก็น่าเสียดายเกินไปมั้ง? สู้เราเอามาเล่นด้วยก่อนแล้วค่อยให้ตายก็ยังไม่สาย"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หัวใจของซูชิงก็ชะงัก ถดถอยหนีด้วยความหวาดกลัว แต่มือของเธอก็ถูกชายร่างสูงลากไป จนหนีไม่พ้น

"อย่านอกงาน" ชายร่างสูงเหลือบมองชายอ้วน "รีบโยนลงทะเลเร็ว งานนี้เสร็จเราจะได้ออกนอกประเทศ เกิดผิดพลาด แกกับฉันได้จบเห่แน่"

จากคำพูดของชายร่างสูง ซูชิงก็ฟังออก ดูท่าสองคนนี้ก็น่าจะกำลังอับหนทาง

ชายอ้วนมองไปที่ใบหน้าของซูชิง หัวใจเกิดจักจี้ ดวงตาของเขาหรี่ลงเหนือร่างกายของซูชิง

"ลูกพี่ ไม่ต้องห่วง แค่ไม่นาน ไม่นานฉันก็เสร็จแล้ว"

พูดไปชายอ้วนก็โอบซูชิง "คนสวย บริการพี่ดีๆ อีกเดี๋ยวจะทำให้ตายแบบไม่ทรมาน"

"อ๊ะ ปล่อยฉันนะ ปล่อยฉัน" ซูชิงทั้งรนทั้งกลัวก่อนจะกัดไหล่ชายอ้วนอย่างเร่งรีบ

ชายอ้วนไม่หวั่นทั้งยังกดซูชิงเข้าไปในรถ

คนตัวสูงพูดอย่างช่วยไม่ได้ "เร็วหน่อย"

จากนั้นชายร่างสูงก็ไปสูบบุหรี่ข้างๆ

"คนสวย มา ขอพี่ชายจูบหน่อย" คนอ้วนทำปากจู๋แล้วโน้มตัวไปด้านหน้า

"ออกไปนะ" ซูชิงที่หวาดกลัวก็ยกขาของเธอขึ้นแล้วเตะไปที่ส่วนล่างของชายคนนั้น

"โอ้ย!"

เสียงกรีดร้องเหมือนหมูโดนเชือดกังวานกลางความมืด

ชายอ้วนลงไปนั่งยองๆบนพื้นด้วยความเจ็บปวด ซูชิงเองก็ฉวยโอกาสลงจากรถแล้ววิ่งทันที

ชายร่างสูงเห็นว่าผิดปกติก็ทิ้งบุหรี่ก่อนวิ่งตาม "หยุด หยุดนะ"

ชายอ้วนสงบลงเล็กน้อยก่อนจะวิ่งไล่ตามเช่นกัน

ซูชิงวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต

เธอรู้ว่าถ้าตกไปอยู่ในมือทั้งสอง ก็เหลือเพียงแต่ความตายเท่านั้น

ซูชิงรู้ว่าหากอยู่บนท้องถนน เธอต้องถูกจับได้ไม่ช้าก็เร็วขณะ เธอวิ่งไปที่ชายหาด มองคลื่นใต้หน้าผาก่อนจะหยุดโดยไม่รู้ตัว

ซูชิงหันกลับไปมองด้านหลัง เห็นว่ามีไฟรถยนต์อยู่บนทางหลวงจากที่ไกลๆ มีคนกำลังมา

แต่เธอรู้ว่าเธอไม่มีโอกาสได้ขอความช่วยเหลือเพราะชายทั้งสองได้ตามทันแล้ว

ชายร่างสูงพูดอย่างโหดเหี้ยม "จะโดดลงไปเอง หรือให้เราโยนลงไป"

"ทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับผลกรรม พวกแกเองก็ต้องถูกลงโทษแน่"

พูดจบซูชิงก็กระโดดลงไป

เมื่อซูชิงกระโดด เธอจงใจเลือกที่ที่น้ำลึก ไม่อย่างนั้นหากตกไปแนวปะการังเธอคงได้ตายจริงแน่

ซูชิงว่ายน้ำเป็นแต่มือของเธอถูกมัดไว้ ขาก็ดันเป็นตะคริว หลังจากดิ้นรนอยู่สักพักก็เริ่มดิ่งลงเรื่อยๆ

ต้องมาตายทั้งอย่างนี้จริงๆงั้นเหรอ?