ตอนที่ 18 จูบแสนหวาน

บ้านตระกูลซู

ฉินซู่ฉินที่กำลังมาส์กหน้าและกำลังรอข่าว เมื่อได้ยินสายเรียกเข้าเธอก็กดรับอย่างมีความสุข

"ซงเฟย จัดการเสร็จหรือยัง? ยัยเด็กซูชิงตายแล้วใช่ไหม"

"ใครเป็นคนอยู่เบื้องหลังซูชิงกันแน่ คนที่ผมส่งไปไม่มีใครกลับมาเลย ฉันให้คนไปลักพาตัวแต่โจวเจ๋อกลับโดนจัดการ บริษัทก็ถูกโจมตีในหลายๆด้านจนขาดทุนไป 10 พันล้าน"

โจวซงเฟยที่อยู่ในสายก็มีท่าทีโกรธจัด

ฉินซู่ฉินยิ้มค้างอย่างหวาดกลัว "ซงเหย เป็นไปได้ยังไงกัน จะมีใครหนุนหลังซูชิงได้ โจวเจ๋อไปทำใครเขาแค้นหรือเปล่า? หากซูชิงมีคนสนับสนุนแล้วจะโดนฉันไล่ออกไปได้ยังไงล่ะคะ"

โจวซงเฟยถาม "วันนี้คุณพูดว่าคุณชายลู่ไปบ้านตระกูลซู ไปเพื่ออะไร?"

"ฉันเองก็ไม่รู้ คุณชายลู่กับคุณซูไปคุยในห้องหนังสือน่ะ" ฉินซู่ฉินพูดอย่างร้อนรน "แต่แน่นอนว่าไม่ใช่ตระกูลลู่ที่สนับสนุนซูชิงแน่ ซูชิงหนีงานแต่ง คุณชายลู่ไม่จัดการก็นับว่าโชคดีแค่ไหนแล้ว"

โจวซงเฟยเงียบไปครู่หนึ่ง เขาคิดว่าเป็นตระกูลลู่แต่เขาก็รู้ด้วยว่าคนที่มีอำนาจของตระกูลลู่จะอยู่ได้อีกไม่นานและแทบไม่ออกมาปรากฏตัว แถมยังถอนงานแต่งกับทางบ้านตระกูลซูอีก

ซูชิงก็เป็นเพียงคนตัวเล็กๆ ไม่มีค่าพอที่จะเป็นศัตรูกับตระกูลลู่และตระกูลโจวหรอก

โจวซงเฟยเพียงโทรถามฉินซู่ฉินเท่านั้นว่ามีใครคอยหนุนหลังซูชิงหรือไม่

"ช่วงนี้คุณก็อยู่เงียบๆไปก่อน อย่าเพิ่งไปหาเรื่องซูชิง ฉันจะดูว่าใครอยู่เบื้องหลังเธอ"

"ได้ค่ะ" ฉินซูฉินจะไปกล้าพูดอะไรได้ล่ะ "ซงเฟยคะ โจวเจ๋อเป็นอะไรร้ายแรงไหม อยู่โรงพยาบาลไหนเดี๋ยวฉันจะไปเยี่ยม"

"คุณจะไปทำอะไร ดูแลซูเซว่ให้ดี ให้เธอทำหน้าที่คุณนายฉู่ให้ดี"

โจวซงเฟยพูดจบก็วางสายไป

สีหน้าฉินซู่ฉินไม่ดีนักและก็พอดีพอดีที่ซูเซว่เดินเข้ามา "แม่คะ เกิดอะไรขึ้น ลุงโจวทำสำเร็จไหมคะ?"

"เกิดเรื่องแล้ว" สีหน้าของฉินซู่ฉินซีดเผือด "ซูชิยังไม่ตาย โจวเจ๋อก็โดนจัดการเข้าที่ขา ลุงโจวของลูกก็กำลังโมโหอยู่"

"โจวเจ๋อพิการแล้ว?" ใบหน้าของซูเซว่ฉายแววความสุข "สมน้ำหน้า เขาเป็นลูกชายสุดโปรดของลุงโจวนี่นา โจวเจ๋อใช้การไม่ได้แล้ว ลุงโจวก็จะได้เอ็นดูหนูมากยิ่งขึ้น ไม่แน่สมบัติตระกูลโจวอาจจะตกเป็นของหนูแล้วให้หนูคืนตำแหน่ง"

"เสี่ยวเซว่" ฉินซูฉินรีบปิดปากซูเซว่ พร้อมมองออกไปนอกประตูอย่างระแวดระวังและปิดประตู "กำแพงมีหู ประตูมีช่องนะ"

"แม่จะกลัวอะไร" ซูเซว่พูด "แม่ ตระกูลซูกำลังจะล้มละลายแล้ว แม่ก็ต้องหาทางเอาตัวรอด ตระกูลซูจะไปเทียบตระกูลโจวได้ยังไง ก่อนหน้านี้ลุงโจวสัญญากับหนูไว้แล้วว่าจะให้ตำแหน่งหนู"

"เสี่ยวเซว่ เรื่องมันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก" ฉินซู่ฉินมองได้ทุลุปรุโปร่งกว่าซูเซว่ เธอเป็นเมียน้อยของโจวซงเฟยมาตั้งหลายปี คอยแอบอยู่ตลอด ถึงเป็นซูเซว่ก็ไม่ได้ตำแหน่งหรอก คงทำได้แค่มีนามสกุลซูเอาไว้อย่างนี้

น่าเสียดายที่เด็กที่เธอคลอดออกมาไม่ใช่ลูกชาย แต่เป็นลูกสาว

"ลุงโจวรักหนูมาก หนูมีเลือดตระกูลโจว ไม่ช้าก็เร็วยังไงก็ต้องได้ตำแหน่ง

ฉินซูฉินมองซูเซว่ที่คาดหวัง เธอก็อดไม่ได้ที่จะพูดประโยคที่โจวซงเฟยพูดเอาไว้

"แม่ จริงสิ ยัยซูชิงนั่นเป็นยังไงบ้าง"

"ไม่รู้สิ คนที่ลุงซูของลูกส่งไปไม่มีใครกลับไปเลย" ฉินซู่ฉินนึกขึ้นได้บางอย่างก็จะเอ่ยถาม "เสี่ยวเซว่ ที่ลูกเคยพูดก่อนหน้านี้ว่าซูชิงมีแฟนแล้ว แถมยังให้หัวใจเทพธิดามูลค่า 8 ล้านอีก ชายคนนั้นเป็นมายังไงลูกหรือไหม?"

ซูเซว่กล่าวอย่างดูถูก "ก็แค่คนยากจน สวมชุดจากพวกแผงลอย รถที่ขับราคาแค่ไม่กี่แสนจะไปให้สร้อยข้อมือแพงขนาดนั้นได้ยังไงล่ะคะ สร้อยนั่นต้องเป็นของปลอมแน่ แอนดี้ก็แค่มองพลาดไปเท่านั้นแหละ"

ซูเซว่ไม่เชื่อว่าเป็นสร้อยข้อมือนั้นเป็นของจริง ถึงจะใช่ ก็ต้องเป็นซูชิงเอาร่างกายไปแลกกับเศรษฐีใหม่มาแน่

...

ซูชิงได้สติก็เป็นเช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากไข้ลดแล้ว ทั้งร่างกายก็ไร้ซึ่งเรี่ยวแรง

เมื่อลืมตาขึ้น เธอมองดูใบไม้ที่อยู่นอกหน้าต่าง แสงแดดส่องกระทบใบไม้ทำให้เหมือนเห็นภาพมายา

เจ็บลำคอจนไอออกมา เธอถึงสังเกตเห็นว่าตัวเองยังมีชีวิต ยังไม่จมน้ำตาย

ความทรงจำเมื่อคืนนี้หลั่งไหลเข้ามาในหัว หลังจากลงไปในน้ำ เหมือนเธอจะได้ยินเสียงของลู่หรงเยียน

หรือเขาช่วยชีวิตเธอ?

เสียงเคลื่อนไหวภายในห้องทำให้ผู้คนภายนอกตื่นตระหนก ลู่หรงเยียนผลักประตูเข้ามาก็เห็นซูชิงฟื้นแล้ว หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความสุข

"ชิงชิง ฟื้นแล้วเหรอ" ลู่หรงเยียนช่วยเธอลุกขึ้นนั่งและถามด้วยความเป็นห่วง "ไม่สบายตัวตรงไหนหรือเปล่า?"

ซูชิงเห็นดวงตาของลู่หรงเยียนแดงก่ำก็ใจสั่น เธอโผเข้าอ้อมแขนของลู่หรงเยียน

เมื่อคืนเธอเกือบตายแล้ว

พอมาคิดอีกทีก็ยังกลัวอยู่ดี

ลู่หรงเยียนกอดซูชิงไว้ในอ้อมแขนทั้งยังพูดอย่างอบอุ่น "ผมอยู่นี่ ไม่ต้องกลัว"

เขารู้สึกถึงซูชิงกำลังสั่นอยู่ในอ้อมแขน เมื่อคืนเธอต้องหวาดกลัวมากแน่ๆ

ในขณะนั้น ในใจลู่หรงเยียนที่ไม่เคยคิดจะแข็งแกร่งอะไรก็รู้สึกว่าเขาอยากจะปกป้องผู้หญิงในอ้อมแขนของเขาไปตลอดชีวิต