ตอนที่ 9 ปากดีให้ได้ตลอด

ช่วงค่ำหลังจากเลิกกิจกรรมเทคแคร์มาเดินที่ตลาดใกล้คอนโดของตัวเองตามปกติ แต่ไอ้ที่ไม่ปกติเพราะเจอลุงรหัสของเธออีกนี่แหละ คงไม่ใช่ว่าตามเธอมาอีกหรอกนะ ทำเธอขายหน้าขนาดนั้นแล้วยังจะมาเอาอะไรอีก

สาวน้อยเดินผ่านเขาไปเหมือนไม่เห็นว่าอีกคนยืนรออยู่ ส่วนคนที่เหมือนเป็นอากาศธาตุต้องเอียงหัวมองตามแผ่นหลังบางไปอย่างไม่สบอารมณ์

“แม่ง ! เมินกูอีกแล้วเหรอวะ”

พรึบ !

“อ๊ะ !”

ชานมไข่มุกถูกแย่งจากมือเล็กก่อนที่เขาจะคว้าข้อมือเธอเดินมาที่ลานจอดรถข้างหลังตลาด สาวน้อยได้แต่เดินตามมาอย่างว่าง่ายเพราะไม่อยากมีปากเสียงกันกลางตลาดหรอกเลยยอม

“พี่เซนต์ ! ทำอะไรคะ เอาคืนมา”

เมื่อเห็นว่าไม่มีคนพลุกพล่านแล้วเธอจึงสลัดมือออกจากการพันธนาการทันที คนพี่หันกลับมามองคนน้องที่กำลังขู่ฟ่อเป็นลูกแมวน้อย ตัวก็เล็กแค่นี้เหมือนจะทำอะไรเขาได้

“แค่เลี้ยงน้ำพี่รหัสแก้วเดียวก็ไม่ได้เหรอ”

“พี่ดูจนมากมั้ง”

“ฮึ !”

เขามันเขี้ยวจนเกือบจะอดไม่ได้ที่จะหยิกแก้มเนียน ๆ ของเธอเสียให้เข็ด เขารู้แหละว่าเธอโกรธเรื่องอะไรแต่ทีเขาโดนเธอทำร้ายมันก็หักล้างกันได้ไปไหม

“แล้วทำไมไม่แอดเฟสพี่มา”

“ยังไม่ว่างค่ะ”

“ตอนนี้ก็ว่างแล้ว แอดมา งั้นพี่ไม่คืน”

“แล้วแต่พี่ค่ะ แคร์ไปซื้อเอาใหม่ก็ได้”

พูดแค่นั้นเธอก็สะบัดหน้าหันหนีไปเลย เล่นเอาคนที่ไม่เคยถูกเมินถึงกับหน้าชาทำอะไรไม่ถูก ต้องเดินถือแก้วชานมไข่มุกกลับร้านแบบหัวอุ่น ๆ

แค่ก้าวเข้าร้านลูกน้องตั้งแต่การ์ด พนักงานต้อนรับจนถึงลูกน้องตนสนิทต่างมองเป็นสายตาเดียวกัน ทุกคนที่เขาเดินผ่านเหมือนมีเครื่องหมายคำถามประทับหน้าอยู่

“นายน้อยกินชานม ? เหรอครับ”

“เออ กูอยากแดกไม่ได้เหรอไอ้บรีส”

สายตาเจ้านายมองค้อนลูกน้องที่สงสัยไม่เข้าเรื่อง ถ้าบอกว่าเขาไปแย่งจากเด็กมาคนคงได้หัวเราะกันทั้งร้าน แล้วแบบนี้ใครจะนับถือเขาได้อีก

ปัก !

“แค่ก ๆ ! หวานฉิบหายไอ้เหี้ย พ่อเปิดโรงงานน้ำตาลรึไงวะ !”

ดูดเข้าไปคำแรกเข้าไปถึงกับสำลัก รสชาติที่เขาไม่เคยคิดจะลิ้มลองมันหวานเลี่ยนจนต้องฉุกคิดว่าเธอดื่มมันเข้าไปได้ยังไง แถมเม็ดที่อยู่ก้นแก้วก็เหนียบหนึบเคี้ยวยากมาก

ทว่าในรหว่างที่ตรวจเอกสารรายรับรายจ่ายอยู่นั้นมือก็คว้าแก้วเครื่องดื่มรสหวานมาดื่มอย่างเพลิดเพลินจนหมดไม่ทันที่น้ำแข็งจะละลายด้วยซ้ำ

ครืด~ เสียงการแจ้งเตือนเฟสบุ๊กดังขึ้นเรียกความสนใจของหนุ่มมาเฟียคนนี้ให้หันไปหยิบมือถือขึ้นมาดู และนั่นมันก็ทำให้เขายิ้มออกอีกครั้งเพราะเป็นโพรไฟล์ของเด็กที่เข้าฝ้ารอส่งคำขอเป็นเพื่อนมา เขาไม่รีรอกดตอบรับเธอทันทีแล้วจ้องมองอยู่ชั่วครู่รอให้เธอทักมาก่อน ทว่าผ่านไปห้านาทีก็ยังไม่มีข้อความจากเธอคนนั้น

เซนต์ : ทำไมไม่ทักมาแนะนำตัวกับพี่ เด็กไม่มีมารยาท

เทคแคร์ : พี่มีด้วยเหรอคะ

“ยัยคาร์แคร์ ปากดีให้มันได้ตลอดนะ !”

เทคแคร์ : สวัสดีค่ะ ชื่อเทคแคร์นะคะ อายุ 19 ปี โสดค่ะ