ตอนที่ 4
ตอนที่ 4
November 4, 2026
เอื้องผึ้งอุทานในใจ เมื่อกายหนาของบอสแนบชิดเข้ามาทางด้านหลัง และกลิ่นโคโลญจน์อ่อนๆ จากร่างกายของเขาทำเอาหล่อนถึงกับมือสั่น กาแฟหกออกมานอกถ้วย
“ว้าย… ”
หญิงสาวอุทาน!
ทำให้ราชิดต้องรีบขยับออกมา คลายกอดจากเอวคอดเหมือนรู้ว่าเป็นความผิดของเขาที่ทำให้หญิงหล่อนมือสั่น
ราชิดรีบคว้าทิชชู่มาเช็ดกาแฟที่หก
“หนูผึ้งจ๋า… ลุงขอถามอะไรหน่อยได้ไหม”
ราชิดเริ่มเปิดประเด็นที่ตัวเองครุ่นคิดมาตลอดสัปดาห์
“คุณลุงอยากถามอะไรคะ”
“หนูมีแฟนหรือยังจ๊ะ… อยู่มหาลัยมีหนุ่มๆ มาจีบบ้างไหมจ๊ะ”
โคแก่ลองโยนหินถามทาง ก็หญ้าอ่อนตรงหน้านี้เสน่ห์แรงนัก
“ก็มีหนุ่มๆ มาจีบเยอะค่ะ… แต่หนูไม่สนใจใคร ช่วงนี้ขอโฟกัสไปที่เรื่องเรียนอย่างเดียวค่ะ”
หญิงสาวตอบ คนที่รอฟังคำตอบแอบยิ้มดีใจ
“มีหนุ่มๆ มาจีบแต่หนูไม่ชอบ… แล้วถ้าคนแก่อย่างลุงจะขอจีบบ้างล่ะ… อิอิ… พอจะมีหวังไหมเอ่ย”
ทั้งสุ้มเสียง รอยยิ้ม และสีหน้ากรุ้มกริ่มของราชิดไม่ได้บอกว่าเขาพูดเล่น
“คุณลุงอ่ะ… แกล้งพูดเล่นอีกแล้ว”
หญิงสาวว่า แต่ประโยคที่ได้ยินก็ทำเอาหล่อนใจเต้น ไม่รู้ว่าทำไมจึงต้องหวั่นไหวกับคำพูดของราชิด
“แล้วหนูมีผู้ชายในสเปคไหมจ๊ะ”
“มีค่ะ… หนูชอบผู้ใหญ่ค่ะ อบอุ่นดี”
“แล้วผู้ใหญ่อย่างลุงล่ะ… แก่ไปไหมสำหรับหนู”
ราชิดอยากรู้
“คุณลุงอ่ะพูดเล่นอีกแล้วนะคะ”
หญิงสาวอายจนหน้าแดง รีบยกถ้วยกาแฟมาวางไว้ที่โต๊ะทำงานของเขา ราชิดก้าวตามมา
“หนูจ๋า… ลุงลืมบอกไปว่าพรุ่งนี้ลุงจะต้องไปสัมมนาผู้ประกอบการกาแฟที่แม่ฮ่องสอน”
ราชิดหมายถึงงานที่พาณิชย์จังหวัดและสมาคมกาแฟไทยร่วมเป็นเจ้าภาพจัดขึ้น
“ค่ะ… ไปเช้ากลับเย็นใช่ไหมคะ”
หญิงสาวถามด้วยความสงสัย
“ใช่จ้ะ… และหนูต้องไปกับลุง”
ราชิดบอกแผนการเดินทางในวันพรุ่งนี้ เอื้องผึ้งจะต้องไปกับเขา