บทที่ 7

อีกทั้งรูปทรงของหยกแขวนชิ้นนี้ เหตุใดถึงได้คุ้นตานัก มันเหมือนกับลวดลายบนประตูบานที่ยังไม่เคยเปิดออกในมิติของนางอย่างยิ่ง

“ไม่ใช่ของที่ซื้อมา แต่เป็นหยกแขวนที่ข้าแกะสลักขึ้นเองจากหยกไขมันแพะ” โม่จิ่นยวนเห็นนางมีปฏิกิริยามากถึงเพียงนี้ ก็นึกว่านางชอบหยกแขวนชิ้นนี้แล้ว “หากเจ้าชอบ ก็ยกให้เจ้าก็แล้วกัน”

“คิดไม่ถึงว่าท่านยังมีฝีมือด้านนี้ด้วย ขอบคุณแล้วกัน เห็นแก่ที่ท่านมอบหยกแขวนให้ข้า เรื่องที่เมื่อวานท่านบีบคอข้า ข้าจะไม่ถือสาหาความกับท่านแล้ว”

มู่หนิงเก็บมันเข้าไปในมิติผ่านแขนเสื้ออย่างไม่เกรงใจ จากนั้นก็กำชับอีกครั้ง “รีบนอนลงบนเตียงได้แล้ว บาดแผลบนหลังของท่านหากยังไม่ทายาอีก ระหว่างทางเนรเทศคงได้ลำบากแน่”

โม่จิ่นยวนได้ยินนางกล่าวขอบคุณ ความรู้สึกไม่คุ้นเคยก็พลันเกิดขึ้นมาในใจ

เขาหันกลับไปนอนคว่ำบนเตียง ปล่อยให้มู่หนิงใช้ยาทาลงบนบาดแผล

โม่จิ่นยวนสัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลในการทายาของนาง ช่างระมัดระวังถึงเพียงนั้น หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็กล่าวด้วยน้ำเสียงสุขุม “ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ใช่มู่หนิงคนเดิมอีกต่อไปแล้ว ใคร ๆ ต่างก็มีความลับ เจ้าไม่อยากพูดข้าก็จะไม่ซักไซ้ ขอเพียงเจ้าไม่ทำร้ายลูก ไม่ทำร้ายครอบครัวของข้าก็พอ”

แม้ว่าเรื่องเช่นนี้จะเหลือเชื่ออย่างมาก แต่เขาก็มั่นใจได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ว่า นางไม่ใช่มู่หนิงคนเดิม

เขาก็เคยคิดว่า นางในตอนนี้ อาจจะเป็นใครบางคนที่จงใจแปลงโฉมเป็นมู่หนิง แต่เขาก็ล้มเลิกความคิดนี้ไปอย่างรวดเร็ว

เพราะการเปลี่ยนแปลงของนาง มันเกิดขึ้นในชั่วพริบตาเดียว

การเคลื่อนไหวของมู่หนิงที่กำลังทายาอยู่นั้น พลันชะงักไป

คิดไม่ถึงว่าเรื่องที่นางไม่ใช่เจ้าของร่างเดิม จะถูกเขาพูดออกมาอย่างง่ายดายเช่นนี้

ความระแวดระวังของชายผู้นี้ช่างสูงส่งไม่ธรรมดาจริง ๆ ใครก็ตามที่เป็นศัตรูกับเขา นั่นน่าสะพรึงกลัวจริง ๆ

อีกทั้งบาดแผลบนหลังของเขาที่แทบจะเละจนเห็นเนื้อหนังแล้ว นางทายาให้เขา เขากลับไม่ร้องออกมาแม้แต่คำเดียว ความอดทนอดกลั้นเช่นนี้ ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะมีได้

“คนในจวนแม่ทัพล้วนดีมาก ไม่ว่าจะเป็นท่านแม่หรือพี่สะใภ้ทั้งหกข้าก็ชอบมาก ดังนั้น ต่อไปพวกนางก็จะเป็นครอบครัวของข้าเช่นกัน”

นางยังคงทายาให้เขาอย่างตั้งใจต่อไป พลางเอ่ยความคิดในใจของตนเองออกมา

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ของนาง โม่จิ่นยวนก็รู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องพูดคุยกันอีกต่อไปแล้ว

“ทายาเสร็จแล้ว พันแผลเรียบร้อยแล้ว ท่านพักผ่อนสักครู่เถิด ข้ารู้สึกอึดอัดเล็กน้อย อยากจะออกไปเดินเล่น”

มู่หนิงพูดจบ ก็เดินออกจากห้องไปโดยไม่หันกลับมามอง

สิ่งที่นางอยากจะรู้ให้แน่ชัดที่สุดในตอนนี้ ก็คือประโยชน์ที่แท้จริงของหยกแขวนชิ้นนั้นอยู่ที่ไหน

หลังจากที่มู่หนิงออกมาจากห้อง ก็มายังสถานที่ปลอดคนแห่งหนึ่ง จากนั้นก็ใช้สมาธิเชื่อมต่อไปยังหยกแขวนที่อยู่ในมิติ ใช้จิตสำนึกนำหยกแขวนไปวางลงบนไอคอนรูปประตูบานนั้น

แสงสีขาวสว่างวาบขึ้นมาหนึ่งสาย อากาศที่บริสุทธิ์สดชื่นก็พัดปะทะเข้ามาในทันที

“ในมิติมีอากาศด้วยหรือ?”

มู่หนิงทั้งตกใจและดีใจ

ก่อนหน้านี้นางทำได้เพียงยืมใช้ความสามารถในการล่องหนของมิติเท่านั้น แต่ร่างกายไม่สามารถเข้าไปข้างในได้

มู่หนิงตรวจสอบต่อไป ด้านหลังประตูบานนั้นกลับกลายเป็นอีกโลกหนึ่ง

ถึงแม้จะไม่เหมือนกับในนิยายที่เขียนไว้ว่าข้างในเป็นโลกอันยิ่งใหญ่ไพศาล แต่ก็มีขนาดเท่ากับหมู่บ้านบนภูเขาแห่งหนึ่งเลยทีเดียว

อีกทั้งเมื่อมองออกไป พื้นที่ราบกลับกลายเป็นดินสีดำทั้งหมด

ที่สำคัญก็คือ ตรงใจกลางยังมีบ้านสไตล์ยุโรปหลังเล็ก ๆ สูงห้าชั้นตั้งอยู่ ไม่ไกลจากบ้านสไตล์ยุโรปหลังเล็กนั้นยังมีอ่างเก็บน้ำอีกแห่งหนึ่งด้วย

เดิมทีมู่หนิงตั้งใจจะเข้าไปดูสักหน่อย แต่คงเป็นเพราะตอนกลางวันกินข้าวไม่อิ่ม ถึงตอนนี้ท้องจึงได้ร้องดังไม่หยุด ลูกในท้องก็กำลังดิ้นไม่หยุดเช่นกัน

มู่หนิงดึงสติกลับมา ลูบท้องของตนเองเบา ๆ อย่างอ่อนโยน พึมพำว่า “เจ้าตัวตะกละน้อย อย่าเพิ่งรีบร้อน แม่จะไปหาอะไรกินส่งสารอาหารไปให้เจ้าเดี๋ยวนี้แหละ”

นางที่เป็นสาวโสดมายี่สิบห้าปี รสชาติของผู้ชายก็ยังไม่เคยลิ้มลอง พอทะลุมิติมาก็ตั้งท้องเป็นแม่คนเสียแล้ว

เมื่อสัมผัสได้ถึงการดิ้นของทารกเช่นนี้ มู่หนิงก็พลันรู้สึกถึงความมหัศจรรย์ที่ยากจะบรรยายได้

...

โม่จิ่นยวนนอนอยู่บนเตียง เดิมทีคิดจะงีบหลับสักครู่ ผลลัพธ์คือในหัวกลับปรากฏภาพทิวทัศน์ที่แปลกประหลาดขึ้นมา

ที่สำคัญคือ ข้างในมีของมากมายที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

เมื่อเห็นทองคำและสมบัติล้ำค่าที่กองสุมอยู่ตรงมุมหนึ่ง สีหน้าของโม่จิ่นยวนก็พลันตกตะลึง

“นี่... นี่มันคทาหยกหรูอี้ที่แดนตะวันตกส่งมาเป็นเครื่องบรรณาการเมื่อปีที่แล้วมิใช่หรือ?”

โม่จิ่นยวนประหลาดใจอย่างยิ่ง

เขาคิดในใจว่า หากสามารถนำคทาหยกหรูอี้นี้ออกมาดูได้ก็จะดี

อย่างไรเสีย คทาหยกหรูอี้ที่คล้ายคลึงกันบนโลกนี้ก็มีอยู่มากมาย บางทีคู่นี้อาจจะไม่ใช่เครื่องบรรณาการจากแดนตะวันตกก็ได้

ทว่าความคิดนี้เพิ่งจะแวบผ่านเข้ามา คทาหยกหรูอี้ก็พลันปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา