ตอนที่ 10 ไม่มีปัญญาจะมายุ่งด้วย

แอลวินจ้องมองโจนาธานตาไม่กะพริบ ดวงตาของเขาฉายแววแห่งความเกลียดชังอย่างลึกซึ้ง

นี่มันเป็นไปไม่ได้ ไม่มีทาง โจนาธานไม่ใช่ใครนอกจากไอ้ขี้แพ้

เมื่อแอลวินเห็นโจเซฟีนเป็นครั้งแรกเขาก็ส่งใครบางคนไปสืบเรื่องอดีตสามีของเธอและรู้ว่าฝ่ายหลังเป็นแค่ลูกเขยกาฝากที่แต่งเข้าตระกูลสมิธเพราะเขาถูกไล่ล่าตัวอยู่ ถ้าโจเซฟีนไม่ช่วยชีวิตเขาไว้โจนานคงถูกศัตรูของเขาฆ่าตายไปหลายปีดีดักแล้ว

ไม่มีทางที่ไอ้ขี้แพ้คนนี้จะเป็นผู้บัญชาการไปได้หรอก ต่อให้คนทั้งโลกตายกันไปหมดโจนาธานก็ยังไร้ค่าเกินกว่าจะเป็นได้

“แกเป็นใครกันวะโจนาธาน โกลด์สทีน” แอลวินถามโดยกรามของเขาขบกันแน่น

ในฐานะลูกชายคนเดียวของท่านประธานแห่งแลงฟอร์ดกรุ๊ป มันเป็นเรื่องน่าขายหน้าสำหรับเขาที่ถูกต้อนจนมุมโดยลูกเขยกาฝากที่ไม่เอาไหนคนหนึ่งใครๆ จะพากันคิดกับฉันยังไงถ้าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป

“ฉันคือคนที่นายไม่มีปัญญาจะมายุ่งด้วย” โจนาธานเย้ยหยัน “จำไว้ว่าถ้าฉันเจอนายมาตามตื๊อโจเซฟีนอีก แลงฟอร์ดกรุ๊ปจะไม่เหลือแม้แต่ซาก”

นั่นคือคำขู่อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง

เพราะรู้สึกโกรธจัดกับคำขู่อย่างโจ่งแจ้งของเขาแอลวินจึงจ้องมองเขาอย่างดุร้าย ถ้าการมองฆ่าคนได้โจนาธานคงถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ไปแล้ว

อนิจจาการจ้องมองของเขาไม่แม้แต่จะรบกวนจิตใจโจนาธานเลย เขาหันไปหาโจเซฟีนแล้วบอกว่า “โจเซฟีน ผมไม่รู้ว่าครอบครัวคุณมีปัญหาขนาดไหนแต่ไม่ว่าจะเป็นอะไรผมรับมือได้ คุณไม่ต้องแต่งงานกับคนที่คุณไม่ชอบแค่เพราะเรื่องขี้ปะติ๋วหรอก”

เรื่องขี้ปะติ๋วเหรอ

พอได้ยินคำพูดของเขา ผู้คนรอบตัวเขาก็พากันเลิกคิ้วอย่างไม่เชื่อหู

มันเป็นความรู้ทั่วไปที่ว่าตระกูลสมิธไปทำให้ตระกูลผู้มีอิทธิพลมากที่สุดในเจดโบโรห์ไม่พอใจ-ตระกูลแบล็ควู้ด อันที่จริงเมื่อตระกูลแบล็ควู้ดจาม เจดโบโรห์ก็พลอยเป็นหวัดไปด้วยแล้ว

ตระกูลสมิธรีบร้อนให้โจเซฟีนแต่งออกไปกับแอลวินเพื่อที่พวกเขาจะได้ผนึกกำลังกันกับแลงฟอร์ดกรุ๊ปและปกป้องตัวเองจากตระกูลแบล็ควู้ด

“พอได้แล้วโจนาธาน” โจเซฟีนกระชากเสียง “ฉันไม่สนว่าคุณออกไปพบคนใหญ่คนโตแค่ไหนหรือคุณไปประจบประแจงใครยังไงถึงได้พวกเขาหนุนหลัง แต่อย่าลืมว่าพวกเขาปกป้องคุณตลอดไปไม่ได้หรอก”

เธอสูดลมหายใจลึกๆ ก่อนจะพูดเสริมว่า “เมื่อพวกเขากำจัดคุณแล้วคุณก็ไม่เหลืออะไร ไม่รู้จักตัวเองดีพอเหรอ คุณแก้ปัญหาครอบครัวฉันไม่ได้หรอกเพราะฉะนั้นไสหัวไปซะ ฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณอีก”

ดูเหมือนเธอจะใช้พลกำลังทั้งหมดของเธอเพื่อเปล่งประโยคสุดท้ายออกมาเสียงดังลั่น

ถึงยังไงเธอก็รู้ว่าโจนาธานเป็นยังไง-ขี้เกียจและไร้สาระ

เขาเก่งเรื่องทำงานบ้านแต่ก็เท่านั้นแหละ

ดังนั้นเธอจึงไม่ยอมเชื่อว่าโจนาธานจะกลายเป็นคนใหญ่คนโตหลังจากหายตัวไปสามปี

ไม่มีทางที่เขาจะได้รับอำนาจในเมื่อโจนาธานที่เธอรู้จักเป็นคนสันหลังยาวที่ไม่เคยมีงานที่เหมาะสมและเป็นคนขี้ขลาดที่ไม่เคยตอบโต้ใครไม่ว่าพวกเขาจะทำกับเขาย่ำแย่ขนาดไหนก็ตาม

คำอธิบายที่เป็นไปได้เพียงอย่างเดียวก็คือเขาชนะใจคนใหญ่คนโตสักคนหรือไม่ก็ยอมสละบางสิ่งบางอย่างเพื่อให้พวกเขาคอยหนุนหลัง

แต่ถึงอย่างนั้นสำหรับโจเซฟีนมันก็ไม่ใช่ทางออกที่เชื่อถือได้ เมื่อพวกผู้มีอำนาจไม่ใช้เขาแล้วและทิ้งเขาไปเฉยๆ ผู้คนที่เขาทำให้ไม่พอใจก็คงจะย้อนกลับมาหาเขาอีก เมื่อไม่มีที่พักพิงโจนาธานคงจะเป็นเหยื่อโดยง่าย

“ชนะใจคนใหญ่คนโตเหรอ”