ตอนที่ 9 จะถูกประหารชีวิต

เสียงดังสนั่นหวั่นไหวทำให้ทุกคนในสถานที่นั้นตกอกตกใจกันไปหมด

ครั้นเมื่อพวกเขาพากันมองหาทิศทางของเสียงตามสัญชาตญาณ พวกเขาก็เห็นทหารพร้อมอาวุธครบมือหลายร้อยคนวิ่งกรูกันเข้ามาทางประตู

เหล่าทหารหาญในเครื่องแบบเดินอาดๆ เข้ามาพร้อมปืนไรเฟิลในมือ เมื่อพวกเขาเข้ามาในฉากเหตุการณ์นั้นแล้วพวกเขาก็ล้อมทุกคนไว้อย่างรวดเร็วและมีระเบียบวินัย

ไม่จำเป็นต้องบอกเลยว่าทุกคนพากันตกตะลึง แม้แต่เกร็ก จอว์สันที่แอลวินเชิญมาก็ไม่รู้เลยว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น

ความคิดเดียวแล่นผ่านความคิดของพวกเขา

ทำไมพวกทหารถึงมาที่นี่ แล้วทำไมพวกเขาทำเหมือนอยู่ในสงครามทันทีที่ปรากฏตัว

“พวกแกเป็นใคร มาทำอะไรกัน” เกร็กตะคอกใส่พวกทหาร ถึงตำรวจกับทหารจะมาจากระบบงานที่แตกต่างกัน แต่พวกเขาล้วนอยู่ภายใต้อำนาจการปกครองของผู้ว่าการเมืองจาโซน่า

ทำไมพวกทหารถึงเล็งปืนไรเฟิลมาที่เรา พวกเขากำลังพยายามทำรัฐประหารเหรอ

อนิจจาไม่มีใครตอบเสียงร้องของเขาเพราะไรเฟิลทั้งหลายยังเล็งมาที่เขาอย่างดุดัน ถึงตอนนั้นนายทหารวัยกลางคนๆ หนึ่งในเครื่องแบบก็เดินเนิบๆ มาหาเขา พอเห็นเจ้าหน้าที่คนนั้นเกร็กก็รู้สึกท้องไส้ปั่นป่วนขึ้นมา

แอนดรูว์มอร์สลีย์เหรอ เจ้าโรคระบาดมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง

บุคคลที่เกร็กกลัวมากที่สุดในเจดโบโรห์ไม่ใช่ผู้บังคับบัญชาของเขาแต่คือ แอนดรูว์มอร์สลีย์ เจ้าของชื่อที่สร้างความกลัวให้ผู้คนมากมายในเจดโบโรห์

แอนดรูคือผู้นำหน่วยองครักษ์มังกรเทพในเจดโบโรห์ เป็นคนที่มีอำนาจยิ่งใหญ่ที่สุด

เพราะขึ้นชื่อในความใจร้อนเขาถึงกับเมินเฉยต่อนายกเทศมนตรีของเจดโบโรห์ด้วยอารมณ์โมโหร้าย

องครักษ์มังกรเทพเป็นส่วนหนึ่งของกององครักษ์ทั้งสี่ของอาชูร่า เป็นกำลังสำคัญคอยช่วยเหลืออาชูร่าระหว่างการยึดครองโลกของเขา

เพื่อให้สำเร็จตามนั้นพวกเขาต้องกวาดล้างศัตรูนับไม่ถ้วน

“ผู้พันมอร์สลีย์ ท-ทำไมคุณถึงมาที่นี่ครับ” เกร็กทักแอนดรูด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก แต่ขณะที่เขายกขาเพื่อจะก้าวไปข้างหน้า จู่ๆ ปืนนัดหนึ่งก็แหวกอากาศและกระทบพื้นใต้เท้าของเขาอย่างกะทันหัน

มันห่างจากการเจาะหัวแม่เท้าของเขาไปไม่ถึงหนึ่งเซนติเมตรเท่านั้นเอง

“เลิกพูดเหลวไหล ถ้าพวกนายวางปืนลงเราจะไว้ชีวิตพวกนาย ยกมือวางไว้บนหัว นอนลงกับพื้น” แอนดรูสั่งโดยไม่แม้แต่จะเหลือบแลเขาสักแวบเดียว “ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ใครที่ขัดขืนจะถูกประหารชีวิต”

เมื่อเห็นว่าแอนดรูว์ไม่ยอมขยับเขยื้อน เกร็กก็ถามอย่างกังวลใจว่า “ผู้พันมอร์สลีย์ครับ ผมมาจากกองกำลังเสริมสมทบนะ คุณมีสิทธิอะไรถึงมาริบปืนของเราครับ”

ถ้าข่าวเรื่องฉันถูกริบปืนแพร่ออกไปฉันจะสู้หน้าผู้คนต่อไปได้ยังไง เกร็กคิดอย่างกังวลเรื่องศักดิ์ศรีของเขาในฐานะหัวหน้ากองกำลังเสริมสมทบ

“พูดอีกคำแล้วฉันจะสั่งฆ่าแกซะ” แอนดรูว์จ้องมองเขาอย่างดุร้ายจนทำให้เขาพูดอะไรไม่ออก

ถึงเกร็กมักจะเป็นคนหยิ่งยโสแต่ต่อหน้าแอนดรูว์เขาก็เป็นคนที่ไร้ความสำคัญ

หลังจากยอมมอบปืนของเขาไปแล้วพวกผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาก็ทำอย่างเดียวกันเพราะกลัวจะต้องสูญเสียชีวิต ถึงยังไงปืนของพวกเขาก็สู้ปืนไรเฟิลของพวกทหารไม่ได้อยู่แล้ว

“แอนดรูว์ ผมขอคำอธิบายด้วย ไม่อย่างนั้นผมจะส่งคำร้องและทำให้มั่นใจว่าเรื่องนี้จะต้องรู้ถึงหูของท่านอาชูร่า หน่วยองครักษ์มังกรเทพมีสิทธิอะไรมาริบปืนของผม” เกร็กร้องถามขณะความโกรธเอ่อล้นอยู่ในหัวอกของเขา

ทีแรกเขามาหลังจากได้รับคำเชิญของแอลวินเพื่อมารับรายได้เสริมบางส่วนแต่แทนที่จะได้ในสิ่งที่เขามาทำ หน่วยองครักษ์มังกรเทพกลับริบปืนของเขา

ดังนั้นเขาจะไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปโดยไม่ได้รับคำอธิบายที่น่าพอใจเป็นอันขาด

“อยากได้คำอธิบายเหรอ” แอนดรูว์จ้องมองเขาอย่างเย็นชา “สงสัยว่าแกจะยุ่งเกี่ยวกับการค้ายาไง เหตุผลนั่นพอมั้ย”

ประโยคนั้นโจมตีพวกเขาเหมือนสายฟ้าฟาดทำให้พวกเจ้าหน้าที่ตำรวจพากันพูดไม่ออกบอกไม่ถูก