ตอนที่ 8 เหตุผลนั้นยังไม่พอเหรอ

“เข้าใจแล้วครับผู้กอง”

เจ้าหน้าที่ตำรวจสองสามนายจากกองกำลังเสริมสมทบหยิบกุญแจมือออกมาหนึ่งชุดแล้วก้าวสามขุมเข้ามาโจนาธานโดยไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว

เมื่อเห็นภาพนั้นผู้คนต่างอดไม่ได้ที่จะยิ้มเยาะ

“นายทรงพลังไม่ใช่เหรอโจนาธาน สู้กลับสิ ทำไมถึงไม่กล้าทำอะไรกับตำรวจล่ะ” อีสโซเบลเย้ยหยัน

“สู้กลับเหรอ ดูสิ ท่าทางเขาจะกลัวจนประสาทเสียไปแล้ว เขาจะกล้าตอบโต้ได้ยังไง อย่าบอกนะว่าเขาตกใจจนฉี่รดกางเกงแล้วนะ”

“ก่อนหน้านี้เขายังขี้โม้อยู่เลยไม่ใช่เหรอ ทำไมตอนนี้ถึงตาขาวแล้วล่ะ”

ขณะนั้นทุกคนต่างพากันเหยียบย่ำซ้ำเติมเมื่อเขาล้ม

พวกเขาแค่ชิงชังเมื่อเห็นท่าทางเหนือกว่าของเขาเมื่อสักครู่ เขาก็แค่ลูกเขยกาฝากไม่เอาถ่านไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงทำท่าทำทางเหมือนเป็นคนใหญ่คนโตล่ะ แถมเขายังอ้างว่าจะให้โลกทั้งใบกับโจเซฟีนถ้าเธอต้องการ ทำไมตอนนี้ถึงได้แต่ตัวสั่นงันงกทั้งๆ ที่ยังไม่เห็นปืนสักกระบอกเลยล่ะ

“งั้นนี่ก็คือไม้ตายที่นายซุกไว้สินะแอลวิน” ถึงจะถูกคนพวกนั้นสบประมาทโจนาธานก็ไม่แม้แต่จะใส่ใจเหลือบแลพวกเขาสักแวบเดียว

พวกนั้นมันก็แค่มดปลวก พวกมันไม่คู่ควรให้ฉันสนใจหรอก

“ถ้านี่คือไม้เด็ดของนายจริงๆ งั้นฉันก็ผิดหวังในตัวนายจริงๆ” เขาคร่ำครวญพลางส่ายหน้าโถ โถ...เขาอยากเอาตัวฉันไปด้วยเจ้าหน้าที่ตำรวจสองสามนายจากกองกำลังเสริมสมทบเหรอมันจะไม่ประเมินฉันต่ำเกินไปมากหรือไง

“ดูสิ มันยังทำใจดีสู้เสืออีกแน่ะ” คนอื่นๆ สวนทันควันกับคำพูดของเขาก่อนที่แอลวินจะทันตอบอะไร

“พอได้แล้ว เลิกแสดงละครสักทีโจนาธาน ไม่รู้เลยหรือว่าตัวเองอยู่ในสถานะไหน”

“เขาเสพติดการแสดงจริงๆ คุณแลงฟอร์ด แค่เอาตัวมันไปไม่ต้องเสียเวลากับมันแล้ว ฉันเหม็นขี้หน้ามันเต็มที”

“เอาเลย เอาเลย เอามันออกไปจะได้ไม่ต้องมาทำตัวน่าขายหน้าที่นี่อีก”

ขณะที่ผู้คนต่างพูดยุ แอลวินจ้องมองลงไปที่โจนาธานอย่างหยิ่งผยอง โดยไม่มีอารมณ์จะพูดคุยกับเขา เขาโบกมือและออกคำสั่ง “เอาตัวมันออกไปผู้กองจอว์สัน”

“เอาตัวมันไป”

ด้วยคำสั่งจากเกร็ก ผู้ใต้บังคับบัญชาสองสามนายของเขาคว้าแขนของโจนาธานทันที พวกเขาถึงกับใช้มือกุมซองปืนที่เอวไว้ด้วย จากท่าทางของพวกเขาดูเหมือนพวกเขาคงจะไม่ลังเลที่จะชักปืนออกมาถ้าเขาแสดงท่าทีขัดขืนแม้แต่นิดเดียว

“ทำตัวดีดีนะไอ้หนุ่ม ไม่อย่างนั้นอย่าโทษว่าเราไม่มีมารยาทล่ะ” เจ้าหน้าที่ตำรวจสองสามนายจากกองกำลังเสริมสมทบไม่ได้เอาจริงกับชายหนุ่มมากนัก

นั่นไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขาทำเรื่องแบบนี้ ดังนั้นพวกเขารู้แค่ว่าทำตามผู้กองและจับกุมพวกที่ทำให้แอลวินไม่พอใจก่อนจะสอนบทเรียนให้พวกเขาก็พอ จากนั้นแอลวินจะให้เงินเป็นรางวัลกับพวกเขาเอง

ไม่ต้องทำอะไรมากพวกเขาก็คงจะได้อย่างน้อยหนึ่งหมื่นต่อคนแล้ว

นั่นเพียงพอที่พวกเขาจะไปเที่ยวอุดหนุนคลับบาร์และซื้อบริการสาวๆ สองสามคนมาเป็นเพื่อนดื่มกินกันตลอดทั้งคืนได้แล้ว

“ดูเหมือนพวกนายจะทำผิดกฎหมายจริงๆ” เมื่อเห็นภาพพวกเขากำลังจะใช้กำลังนำตัวเขาไปโจนาธานก็ยิ้มเยาะและถามว่า “พวกนายจะจับใครก็ได้ตามใจโดยไม่มีแม้แต่สาเหตุหรอกเหรอ”

“สาเหตุเหรอ” ได้ยินอย่างนั้นหนึ่งในเจ้าหน้าที่ตำรวจก็พ่นลมออกจมูกแล้วตอบว่า “ก็ได้ อยากรู้สาเหตุใช่มั้ย งั้นฉันจะให้แกข้อนึง ตอนนี้ฉันสงสัยว่าแกยุ่งเกี่ยวกับการค้ายา เหตุผลนั่นพอมั้ย”

“ก็พอจริงๆ นั่นแหละ”

โจนาธานพยักหน้าอย่างแปลกใจโดยไม่ขัดขืนแม้แต่น้อย พอเห็นการกระทำของเขาทุกคนที่นั่นต่างก็หัวเราะเยาะกันไม่หยุด แววตาของพวกเขาขณะจ้องมองเขาเต็มไปด้วยความสะใจ

แหมดูนั่นสิ มันก็แค่กลัวจนหัวหดไม่กล้าแม้แต่จะโต้แย้งอะไรสักคำ