ตอนที่ 14 ถูกเอมเมอลีนใส่ความ

คนที่มาเปิดประตูให้พวกเขาคือมาร์กาเรต ซอนเดอร์ส แม่ของเอมเมอลีน

ความประทับใจของโจนาธานเกี่ยวกบแม่ยายของเขาคือเธอเป็นคนหยาบคาย ใจร้ายและใจแคบอย่างที่สุด ตั้งแต่เขาแต่งเข้าตระกูลสมิธ เธอไม่เคยชอบเขาและมีความสุขกับการทำให้เขาอับอายและใช้งานเขาต่างๆ นานา

รายการสิ่งที่เขาต้องทำนั้นมากมายไม่รู้จบ รวมไปถึงการเปลี่ยนหลอดไฟที่ใช้การไม่ได้ ล้างจาน ดูดฝุ่น ซ่อมห้องน้ำและแม้แต่ซักชุดชั้นในของมาร์กาเรต เพราะเธอขี้เกียจเกินกว่าจะทำเอง

ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังไม่พอใจโจนาธานอยู่ดี บ่อยครั้งที่เธอจะยุให้โจเซฟีนหย่าเพื่อให้ฝ่ายหลังได้แต่งงานกับชายผู้มั่งคั่งร่ำรวย

“แม่ครับ” โจนาธานทักทายเธอ

ไม่ว่าเขาจะเกลียดมาร์กาเรตมากแค่ไหนเขาก็ต้องอดทนกับเธอตราบใดที่เขายังแต่งงานกับโจเซฟีนอยู่

“ฉันไม่ใช่แม่แก” มาร์กาเรตตอบสวนกลับมาอย่างรวดเร็ว “แกหายหัวไปตั้งสามปีโดยไม่บอกกล่าว คิดว่าเราเป็นใครกันหา โรงแรมที่แกจะมาจะไปตามใจชอบเรอะ”

“แม่ครับ ผม-”

ก่อนที่โจนาธานจะทันอธิบายว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขาเมื่อสามปีก่อน เธอก็ตัดบทเขากลางคัน “พอแล้วเลิกแก้ตัวสักที ฉันไม่สนหรอกว่าแกจะเป็นตายร้ายดียังไง อันที่จริงฉันอยากเห็นแกตายมากกว่า เพราะไม่มีประโยชน์อะไรที่แกจะอยู่ต่อไปมีแต่จะเปลืองที่เปลืองข้าวเปลืองน้ำเปล่าๆ”

เธอสูดหายใจลึกก่อนจะประกาศว่า “โจนาธาน ขอฉันพูดตรงๆ กับแกนะ แกไม่อยู่ตั้งสามปีดังนั้นตามกฎหมายแล้วการแต่งงานของแกกับโจเซฟีนถือว่าเป็นโมฆะ พูดอีกอย่างคือแกสองคนหย่ากันแล้ว เพราะฉะนั้นอย่าโผล่หน้ามาที่บ้านสมิธอีกเพราะเราไม่ต้อนรับแก”

โดยไม่ให้โอกาสโจนาธานได้อธิบายตัวเอง มาร์กาเรตพูดอย่างชัดเจนว่าถึงเวลาที่เขาจะไปได้แล้ว

เธอไม่อยากให้ลูกเขยขี้แพ้ของเธอทำให้เธอไม่สบายใจต่อไปอีก ยิ่งเธอมองเขาเธอก็ยิ่งพบว่าเขาขัดหูขัดตาเสียเหลือเกิน

เขาเทียบอะไรไม่ได้กับลูกชายโทนของท่านประธานแห่งแลงฟอร์ดกรุ๊ปเลย

“กฎหมายข้อไหนบอกว่าการแต่งงานของผมกับโจเซฟีนเป็นโมฆะโดยอัตโนมัติเพราะผมไม่อยู่บ้านนานสามปีกันครับ” โจนาธานถาม สีหน้าของเขาเคร่งเครียด เขากล้ำกลืนฝืนทนกับเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่ความอดทนของเขามีแต่จะเพิ่มความอวดดีและความเห็นอันร้ายกาจของเธอให้รุนแรงมากขึ้นเท่านั้น

มันเป็นครั้งแรกที่เขากลับบ้านในสามปีแต่เธอยังไม่ยอมให้เขาเข้าไป

“นั่นไม่เรื่องของแกโจนาธาน โกลด์สทีน เลิกพูดพล่ามเหลวไหลสักที ฉันอยากให้แกกับโจเซฟีนไปศาลากลางพรุ่งนี้เช้าแล้วหย่ากันซะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปอยู่ห่างๆ จากเธอ ถ้าแกยังเกาะติดเธออีก ฉันจะขอให้ใครสักคนมาจัดการแกซะ” มาร์กาเรตชี้หน้าเตือนเขา

โจนาธานหมดอารมณ์ที่จะเล่นบทคนดีแล้วเพราะเธอเป็นคนทำกับเขาอย่างหยาบคายก่อน “คุณรีบให้เราหย่ากันเพราะอยากให้เธอแต่งกับแอลวิน แลงฟอร์ดเหรอ” เขาถามอย่างขึงขัง

“แกรู้ได้ยังไง” ท่าทีแปลกใจผุดขึ้นบนใบหน้าของมาร์กาเรตแต่เธอรีบตั้งสติแล้วตอบว่า “ใช่แล้วยังไง โจเซฟีนอยู่เหมือนแม่ม่ายมาตั้งแต่แกหายตัวไปแล้ว เธอจะแต่งกับชายอีกคนไม่ได้หรือไง ยังไงก็ดีกว่าอยู่กับไอ้ขี้แพ้อย่างแกแหละ”

โจนาธานประกาศอย่างแข็งกร้าว “ฝันไปเถอะ แอลวินจะไม่แต่งกับโจเซฟีนหรอก”

หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อบ่ายนั้น ไม่มีทางที่แอลวินจะแต่งงานกับโจเซฟีนนอกเสียจากเขาจะอยากตาย