บทที่ 2 วาสนานี้ข้ามอบให้เจ้า (4/5)

“ก่อนอื่นข้าต้องขออภัยที่ข้าวางยาท่าน” กล่าวจบนางก็ทรุดกายคุกเข่าลงบนพื้น ใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยรอยยิ้มเมื่อครู่เศร้าหมองลงในทันใด

“ที่แท้เป็นเจ้า...” หลี่ฮูหยินกำลังจะส่งเสียงต่อว่าบุตรสาวที่เล่นสนุกจนบิดาเกือบตาย แต่ผู้เป็นสามีกลับจับมือพลางส่งสายตาห้ามปรามเสียก่อน

“เจ้ากล่าวต่อเถิด พ่อยินดีรับฟัง” หลี่จื่อห่าวมั่นใจว่าที่บุตรสาวทำเช่นนั้นย่อมต้องมีเหตุผล

“ที่ข้าต้องวางยาท่านพ่อ เพราะข้าไม่อยากให้ท่านเดินทางไปที่เมืองหลัวตงกับชินอ๋อง ท่านพ่อ...แม้มันยากที่จะเชื่อแต่ทว่าที่ข้าลงมือทำไปทั้งหมดเพราะข้าฝันเจ้าค่ะ ข้าฝันว่าท่านพ่อถูกใส่ร้ายว่าทุจริตโดยคนใกล้ตัวทำให้ท่านพ่อต้องเดินทางไปที่เมืองหลัวตงเพื่อตรวจสอบกับชินอ๋อง และท่ามกลางความวุ่นวายมีคนหวังปลิดชีพท่านอ๋องเพื่อใส่ร้ายท่านอีก ด้วยความจงรักภักดี ท่านพ่อเอาตัวเข้าบังทำให้ถูกปลิดชีพ เมื่อชินอ๋องนำเรื่องมาแจ้งที่จวน ท่านแม่ทราบข่าวก็ตกใจจนสิ้นชีวิตตรงหน้าประตูจวน

แม้พวกท่านอาจจะคิดว่ามันเป็นเพียงแค่ความฝัน แต่ทว่าเมื่อท่านพ่อตรวจพบการทุจริตของคนข้างกายจริง ๆ ข้าจึงจำเป็นต้องเชื่ออย่างหมดใจและลงมือวางยาพิษขัดขวางไม่ให้ท่านพ่อเดินทางไปเมืองหลัวตง”

“โถ่! เจ้าทำเช่นนี้ หากชินอ๋องทราบเรื่องเข้า มิแคล้วเจ้าจะโดนลงโทษรู้หรือไม่” หลี่ฮูหยินคร่ำครวญเพราะเป็นตนเองที่ไม่ทราบเรื่อง ขอให้ชินอ๋องช่วยหาคนวางยาผู้เป็นสามี

“ยาพิษนี้ข้าปรุงมันขึ้นมาเองด้วยของที่มีอยู่ในจวนของเราเอง ดังนั้นข้าคิดว่าหากในจวนของเราไม่มีคนของชินอ๋องแฝงอยู่ พวกเราไม่มีทางสืบหาเรื่องนี้ได้เจ้าค่ะ”

“เจ้าไปเรียนการปรุงพิษมาตั้งแต่เมื่อใด” เหตุใดมารดาเช่นตนถึงไม่ทราบมาก่อน

“ท่านแม่ก็ทราบว่าข้าชอบอ่านตำราเจ้าค่ะ ในตำราก็มีบอกไว้มากมายและที่ข้ามั่นใจว่าข้าสามารถช่วยชีวิตท่านพ่อทันเพราะข้าได้เอา เอ่อ...สาวใช้ผู้หนึ่งซึ่งเป็นหนอนที่ท่านแม่จับได้ในจวนเรามาทดลองเจ้าค่ะ ซึ่งหลังจากได้รับยาถอนพิษนางก็ยังอยู่ดี”

“แล้วสาวใช้ผู้นั้นที่เจ้าใช้ทดสอบพิษอยู่ที่ใด พ่อจะได้เก็บกวาดให้เรียบร้อย” คนที่พูดไม่ได้คือคนตายเท่านั้น

“นางถูกขังไว้ในเรือนของข้าเจ้าค่ะ”

“อืม เช่นนั้นพ่อจะจัดการให้ ฮูหยินยามนี้เป็นเวลาดีที่เราจะเก็บกวาดจวนตระกูลหลี่ให้เรียบร้อย”

“เจ้าค่ะ” หลี่ฮูหยินตอบรับอย่างเข้าใจในความหมายของผู้เป็นสามี

“หากท่านพ่อจะโกรธเคืองและลงโทษเรื่องที่ข้าวางยาท่าน ข้ายินดีรับเจ้าค่ะ”