ตอนที่ 28 โอกาสเดียว

รษิกาอดรู้สึกหงุดหงิดไม่ได้ เพราะท้ายที่สุดแล้วเธอก็ถูกบ่อนทำลายและโครงการในสถาบันวิจัยก็ดำเนินการอะไรต่อไม่ได้ เหตุเพราะเรื่องนี้

เธอไม่เคยคิดเลยว่าความแค้นที่อัญชสามีต่อเธอนั้นจะยังคงอยู่แม้จะผ่านไปนานถึงหกปีแล้วก็ตาม ที่แย่ไปกว่านั้นคืออัญชสาหันไปพึ่งเล่ห์กลสกปรกเพื่อแก้แค้นเธอ!

อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่เวลาที่เธอจะปล่อยให้อารมณ์เข้ามาครอบงำ

รษิกากำหมัดแน่นด้วยพยายามจะสงบจิตสงบใจ จากนั้นเธอก็มองคมสันและพูดว่า “ไม่เป็นไร ถ้าเมืองหัสดินไม่ใช่ทางแก้ปัญหา เราก็ต้องลองหาจากเมืองอื่นดู มันจะต้องมีใครสักคนที่ยินดีร่วมธุรกิจกับเราอย่างแน่นอน”

หากเป็นเช่นนั้น มันก็หมายความว่าต้นทุนและเวลาที่ต้องใช้เพื่อบรรลุจุดประสงค์นี้จะต้องเพิ่มสูงขึ้นอีกด้วย

แม้ว่ารษิกาไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้ แต่เธอก็ตระหนักดีถึงผลที่จะตามมา

เธอหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะหาคู่ค้าที่เหมาะสมในเมืองหัสดินได้เช่นกัน แต่โอกาสที่จะเป็นเช่นนั้นก็ดูเหมือนจะมืดมนเต็มที

“ไม่หรอก ไม่จำเป็นต้องไปถึงเมืองอื่น” คมสันพูดออกมา

ดูเหมือนว่าเขานึกอะไรบางอย่างออก และน้ำเสียงของเขาก็ผ่อนคลายขึ้น

รษิกาเลิกคิ้ว “คุณจะบอกว่ายังมีบางคนในเมืองหัสดินที่อยากจะร่วมงานกับเรางั้นเหรอ? พวกผู้จัดจำหน่ายรายเล็กๆ จะไม่ถูกนำมาพิจารณาอย่างแน่นอนนะ และเราก็ต้องการบริษัทที่ใหญ่กว่านั้นด้วย…”

คมสันพยักหน้า “ผมรู้ครับ แต่ว่ามันอาจจะต้องใช้ความสามารถของตัวคุณเองสักหน่อย”

รษิกางุนงง

จากนั้นคมสันก็พูดว่า “จริงๆ ผมได้ยินมาจากคุณนะ แต่ก่อนอื่นเลย คุณเคยได้ยินชื่อตระกูลคชาเรศไหมครับ?”

คมสันว่าต่อ “ตระกูลคชาเรศเป็นผู้จัดจำหน่ายยาและสร้างอาณาจักรธุรกิจมาได้เพราะยานี่แหละครับ ตระกูลนี้เป็นผู้ทรงอิทธิพลในเมืองหัสดิน และคุณอัครพลหัวเรือใหญ่ของตระกูลนั้นมีชื่อเสียงมากเลยล่ะครับ แต่ว่าช่วงนี้สุขภาพของเขาทรุดโทรมลงไปมาก เพราะอย่างนี้ ตระกูลคชาเรศก็เลยพยายามตามหาหมอมารักษาเขา แต่ก็ไม่เป็นผลเลย พวกเขาเคยเชิญผมไปลองด้วยนะครับ แต่ผมก็ทำอะไรไม่ได้มาก แต่ผมว่าคุณน่าจะมีโอกาสเรื่องนี้นะ”

“งั้นเหรอ?” รษิกาถาม

เธอเข้าใจว่าเขาจะสื่ออะไรแต่ก็ไม่วายลังเล “ตระกูลคชาเรศเป็นบริษัทรายใหญ่ ถ้าไปถึงเรื่องราคากันแล้ว พวกเขาก็คงไม่จำเป็นต้องให้ราคาต่ำกว่าที่เราได้มาในตอนนี้นะคะ”

คมสันตอบว่า “ก่อนหน้านี้ ตระกูลคชาเรศเสนอจะให้ส่วนผสมยาราคาแพงเป็นรางวัลให้คนที่รักษาอาการของคุณอัครพลได้สำเร็จ แล้วในอนาคตพวกเขาอาจจะจัดการจำหน่ายยาให้ในราคาเพียงครึ่งเดียวอีกด้วยนะครับ!”

ดวงตาของรษิกาเปล่งประกายด้วยความหวัง และเธอรู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก “ทำไมก่อนหน้านี้คุณไม่พูดเลยล่ะ? นี่มันเยี่ยมมากเลยนะ!”