บทที่ 3

“ไงมึงนั่งเหม่อทำส้นตีนห่าเหวอะไรครับ”​

“ไม่เสือก”

“ฮึ ๆ อยากเสือกว่ะเพราะกูเห็นพี่มิกซ์ประธานสโมสรนักศึกษาที่เป็นโคตรคนดี...แต่เปลือก มองบั้นท้ายน้องผมยาวคนนั้นจนแทบจะลับตาแล้วครับ”

“แต่เปลือกพ่อง!” ผมพูดเบา ๆ ด่าไอ้ชัตเตอร์ที่เพิ่งคุยโทรศัพท์กับเมียเสร็จก็หันมาระรานผมทันทีเหมือนกลัวปากขึ้นรา

“เปลือกของจริงเลยมึงน่ะไอ้มิกซ์ไม่ต้องมาเถียงกู ว่าแต่สนใจเหรอใครวะกูเห็นมึงมองนานแล้ว” ไอ้ชัตเตอร์พยักพเยิดหน้าไปที่ริมฟุตบาตของถนนในมหาลัยฯ ที่มีผู้หญิงผมตรงยาวใส่ชุดนักศึกษาขนาดพอดีตัวเดินห่างออกไปไกลแล้ว

“เปล่า กูแค่คุ้น ๆ หน้า”​

“อ้อ เด็กมึงเปล่าวะ ไปเล่นจ้ำจี้แล้วจำเขาไม่ได้มั้งไอ้มิกซ์ ดูข้างหลังยังรู้เลยว่าไทป์มึง”

“เมื่อไหร่พวกมึงจะยอมรับว่ากูไม่ได้สนใจผู้หญิงแบบนั้นแล้ววะ” ผมเสียงแข็งใส่ไอ้ชัตเตอร์ เกลียดพวกมันแม่งทุกคนที่พอเจอหญิงบุคลิกเรียบร้อยหวาน ๆ จะต้องคิดว่าผมจะชอบทั้งที่ตอนนี้ผมโคตรไม่ชอบผู้หญิงแบบนั้นเลย

“มันก็ไม่เหมือนกันทุกคนไหมวะ แค่แซวเล่นมึงจะซีเรียสทำไมไอ้คนดี”

“กูไม่ชอบ”

“เออ ๆ แล้วตอนนี้มึงชอบแบบไหนเจอเมื่อไหร่กูจะได้ชงถูกไง” มันถามแต่สายตาผมดันมองไปเห็นผู้หญิงสวยจัดคนหนึ่งที่เดินมาพร้อมกับการที่ความสวยของเธอสามารถเรียกสายตาของคนในบริเวณนั้นให้ไปสนใจเธอได้

“แบบ...น้องที่เดินมาข้างหลังมึงไง โคตรชอบเลยว่ะชงให้หน่อย” ผมยิ้มตอบมันแล้วก็มองเธอตลอดเวลา ส่วนไอ้ชัตเตอร์พอผมบอกมันก็หันไปมองแต่มองได้ 3 วินาทีมันก็หันมาหาผม

“ไอ้สัส! นั่นเมียกู!”

“ฮึ ๆ ๆ เออรู้ แต่ชอบว่ะ”

“ไอ้มิกซ์!” ไอ้ชัตเตอร์ลุกขึ้นพร้อมกับตะคอกผมจนผู้หญิงคนที่กำลังตกอยู่ในบทสนทนาอย่างพัดลมต้องรีบเดินกึ่งวิ่งเข้ามาหา

“เป็นอะไรกันคะ พี่เตอร์ตะคอกพี่มิกซ์ทำไมคนมองเต็มเลย” พัดลมเข้ามาจับแขนไอ้ชัตเตอร์ที่มองหน้าผมเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ

“ก็ไอ้เหี้ยนี่...แม่ง!” ฮึ ๆ ๆ มันไม่ค่อยพูดหรอกครับเรื่องนี้ มันจี๊ดที่พัดลมเคยชอบผมก่อนที่จะมาคบกับมัน มันเลยเลือกที่จะเงียบไม่บอกเธอว่าโมโหเพราะอะไร

“อะไรคะเป็นอะไรกัน”

“ไม่มีอะไรหรอก แค่มันถามพี่ว่าพี่ชอบผู้หญิงแบบไหน พอพี่ตอบความจริงว่าชอบผู้หญิงแบบพัดลมมันก็โมโห ไม่รู้ว่าเป็น...ส้นตีนอะไรครับ” ผมนั่งตอบพร้อมกับยิ้มหน้าระรื่นให้พัดลมแต่ไอ้ชัตเตอร์ทำท่าจะกระโจนมาซัดปากผม

“ไอ้เหี้ยมิกซ์! / พอ ๆ ไม่ต้องทะเลาะกันเลยค่ะ พี่เตอร์ใจเย็น ๆ ก่อน” มันง้างหมัดแต่พัดลมเอื้อมมือไปตีแขนข้างที่ยกขึ้นจะต่อยผมแล้วก็พูดห้ามด้วยความรำคาญ

“ใจเย็น? เราจะให้พี่ใจเย็นทั้งที่มันเพิ่งบอกว่ามันชอบเมียพี่เนี่ยนะ!”

“ค่ะ พี่เตอร์นั่งลงอย่าขี้หึงจนหน้ามืดตาลายสิคะพี่เตอร์ก็รู้ว่าพี่มิกซ์แค่แกล้งพี่เล่น คิด วิเคราะห์ แยกแยะบ้างค่ะอย่าให้ห้ามเรื่องนี้บ่อย ๆ ได้ไหม พัดลมก็เห็นพี่มิกซ์ชอบยั่วพี่แบบนี้ประจำเมื่อไหร่พี่จะตามพี่มิกซ์ทัน นั่งเลยพี่เตอร์” พัดลมดุไอ้เตอร์จนมันยอมนั่งแต่มันก็ยังฟึดฟัดใส่

“ฮึ ๆ ๆ”

“ไม่ต้องหัวเราะปั่นกันเลยค่ะ พี่มิกซ์น่ะเลิกกวนแฟนพัดลมสักที คอยดูพี่มีแฟนเมื่อไหร่พัดลมจะช่วยพี่เตอร์ปั่นหัวพี่มิกซ์ให้หึงจนขาดสติแบบพี่เตอร์บ้าง” พัดลมหันมาดุผมบ้าง ผมก็เลยแค่ยิ้มอ่อนใส่

“พี่ไม่มีแฟนง่าย ๆ หรอกครับพัดลม เนื้อคู่พี่อาจจะยังไม่เกิดหรืออาจจะไม่เกิดเลยก็ได้” ผมยิ้มตอบเธอ เรื่องมีแฟนสำหรับผมในตอนนี้คงห่างไกลแล้วล่ะครับ ทุ่มเทใจให้ใครสุดท้ายก็โดนเทหมด พักใจไปยาว ๆ เลย ถ้าดีแล้วโดนหักหลังผมขอเป็นคนเลวที่ไม่โดนใครทำร้ายดีกว่า

“ก็ไม่แน่หรอกค่ะ อาจจะเคยเดินสวนกันมาแล้วก็ได้”​