บทที่ 5

-สองอาทิตย์ต่อมา-

“โอ้โหมาด้วยเหรอครับ หายหน้าหายตาไปนานกูนึกว่าเข้าวัดเข้าวาไปแล้วพ่อคนดี”

“เข้าวัดพ่อง!” ผมนั่งลงข้างไอ้ซีเจย์แล้วก็ตอบมันนิดหน่อย กัดเก่งเป็นบ้าเลยไอ้พวกนี้แค่ผมไม่มาดูแข่งรถที่สนามไอ้ชัตเตอร์แค่อาทิตย์เดียว

“ฮึ ๆ ๆ เป็นไงมึงไปกินปลาดิบมา”

“ใครกินปลาดิบ?”

“มึงไงไอ้ห่า”

“กูไม่ได้ไปกินปลาดิบว่ะ...กูไปกินตับมา” ผมยกแก้วเหล้าที่ไอ้ฟลุ๊คเด็กเสิร์ฟของสนามไอ้ชัตเตอร์รีบเอามาเสิร์ฟให้ทันทีที่ก้นผมถึงเก้าอี้จนหมดแก้วแล้วตอบมันไป

“ไอ้ห่าหมั่นไส้ฉิบ เด็ดล่ะสิมึงถึงทำให้คนดีแอ๊บแตกได้”

“ฮึ ๆ ๆ เรื่องของกูกับเจนนี่ไม่เสือกสิวะ” ผมไม่ตอบมันหรอกว่าเจนนี่เด็ดแค่ไหน เอาเป็นว่า 9 วันที่ญี่ปุ่นผมได้ออกจากโรงแรมไปเดินเที่ยวแค่ 2 วันเท่านั้นเอง ที่เหลือก็เป็นช่วงเวลาของการเดินทางไปเช็คอินเข้าพักตามโรงแรมต่าง ๆ ในสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงของโตเกียวแล้วก็รอบ ๆ โตเกียวเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศของเตียงนอนแค่นั้น

“แสดงว่าเด็ดไม่งั้นพี่มิกซ์เทพบุตรของสาว ๆ คงไม่เปย์ทั้ง chanel hermes ให้ชุดใหญ่ขนาดนี้”

“ก็...ไม่ต้องเสือก” ผมยิ้มให้มันแล้วหันไปสนใจพริตตี้ในสนามทิ้งให้ไอ้ซีเจย์ทำเสียงจิ๊จ๊ะหงุดหงิดที่ผมไปกวนตีนมัน

เจนนี่เด็ดแค่ไหนน่ะเหรอครับ ก็เด็ดขนาดที่ว่าผมยอมเปย์ของแบรนด์เนมให้สุดตัว ให้เยอะจนกลับมาถึงไทยผมก็ยังได้จัดการเก็บค่าภาษีที่โดนเรียกเก็บเพราะบรรดากระเป๋ารองเท้าของเธอที่สนามบินอีกหลายแสน เจนนี่โดนผมเรียกเก็บค่าภาษีคืนจนเมื่อเช้าเธอลุกไม่ไหวเลยล่ะ ผู้หญิงเปรี้ยว ๆ แสดงออกชัดเจนมันดีแบบนี้นี่เอง ดีกว่าพวกผู้หญิงเรียบร้อยแอ๊บเก่งตั้งเยอะ อยากได้อะไรต้องการอะไรก็บอกชัดเจนไม่ต้องให้เสียเวลาถามเซ้าซี้ ยิ่งเรื่องบนเตียงพอต้องการขึ้นมาก็กระโดดคร่อมผมเอง ผมว่าแบบนี้ก็ไม่เลว ไม่น่าเบื่อดี

อ้อเจนนี่คือผู้หญิงที่ผมถูกใจตั้งแต่เมื่อเกือบ 3-4 อาทิตย์ก่อนมั้งครับ ผมเจอเธอที่นี่นั่นล่ะแต่ไม่ได้ทำความรู้จักกัน แต่เราไปบังเอิญเจอกันที่ผับที่หนึ่งจนสานสัมพันธ์กันตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ น่ารักดีครับอ้อนเก่ง เอา...ใจเก่ง ไม่งอแง ไม่ทำตัวน่ารำคาญ

“ไอ้ฟลุ๊ค” ผมเรียกไอ้ฟลุ๊คที่มาคอยยืนรับออเดอร์อยู่ไม่ไกลจากโต๊ะเท่าไหร่หลังจากที่นั่งได้ไม่ถึง 5 นาที

“ครับเฮีย”

“...” ผมมองหน้ามันแล้วก็คิดไม่ออกว่าจะถามอะไรมัน อยู่ดี ๆ ผมมองซ้ายมองขวาแล้วก็เรียกมันซะงั้น

“มีอะไรรึเปล่าครับเฮีย” มันคงงงที่ผมนิ่งก็เลยถาม

“เปล่า...เอาเหล้ามาให้กูหน่อย ขอเตกีล่าเข้ม ๆ” ผมคิดไม่ออกว่าเรียกมันทำไมก็เลยสั่งเหล้ากลบเกลื่อน งงตัวเองเหมือนกันที่อยู่ดี ๆ ก็เรียกมัน

“ครับเฮีย”

“เป็นไรวะ มึงดูเหม่อ ๆ” ไอ้เวกัสที่นั่งถัดจากผมหันมาถามผมเลยส่ายหน้าตอบมัน

“เปล่า กูนอนน้อยเลยเบลอมั้ง”

“ฮึ ๆ ๆ สงสัยเด็ดจริง พอเปลี่ยนแนวแล้วเจอคนที่คิดจะจริงจังเลยเหรอวะ?”

“ไม่รู้ว่ะ อาจจะจริงจังมั้งถ้าเข้ากันได้ดี” ผมก็ตอบไปงั้นล่ะครับก็บอกแล้วไงว่าเรื่องความรักผมขอพักใจยาว ๆ กับเจนนี่ตอนนี้เราสองคนเป็นเหมือนคนที่รู้ใจกันที่สุดแต่ยังไม่ได้ถึงขั้นคบกันเป็นคนรัก เรื่องอื่นให้มันเป็นเรื่องของอนาคตเถอะวันนี้อาจจะแค่คู่นอนแต่บางทีผมอาจจะติดเจนนี่จนไปไหนไม่ได้เลยก็ได้ใครจะไปรู้

“แล้วเข้าดีแค่ไหนล่ะ” มันถามแล้วเลิกคิ้วข้างหนึ่งขึ้น

“ฮึ ๆ ๆ แล้วมึงคิดว่าเข้าได้ดีไหมล่ะ” ผมกระตุกยิ้มถามมันกลับบ้าง เรื่องแบบนี้ไม่ได้อยากพูดหรอกเดี๋ยวผู้หญิงเสียหาย แต่กับเพื่อนสนิทบางครั้งผมก็มีพูดบ้างเหมือนกัน แต่ก็พูดในระดับหนึ่งไม่ได้ถึงขั้นไปวิจารณ์ว่าใครหุ่นยังไง ลีลาดีแค่ไหน