บทที่ 575 มีแค่คนตายเท่านั้นที่จะรักษาความลับได้

ในเวลาเดียวกัน ณ โรงพยาบาล

หลังจากที่คุณหมอมาเดินตรวจอาการคนไข้และทำการจดบันทึกแล้ว คุณหมอก็ปิดไฟและเดินออกไป

สุขุมที่เดิมทีใกล้หมดลมหายใจเนื่องจากเสียเลือดมากค่อย ๆ ลืมตาขึ้นเมื่อคุณหมอปิดประตูลง เขาไม่สนใจบาดแผลตรงข้อมือที่ถูกพันเอาไว้จนหนา สุขุมรีบหยิบมือถือที่ไม่มีเครื่องติดตามได้ออกมา แล้วกดหมายเลขยาวเหยียด

เขายังไม่ทันได้ร้องขอความช่วยเหลือ ที่ปลายสายก็มีเสียงอันเย็นชาของผู้ชายดังขึ้น

“ไอ้โง่ แกถูกจับได้แค่เพราะจงกลคนเดียว ตอนนี้เวธัสเริ่มสืบเรื่องของแกแล้ว ฉันคงต้องพิจารณาอย่างถี่ถ้วนก่อน ว่าจะเก็บแกไว้ต่อดีหรือเปล่า? เพราะมีแต่คนตายเท่านั้นที่จะเก็บความลับได้ตลอดกาล……”

สุขุมสัมผัสได้ถึงอันตรายของชีวิตตัวเอง

จึงตกใจจนเหงื่อแตกเต็มหน้าผาก พลางพูดอย่างรีบร้อนว่า “ไม่ครับ ไม่ใช่แบบนั้นหรอกครับ! ท่าน เชื่อผมเถอะ ผมไม่ได้พูดอะไรเลย เวธัสไม่มีทางสืบไปถึงตัวท่านแน่นอน อีกอย่าง ผมเลี้ยงดูณิชาจนโต ผมรู้จักนิสัยของเธอดีที่สุด วันนี้ผมกรีดข้อมือ เธอก็ตกใจมากแล้ว เธอไม่ยอมปล่อยให้เวธัสมาทำร้ายผมอีกเด็ดขาด ซึ่งหมายความว่าผมยังมีประโยชน์ ผมจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังแน่นอน……”

คนคนนี้โหดร้ายทารุณมาก ถ้าสุขุมถูกจับได้แถมหมดประโยชน์แล้วล่ะก็ ช้าเร็วคงต้องถูกจัดการทิ้งแน่

สุขุมจำเป็นต้องพูดโน้มน้าวให้เขายอมไว้ชีวิตตัวเอง!

“สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ ไม่ใช่เรื่องที่ว่าแกจะทำฉันผิดหวังหรือไม่ แต่แกจะเอาชีวิตรอดจากเงื้อมมือของเวธัสได้ไหมต่างหาก เวธัสเป็นคนไม่ยอมรามือง่าย ๆ เมื่อมันเริ่มสงสัยแก ก็จะพันรอบตัวแกราวกับงูพิษตัวหนึ่ง แกเตรียมรับมือให้ดีก็แล้วกัน”

สุขุมกลืนน้ำลายเฮือกหนึ่งลงไป และพูดอย่างมั่นใจว่า “ต่อให้ถึงขั้นนั้นจริง ๆ ผมก็จะไม่มีทางพูดชื่อท่านออกมาแน่นนอน!”

“ขอให้มันเป็นแบบนั้นจริงเถอะ”

สุขุมรู้สึกโล่งเล็กน้อย พลางถอนหายใจยาว ๆ ออกมา

ไอ้บ้าเวธัสสมควรตาย คิดไม่ถึงว่าจะแอบติดตั้งกล้องวงจรปิดในงานแต่งมากมายขนาดนั้น จนทำให้เขาเดินหน้าต่อไม่ได้ ถอยหลังกลับก็ไม่ได้ เพราะอันตรายทุกทาง

ตอนนี้ คนเดียวที่ช่วยเขาได้คือณิชา เขาจะต้องจับแขนณิชาไว้ให้มั่น!

……

เวธัสไม่ยอมมาเจอณิชา

ณิชามีคำพูดมากมายที่อยากจะพูดแต่ไม่มีโอกาส ทำได้เพียงอยู่เงียบ ๆ ในคฤหาสน์สนธิไชย

วันต่อมา เธอได้รับสายจากโรงพยาบาล บอกว่าสุขุมเป็นไข้เนื่องจากแผลติดเชื้อ แถมอาการไข้ก็หนักมากด้วย

ณิชาอยากไปเยี่ยมสุขุม จึงรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว แต่สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจก็คือ พอเดินมาที่หน้าประตู กลับพบว่ามีบอดี้การ์ดใหม่หลายคนเพิ่มขึ้นมา

บอดี้การ์ดยื่นมือมาห้ามเธอไว้ “คุณนาย จะไปไหนครับ?”

“จำเป็นต้องรายงานพวกนายด้วยเหรอว่าฉันจะไปไหน? หลีกไป!” ณิชาแกล้งทำเสียงดังข่ม พลางทำสายตาดุดันและจ้องบอดี้การ์ดเหล่านั้น

ทำไมเพียงแค่คืนเดียว ที่คฤหาสน์สนธิไชยก็มีบอดี้การ์ดมาเพิ่ม?

หรือเป็นคนสั่งของเวธัส?

เขาสืบเจอว่าสุขุมเป็นคนร้าย และกังวลว่าเธอจะร่วมมือกับสุขุม จึงสั่งให้คนมาคอยจับตาดูเธองั้นเหรอ?

“คุณผู้ชายมีคำสั่งว่าคุณนายกำลังท้อง ไม่ควรออกไปไหน ให้พักอยู่แต่ในบ้านจะดีกว่าครับ” บอดี้การ์ดไม่สนใจท่าทางของณิชา เขาพูดหน้านิ่งโดยไม่แม้แต่กะพริบตาเลย “ถ้าคุณนายมีเรื่องอะไรที่ต้องจัดการ สั่งพวกผมมาได้เลยครับ”

“พ่อของฉันเป็นไข้สูงอยู่ที่โรงพยาบาล ถ้าฉันยืนยันว่าจะไปให้ได้ล่ะ?”

พวกบอดี้การ์ดหันหน้ามามองกัน แล้วพูดคำเดิมว่า “ขออภัยครับ”

ชัดเลยว่าไม่อนุญาตให้เธอออกไป!

ณิชาเริ่มรู้สึกหงุดหงิดบ้างแล้ว กลัวว่าเวธัสจะฉวยโอกาสลงมือกับพ่อ ไม่อย่างนั้น ทำไมเขาต้องขังเธอไว้แบบนี้ล่ะ?

สุขุมยังมีไข้สูงอยู่ ถ้าเกิดเรื่องอะไรกับเขา ณิชาไม่มีทางยกโทษให้ตัวเองแน่

ณิชาเดินไปเดินมาในห้องรับแขกอย่างร้อนใจ

“ณิชา อยู่บ้านไหม?” ตอนนี้เอง น้ำเสียงห่วงใยของเจนนี่ดังขึ้นที่หน้าประตู

ณิชานั่งตัวตรงทันที และมองเจนนี่เดินเข้ามาพร้อมกับถือถุงเล็กใหญ่มาด้วย