บทที่ 588 พยายามต่อไป

ตระกูลสถานนท์

ยี่สิบนาทีต่อมา ณิชาเรียกตำรวจให้มาแยกย้ายนักข่าวบริเวณบ้านพัก

นักข่าวเหล่านี้ตามณิชามาที่บ้านของสุขุม พวกเขาต้องการสัมภาษณ์ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างสุขุม ณิชา และเวธัส แต่สุขุมกลับทำร้ายพวกเขาอย่างไร้ความปราณี

สุขุมกลับมาที่ชั้นสอง หยิบหมอนขึ้นมาจากเก้าอี้แล้วเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าเงียบๆ

ในขณะนี้การทำให้เธอขาดอาการหายใจน่าจะเป็นวิธีที่ดีที่สุด

นอกจากนี้ยังช่วยประหยัดเวลาได้มาก

เธอควรจะตายทันทีที่เธอเกิดมา แต่เธอปล่อยให้เธอมีชีวิตอยู่ได้นานกว่ายี่สิบปีแล้ว ถึงเวลาแล้วที่จะจบเรื่องทั้งหมดนี้ ถ้าเธอไม่ตาย คนที่ตายก็คือเขา

สุขุมเยาะเย้ยและเปิดประตูตู้เสื้อผ้า

มุมปากที่ยกยิ้มขึ้นแข็งทื่อเล็กน้อย...

ไม่มีใครอยู่ในตู้เสื้อผ้า!

แล้วเธอล่ะ? เมื่อกี้เธอมัดณิชาและยัดเข้าไปเองกับมือ...

เมื่อมองไปที่เชือกที่กระจัดกระจายอยู่ตรงมุมตู้เสื้อผ้า ใบหน้าของสุขุมดูมืดมน เขามองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว ห้องถูกล็อคจากด้านนอกโดยเขา และณิชาไม่มีทางหนีออกไปได้...

ลองดูอีกที ม่านตรงห้องหนังสือหายไป!

สุขุมเปิดหน้าต่างเพื่อตรวจสอบทันที และเห็นเชือกที่ฉีกเป็นเศษผ้าจากผ้าม่าน เป็นเชือกยาวที่ทอดไปสู่ชั้นแรก...

สมควรตาย! ณิชาหนีไปแล้ว!

สุขุมรีบเดินออกไป

ในความเป็นจริง ในขณะนี้ณิชากำลังนอนอยู่ใต้เตียงใหญ่ในห้องนั่งเล่นของห้องหนังสือ เตียงแคบมาก เธอนอนหงายไม่สบายตัว ตอนแรกเธอต้องการไต่เชือกหนี

แต่เธอท้องแล้วนี่คือชั้นสองอีก เธอกังวลว่าความประมาทเล็กน้อยจะส่งผลต่อลูก...

ถ้าถึงตอนนั้นอย่าพูดถึงการหนีเลย มันจะกลายเป็นศพกันไปหมด

เธอไม่สามารถเดิมพันได้

สองนาทีต่อมา ณิชาฟังการเคลื่อนไหวนอกประตูอย่างเงียบๆ รองเท้าหนังมันวาวคู่หนึ่งเดินผ่านประตูอย่างช้าๆ ณิชารู้ได้อย่างชัดเจนว่ารองเท้าคู่นั้นเป็นของสุขุม

แน่นอนว่าสุขุมไม่เชื่อว่าเธอหนีออกไปจากหน้าต่าง

เมื่อกี้เขาจงใจออกจากห้องหนังสือ เพื่อจะทดสอบตัวเธอ!

เธอกลั้นหายใจและปิดปากของเธอ

“เธอหนีออกจากหน้าต่างจริงๆ เหรอ?” สุขุมจ้องไปที่หน้าต่างอย่างเคร่งขรึม และเอาแต่ด่าทอ จากนั้นก็รับสายแล้วเดินออกไป “ฮัลโหล คุณภูมิ ผมมีปัญหานิดหน่อยที่นี่...…”

เสียงนั้นยิ่งไกลออกไป และณิชาก็ไม่ได้ยินสิ่งที่สุขุมพูด

อาจพูดว่าเธอหนีไปแล้ว และต้องการให้คุณภูมิคนนี้หาคนไปตามหาเธอ

คุณภูมิ?

น่าจะเป็นกลุ่มคนพวกเดียวกับเขา

หลังจากที่เธอแน่ใจว่าสุขุมจะไม่กลับมาอีก หลังจากนั้นเธอก็เดินออกไป ณิชาแอบออกมาจากใต้เตียงและหนีไปทางประตูหลัง โชคดีที่มีแท็กซี่ผ่านมา และเธอก็ขึ้นรถออกไปทันที

“คุณครับ จะไปไหนครับ” คนขับถามพร้อมกับจับพวงมาลัยด้วยมือทั้งสองข้าง

จิตใต้สำนึกของณิชาอยากบอกว่าไปคฤหาสน์สนธิไชย แต่ตอนนี้เวธัสอาจจะยังอยู่ในคลับ หลังจากที่เมาแล้วเขาก็ไม่มีเหตุผล เขาไม่ฟังเธอเลย เมื่อคิดได้ เธอก็ตัดสินใจกลับไปที่คฤหาสน์ตระกูลรุ่งโรจน์

สุขุมยังใช้กำลังคนเพื่อค้นหาเธอ มีเพียงตระกูลรุ่งโรจน์เท่านั้นที่ปลอดภัยที่สุด

พอขับรถออกไปได้ซักพักก็พบว่ามีรถตามมาข้างหลัง และเห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายมาไม่ดี...