ตอนที่ 589
บทที่ 589 มีบางสิ่งถูกใส่เข้าไปในยาทำแท้ง
October 28, 2026
ศิริจันทร์หัวเราะเยาะ
เธอเข้าใจความเจ็บปวดของเวธัสที่ต้องสูญเสียญาติไป แต่เขาก็รู้ว่าเธอท้อง เขาไม่ควรไปเอาผิดและเดิมพันปืนในงานรำลึก...
จะเกิดอะไรขึ้นถ้ามีคนเสียชีวิต?
ท้ายที่สุด เวธัสไม่ได้รักเธอมากพอ
ดวงตาของเธอกวาดไปที่ช่องท้องส่วนล่างของณิชา และศิริจันทร์ก็รู้สึกกังวลเล็กน้อย “ณิชา จนถึงตอนนี้ยังต้องการเก็บเด็กคนนี้ไว้หรือไม่”
ใบหน้าของณิชาเปลี่ยนไปเล็กน้อย เมื่อได้ยินคำพูดของศิริจันทร์ และเธอปกป้องช่องท้องส่วนล่างของเธอโดยไม่รู้ตัว “คุณยายทำไมถึงถามอย่างนั้น?”
“ระหว่างหนูกับเวธัสมีความขัดแย้งจากความสัมพันธ์แล้ว แม้ว่าในครั้งนี้จะคืนดีกันได้ แต่การที่หนูปกป้องสุขุม มันจะเป็นหนามในใจของเขา นอกจากนี้โอกาสที่เด็กคนนี้จะไม่แข็งแรงมีมาก สูง ทำไมไม่......หนูทำแท้งเถอะ พวกหนูก็จบกันแค่นี้ แล้วยายจะหาสามีที่ดีกว่านี้ให้”
ณิชาส่ายหัวอย่างดื้อรั้น “หนูรู้ว่าคุณยายกำลังทำเพื่อประโยชน์ของตัวหนู แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าสุขุมโกหกหนู ตราบใดที่เขาไม่ใช่อุปสรรค หนูเชื่อว่าเวธัสและหนูจะผ่านไปได้...”
แม้ว่าเวธัสจะโกรธเธอและตำหนิเธอว่าแยกแยะคนไม่ออก แต่เธอก็สามารถตัวติดกับเขา และขอโทษจนกว่าเขาจะให้อภัย
ไม่ว่ายังไง เธอก็ไม่สามารถละทิ้งเขาและลูกไปได้
ศิริจันทร์สามารถได้ยินถึงความเจ็บปวดในน้ำเสียงของณิชา...
เพื่อต่อสู้กับเวธัส เธอทำลายความภาคภูมิใจของเธอ
แต่ยิ่งเป็นเช่นนี้ก็ยิ่งกังวลใจ หากวันหนึ่งเธอจากไปและสูญเสียผู้อุปถัมภ์อย่างตระกูลรุ่งโรจน์ เธอและเวธัสจะยังรักกันดีเหมือนเดิมหรือไม่?
เมื่อมองไปที่หน้าท้องส่วนล่างของณิชาอีกครั้ง ศิริจันทร์ก็ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ “ชั่งเถอะ ยายไม่เกลี้ยกล่อมแล้ว แต่หนูต้องสัญญานะ ถ้าเด็กคนนี้มีสุขภาพไม่ดีจริงๆ อย่าเก็บเขาไว้ ได้ไหม?”
ณิชาลังเล “เด็กยังเด็กอยู่และผลลัพธ์ก็ไม่แน่นอน”
“ฉันแค่กลัวว่าหนูจะใจอ่อน ต่อไปถ้าลูกเกิดมา ก็จะทำให้หนูลำบากไปตลอดชีวิต! ความสัมพันธ์ระหว่างหนูกับเวธัส ฉันก็ไม่เห็นด้วยแต่แรก อีกทั้งเด็ก ฉัน…”
“คุณยาย ฉันเวียนหัวนิดหน่อย ฉันอยากนอนต่ออีกหน่อยได้ไหม” ณิชาก็ลูบหน้าผากของเธอ เปลือกตาของเธอหย่อนลงเล็กน้อย และพูดอย่างง่วงนอน
เมื่อเห็นเช่นนี้ ศิริจันทร์ไม่สามารถพูดอะไรได้อีก เธอจึงปลอบเธอสองสามคำ แล้วหันหลังเดินจากไป
ณิชาลูบท้องของเธอเบาๆ ดวงตาของเธอเคร่งขรึม “ลูกรัก แม่เชื่อว่าหนูจะต้องแข็งแรง”
เพียงแต่จู่ๆ คุณยายก็มีความคิดที่จะให้ทำแท้ง...
……
ในอีกไม่กี่วันต่อมา ณิชาไม่ได้สนใจโลกภายนอกมากนัก เธอมุ่งเน้นไปที่การเลี้ยงลูกในตระกูลรุ่งโรจน์ โดยหลีกเลี่ยงสุขุม
เธอพบว่าศิริจันทร์มักจะจ้องไปที่ท้องของเธอด้วยความงุนงง สีหน้าของเธอยุ่งเหยิง และเธอมักจะเรียกตุ๊กมาแอบคุยกันลับๆ ณิชาเห็นพวกนี้หมด คงกำลังปรึกษาว่าจะเก็บลูกเธอไว้ไหม
อารมณ์ที่สงบของณิชาเริ่มสั่นไหว
คุณยายอยากให้เธอทำแท้งลูกคนนี้จริงๆเหรอ?
“คุณณิชา ยาเม็ดคุมกำเนิดพร้อมแล้ว” ในตอนบ่าย ตุ๊กเคาะประตูห้องนอนของเธอ และเข้ามาพร้อมกับชามยาจีน บนใบหน้ามีรอยยิ้มที่ดูดี
หัวใจของณิชาทรุดลงเล็กน้อย แต่ใบหน้าของเธอไม่ได้แสดงออกมาแม้แต่น้อย “วางไว้ที่นั่นก่อน เดี๋ยวฉันจะดื่มทีหลัง”
“ยาจีนถ้าเย็นแบ้วจะดื่มยาก ทำไมคุณไม่ดื่มตอนร้อนๆ ล่ะ” ตุ๊กผลักยาจีนไปตรงหน้าณิชา
ณิชาเหลือบมองยาทำแท้ง และปลายจมูกของเธอก็ขยับ ราวกับว่าเธอได้กลิ่นมิ้นต์จางๆ ซึ่งไม่พบในยาก่อนหน้านี้ เธอยิ้มออกมา “ตอนนี้ฉันดื่มไม่ไหวจริงๆ ฉันจะดื่มอีกครั้งหลังจากพักผ่อนแล้ว ไม่ต้องกังวล ฉันต้องการให้เก็บเด็กคนนี้มากกว่าคุณ”
ตุ๊กคิดอยู่ครู่หนึ่งและพยักหน้า
เธอวางยาคุมกำเนิดลงบนโต๊ะข้างเตียง “อย่าลืมกินยาล่ะ”
ณิชาพยักหน้าและมองดูคุณตู้ออกจากห้อง เธอลุกจากเตียงทันทีและหยิบชามยาทำแท้ง กลิ่นมิ้นต์รุนแรงขึ้นเล็กน้อย หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็เทยาในชาม ลงในกระถางต้นไม้ข้างๆ อ่าง
พื้นปูพรม เธอเหยียบพื้นด้วยเท้าเปล่า และเดินไปที่ประตูอย่างเงียบๆ
เปิดประตูเงียบๆ แล้วเปิดช่องว่าง...