บทที่ 594 อย่าขยับ

เวธัสได้กลิ่นแปลกๆ จากตัวของณิชาตั้งแต่แรกแล้ว เพราะงั้นเลยไม่ได้รีบกลับเมืองพร

แต่เปลี่ยนเป็นไปที่โรงแรมหกดาวใกล้ๆ ให้ณิชาอาบน้ำ

ถุงใต้ตาของเธอเป็นหลักฐานอย่างดีว่าช่วงที่เธอหนีออกมาสิบกว่าชั่วโมงนั้น เธอไม่ได้พักผ่อนเต็มที่เหมือนกัน เห็นแก่ว่าตอนนี้เธอยังท้องอยู่นั้น การที่จะเดินทางนานๆ มันไม่เหมาะสม

ในโรงแรมหกดาว ได้ตกแต่งอย่างดี เทียบกับโรงแรมเล็กๆ ที่ณิชาค้างเมื่อวานแล้วต่างกับฟ้ากันเหว ดีกว่าหลายพันเท่า

พนักงานได้พาทั้งสองไปที่ห้องเพรสซิเดนเชียลสวีท

ณิชาได้ทิ้งตัวเองนั่งบนโซฟา แล้วก็เหม่อ

“คุณผู้ชายและคุณผู้หญิงค่ะ ไม่ทราบว่าต้องการอะไรอย่างอื่นอีกไหมคะ?” พนักงานก็ได้ยิ้มหวานมากๆ ออกมา

เวธัสก็ได้เอากระดาษปากกาออกมาจะลิ้นชัก เขียนตัวเลขชุดหนึ่งแล้วก็ส่งให้พนักงาน “ไปซื้อเสื้อผ้าสำหรับผู้หญิงตามขนาดตัวตามนี้”

พนักงานพยักหน้าแล้วเดินออกไป

เวธัสก็ได้ถอดสูทนอกที่สกปรกออก แขวนไว้ที่ที่แขวนเสื้อ เข้าไปที่ห้องน้ำแล้วก็ปล่อยน้ำอุ่นเต็มอ่าง ยืนอยู่หน้าห้องน้ำพูดกับณิชาว่า “มาอาบน้ำ”

ณิชาก็ได้มองเขาสักพัก ลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำ

เวธัสไม่มีความคิดที่จะออกไป

เขาได้เช็ดอุณหภูมิน้ำ “โอเคแล้ว ถอดเสื้อได้แล้ว”

ณิชาขมวดคิ้วแน่น “หมายความว่าไง?”

“ฉันไม่คิดว่าสภาพเธอในตอนนี้สามารถที่จะอาบน้ำคนเดียวได้” มุมปากของเวธัสก็ได้กดลงเล็กน้อย “อีกอย่าง ขนาดคฤหาสน์สนธิไชยเธอก็ยังหนีไปได้ นับภาษาอะไรกับแค่โรงแรม? แน่นอนว่าฉันต้องเฝ้าเธอ”

“คุณบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าฉันไม่มีทางหนีพ้นจากเงื้อมมือของคุณ แล้วตอนนี้จะกลัวทำเพื่อ?” ณิชามองเขาแบบประชดสักพัก

สีหน้าของเวธัสได้นิ่งเรียบมากๆ มือข้างหนึ่งได้ล้วงกระเป๋า พูดช้าๆ ว่า “ความมั่นใจกับการระวังตัวไม่ได้ขัดแย้งกัน”

ณิชาเห็นว่าเวธัสไม่มีความคิดที่จะออกไปจริงๆ ก็เลยขี้เกียจที่จะไล่เขา

ยังไงก็เป็นสามีภรรยากันมานานแล้ว......

อีกอย่างบนตัวเธอก็ได้มีกลิ่นแปลกๆ จริงๆ

ณิชาถอดเสื้อออก แล้วก็เข้าไปที่อ่างอาบน้ำ

เพราะว่าคนท้องจะแช่น้ำนานไม่ได้ อุณหภูมิน้ำก็ต้องระวังเป็นอย่างดี น้ำที่เวธัสเปิดให้นั้นอุณหภูมิกำลังดี

เธอจงใจหันหลังให้เวธัส สองมือได้วาดเล่นบนน้ำ

สายตาของเวธัสได้จับจ้องที่เธออยู่ตลอด ไม่ละห่างเลยแม้แต่วินาที

แผ่นหลังเดิมที่ขาวใสก็ได้มีตุ่มแดงขึ้นบางจุด ผมยาวที่ปล่อยลงมาตามแผ่นหลัง ขาวดำสลับกัน ราวกับภาพวาดที่มีราคาสูง

เขาได้นั่งข้างอ่างอาบน้ำ เอาผ้าขนหนูสะอาดที่แขวนอยู่ ชุ่มน้ำอุ่น แล้วไปวางที่แผ่นหลังของเธอ......

อยู่ๆ ก็รู้สึกว่ามีคนสัมผัสแผ่นหลัง ทำให้ณิชาตัวแข็งทื่อไป เธอกำลังจะหันตัว เสียงผู้ชายก็ได้ดังจากหันของเธอ “อย่าขยับ”

ณิชาเม้มปากเบาๆ สามารถที่จะสัมผัสถือสายตาที่ร้อนผ่าวของเขาได้อย่างชัดเจน......

การที่ออกแรงอย่างแผ่วเบาของเขานั้นก็เหมือนกับคู่รักที่กำลังพลอดรัก ทำให้ใจหวั่นไหว

ณิชาฝืนใจ ปล่อยให้เขาช่วยอาบน้ำให้เธอจนเสร็จ เวธัสได้เอาผ้าขนหนูที่สะอาดมาจากตู้ ห่อตัวเธอ อุ้มเธอกลับไปที่ห้อง

เวลานี้ พนักงานก็ได้ส่งชุดนอนตัวใหม่มาให้พอดี

ชุดนอนนั้นได้ซักแล้วก็อบแห้งแล้วเรียบร้อย ยังมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ด้วย

เวธัสได้ยื่นชุดนอนให้ณิชา “สวมเองหรือว่าให้ฉันช่วยเธอ?”

ณิชามองไปที่พนักงานสาวที่ยังยืนอยู่ที่ห้องรับแขก ใบหน้าเริ่มร้อน “ฉันสวมเอง!”

“งั้นฉันไปอาบน้ำ อยู่นิ่งๆ อย่าหนีไปไหน” เวธัสก็ได้จูบไปที่ริมฝีปากของเธอไปที ลูบหัวเธออย่างเอ็นดู จากนั้นก็เข้าห้องน้ำไป

ในห้องน้ำก็ได้ส่งเสียงผู้ชายที่กำลังอาบน้ำออกมา สายตาของพนักงานสาวได้ส่องแสงสีชมพูอ่อนๆ ออกมา “คุณผู้หญิงคะ คุณผู้ชายเทคแคร์คุณจังเลยนะคะ อิจฉาคุณมากๆ เลย......”

ตอนเดินเข้าโรงแรมเขาก็อุ้มเธอเข้ามา อาบน้ำเสร็จเขาก็เป็นคนอุ้มเธอออกมา

นี่มันหวานมากเลย!

“งั้นฉันยกความเทคแคร์นี้ให้เธอ เธอเอาไหม?” ณิชาหัวเราะออกมา จากนั้นก็ได้พูดเหมือนสมเพชตัวเอง