บทที่ 597 ไม่เหลือแม้แต่ศพ

เอกคิดไม่ถึงว่าคนที่รับสายจะเป็นเจนนี่

เขานั้นยากที่จะเปิดปากพูด แต่สุดท้ายก็ได้เหมือนยอมรับไปว่า “คุณเจนนี่ ตอนนี้สถานการณ์มันวุ่นวายมาก อีกอย่างไม่ว่าที่ไหนก็ได้เต็มไปด้วยนักข่าวและผู้คนที่กำลังถ่ายภาพ คุณเวธัสได้สลบอยู่ในสถานที่เกิดระเบิด ตอนนี้พวกเราไม่สามารถหาคนที่จะมากดข่าวเรื่องนี้ได้ เพราะงั้นหวังว่าคุณจะไปบอกกับคุณชาลีหน่อยครับว่า ขอยืมอำนาจที่เขานั้นมีในวงการบันเทิงมากดการแพร่ของข่าวนี้หน่อย......”

ความหวังสุดท้ายของเจนนี่ก็ได้พังทลายไปทันที ในหัวก็ได้เต็มไปด้วยคำว่า “ระเบิด”

นั่งนิ่งอยู่กับที่ ไม่มีแม้แต่ความรู้สึก

ชาลีก็ได้แย่งโทรศัพท์มาจากมือของเธอ ได้ยินเหตุการณ์คร่าวๆ จากเอก แววตานั้นก็ได้เต็มไปด้วยความโทสะ “รู้แล้ว ฉันไปจัดการให้ เดี๋ยวอีกประมาณสองชั่วโมงฉันไปสมทบกับพวกนาย”

“ขอบคุณครับคุณชาลี” เอกก็ได้พูดออกไปคำอย่างไม่คิด

ความโทสะในใจของชาลีก็ได้ระเบิดออกทันที “ขอบคุณฉัน? ณิชาเป็นน้องสาวฉัน พวกนายทำเธอหายไป ตอนนี้วิ่งมาขอบคุณฉัน? ไปบอกธัส เรื่องนี้ไม่จบแค่นี้แน่!”

วางสายไป ชาลีก็ได้โยนโทรศัพท์ไปที่โซฟาด้วยความโมโห......

ก้มหน้าก็เจอกับดวงตาที่โตเป็นพิเศษของเจนนี่ น้ำตาที่ส่องประกาย ร่างกายสั่นเทา ในใจของเขารู้สึกไม่ดีเท่าไหร่ ตอนที่กำลังจะอุ้มเจนนี่ไปพักบนเตียงนั้น ก็เห็นเจนนี่อยู่ๆ ได้ลุกขึ้นมา เดินตรงไปที่ห้องเสื้อ

เจนนี่ก็ได้เอาเสื้อขนเป็ดตัวใหญ่มาสวมง่ายๆ สวมหน้ากากกับหมวกแล้วก็วิ่งออกไป

ชาลีกลัวว่าฐานะของเธอจะทำให้วุ่นวาย......

ความเป็นจริงนั้นการระเบิดนั้นจะดูน่าตะลึงมากกว่า

คิดๆ ดู ก็ไม่ได้บังคับให้เธออยู่รอ แต่เป็นการเดินออกไปข้างนอก แล้วก็โทรไปหาลูกน้องไป ให้พวกเขานั้นจัดการปิดข่าวทั้งประเทศทันที

......

ชาลีก็ได้นั่งเฮลิคอปเตอร์ไปที่เมืองปูโต

โรงแรมที่เกิดระเบิดก็ได้เต็มไปด้วยกลุ่มควัน ใต้ตึกนั้นก็ได้เต็มไปด้วยกลุ่มคนที่มามุงดู และก็ไม่วายที่จะมีพวกนักข่าวที่อยากจะทำข่าวด้วย ตำรวจก็ได้ทำการปิดล้อม รถพยาบาลและรถดับเพลิงนั้นรวมกันก็สิบกว่าคัน จอดอยู่เกือบครึ่งถนน

เพราะว่าการระเบิดนั้นนับว่าเป็นการก่อการร้ายครั้งใหญ่ พวกตำรวจนั้นก็ได้ตั้งด่านในที่ที่ไกลออกไป ไม่ให้รถขับผ่าน

ชาลีกับเจนนี่ก็ได้เดินไปที่โรงแรม

พวกพยาบาลแต่ละคนก็ได้หามเปลออกมาข้างนอก ศพคนที่ไหม้เกรียมจนเปลี่ยนรูปร่างนั้นก็ได้ส่งกลิ่นเหม็นที่คนนั้นไม่อาจจะรับได้ออกมา ตอนที่บกขึ้นรถพยาบาลนั้น ก็ได้มีแขนข้างหนึ่งโผล่ออกมาอย่างไม่ได้ระวัง……

เจนนี่แค่มองไปแวบเดียว ก็ได้คลื่นไส้เลยทันที

เธอทนไว้ไม่ให้อ้วกออกมา แต่ว่าความคิดได้ระเบิดไปแล้ว

นั่นเป็นใคร? จะเป็นณิชาไหม? ณิชารักสวยขนาดนั้น ไม่มีทางที่จะรับได้หรอกถ้าตัวเองกลายเป็นแบบนี้......

ชาลีได้บอกไปว่าตัวเองเป็นใคร ทางตำรวจก็ได้เปิดทางให้พวกเขาเข้าไป เจนนี่ได้ไปตามหาแถวผู้บาดเจ็บสาหัสราวกับเป็นบ้า ทุกครั้งที่ดูความหนักอึ้งและความเป็นห่วงก็ได้เพิ่มขึ้น

ชาลีได้คว้าให้เธอกลับมา โอบเอวของเธอ ให้หัวของเธอนั้นไปซบอกของเขา “ศพพวกนี้ไม่มีณิชาอยู่ ไม่ต้องดูแล้ว”

แต่ว่าเธอก็ยังกลัว......

ถ้าเกิดพวกเขามองพลาดไปละ?

ตาของเจนนี่ได้แดง น้ำหนักบนร่างกายทั้งหมดก็ได้ทิ้งไปบนตัวของชาลี

เอกมองเห็นพวกเขาจากที่ไกลๆ ทักทายออกไปด้วยสีหน้าที่ตึงเครียด

“เจอณิชาหรือยัง?” เจนนี่ก็ได้มองเอกอย่างไม่ตายใจ แววตาก็ได้เต็มไปด้วยความโศกเศร้า

เอกก็ได้ก้มหน้าลงอย่าไร้ทางออก ไม่กล้าที่จะมองตาของเจนนี่กับชาลี “ต้นเหตุการณ์ระเบิดนั้นเป็นห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทที่คุณผู้หญิงพักพอดีครับ วิเคราะห์เบื้องต้น นี่มันเป็นการระเบิดที่วางแผนไว้ ภาพของห้องวงจรปิดก็ได้ถูกลบไปทั้งหมด แรงจูงใจนั้นกำลังตามสืบอยู่ครับ แต่เป็นไปได้สูงว่าอีกฝ่ายอยากจะฆ่าคุณผู้หญิง คนอื่นนั้นก็แค่โชคร้ายมาเกี่ยวข้องด้วยเท่านั้น”

ตาของเจนนี่ก็ได้ลายไปเลย ขนาดยืนก็แทบจะยืนไม่อยู่

อีกฝ่ายเจาะจงทำร้ายณิชา นี่มันหมายความว่าอะไร เธอไม่กล้าที่จะคิดต่อ