บทที่ 615 ความลับของท่านประธานาธิบดี

ภูมิภัทรรีบรินน้ำอุ่นหนึ่งแก้วกลั้วปากให้กับเธอทันที ตบลงที่ไหล่ของเธอเบาๆ จงใจพูดหยอกล้อขึ้น“กินผลไม้ทำไมถึงไม่ระวังเลยล่ะ? ดูท่าต่อไปผมคงต้องอยู่ข้างกายของคุณตลอดทุกที่ทุกเวลาแล้วสินะ”

ณิชาดื่มน้ำไปสองคำ สำลักจนหลอดอาหารรู้สึกปวดอยู่ไม่น้อย

แต่เธอกลับดูเหมือนไม่รู้สึกอะไร รีบหยิบโทรศัพท์ของตัวเองออกมา หารูปรูปหนึ่งที่เซฟเอาไว้อยู่ในอัลบั้ม

เธอเอาใบหน้าด้านข้างของผู้ชายที่อยู่ในรูปนั้นมาเทียบกับใบหน้าด้านข้างของประธานาธิบดีที่อยู่ในหน้าจอโทรทัศน์

ยิ่งดู……ก็ยิ่งรู้สึกว่าคล้ายกันมาก！

ภาพนี้ก็คือภาพวาดของกานต์รวีในตอนนั้น

หลังจากที่เธอได้ประมูลภาพที่กานต์รวีตกทอดเอาไว้มาจากงานประมูลแล้วก็ถ่ายเก็บเอาไว้ ตอนที่คิดถึงแม่ก็จะเอาออกมาดู

แต่ถึงยังไงก็คิดไม่ถึงว่าจะมีวันที่ได้ใช้มันจริงๆ

แต่ว่าภาพหน้ากล้องกับคนจริงๆจะต้องมีความต่างกันอยู่แล้ว พอคิดถึงตรงนี้ ณิชาก็ตัดสินใจยื่นภาพให้กับภูมิภัทร“คุณเคยเจอกับประธานาธิบดีแล้วสินะ? คุณช่วยฉันดูหน่อยสิ ว่าผู้ชายที่อยู่ในภาพนี้เหมือนกับท่านประธานาธิบดีของประเทศ Fไหม?”

ตอนที่ภูมิภัทรเห็นณิชาเอาภาพนี้ออกมาเทียบกันนั้น ในใจก็เกิดความรู้สึกขัดแย้งกัน ทั้งตั้งหน้าตั้งตารอและกระวนกระวายใจอยู่ไม่สุข

“คุณไปเอาภาพนี้มาจากไหน?”

“คุณตอบฉันมาก่อนว่าเหมือนกับท่านประธานาธิบดีที่คุณเคยเจอไหม”

นี่มันไม่ใช่แค่เหมือนเท่านั้น แต่มันคือคนเดียวกันเลยต่างหากล่ะ

เมื่อยี่สิบกว่าปีก่อนตอนที่เขาเกิด ท่านประธานาธิบดียังคงเป็นวัยรุ่นหน้าตาหล่อเหลาโดดเด่น ตอนนี้ผ่านมายี่สิบกว่าปีแล้ว ตอนที่เขาเจอกับท่านประธานาธิบดีอีกครั้ง เขาก็ยังดูทรงพลังไม่ธรรมดาอยู่ ลักษณะท่าทางไม่ลดหย่อนลงเลย เหมือนกับหยุดเวลาเอาไว้

เขามองท้องของณิชาด้วยความเป็นห่วง พร้อมกับพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม“คุณมั่นใจแล้วเหรอว่าเตรียมพร้อมที่จะรับความจริงแล้ว?”

ณิชาได้ฟังแบบนี้ ก็มองภูมิภัทรด้วยสีหน้าสงสัยทันที

เธอก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ เนื่องจากการปกป้องของแม่คนหนึ่งที่มีต่อลูก

“คุณมีเรื่องอะไรปิดบังฉันอยู่ใช่ไหม?”

ภูมิภัทรขมวดคิ้ว“ใช่ แต่ผมไม่ได้มีเจตนาที่ไม่ดีนะ ผมแค่ไม่มั่นใจว่าคุณจะรับความจริงได้หรือเปล่า คุณลองคิดพิจารณาดูดีๆสักหน่อย ถ้าเกิดเตรียมใจพร้อมแล้วก็แจ้งให้ผมทราบ ผมจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้คุณฟังตั้งแต่ต้น”

ณิชาถูกคำพูดนี้ของภูมิภัทรทำให้ช็อกตกใจ

หลังจากที่ภูมิภัทรจากไปแล้ว ณิชาก็หยิบมือถือขึ้นมา ดูภาพไปพลาง หันดูการถ่ายสดข่าวไปพลางตามลำพัง

ประธานาธิบดีของประเทศ F……ก็คือผู้ชายที่ชอบเล่นกับความรู้สึกของผู้หญิงที่ทอดทิ้งแม่ของเธอในสมัยก่อน?

ไม่ ไม่ถูกสิ

ถ้าสุขุมพูดโกหกมาตั้งแต่ต้นจนจบ คำพูดที่เขาพูดก็ไม่สามารถเชื่อได้เลยแม้แต่คำเดียว

แล้วตัวเองก็ไม่ใช่ลูกสาวของสุขุมด้วย ถ้าอย่างนั้น……

ณิชาเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าที่ชัดเจนของประธานาธิบดีที่อยู่บนหน้าจอโทรทัศน์อย่างเหม่อลอย เขากำลังยืนพูดปราศรัยอยู่ตรงนั้น ดูมีรังสีไม่ธรรมดา ระหว่างที่พูดก็ดูทรงพลังกระตือรือร้น สูงส่งราวกับพระราชา สามารถครอบครองโลกได้ทั้งใบ หรือผู้ชายเลวๆที่ชอบเล่นกับความรู้สึกของผู้หญิงที่เธอเคยด่านับครั้งไม่ถ้วนคนนั้น จะเป็นพ่อแท้ๆของเธออย่างนั้นเหรอ?

ที่เวธัสอยากจะพาเธอออกจากประเทศ F ก็เพราะว่าเขารู้ความลับนี้แล้วเหมือนกันใช่ไหม?

ยิ่งคิดต่อไป เด็กในท้องของณิชาก็ยิ่งคัดค้าน ถีบเธอมาอีกครั้ง เหมือนกับกำลังเตือนไม่ให้เธอใช้สมองมากเกินไป

ณิชาถูกบีบบังคับให้หยุดความคิดลง

การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของประธานาธิบดีทำให้เธอรู้สึกว่ามันยากที่จะเชื่ออยู่ไม่น้อย เธอก็จำเป็นต้องใช้เวลาในการจัดการกับมันสักหน่อย

……

ช่วงเวลาใกล้ค่ำ เส้นทางการบินจากเกาะไปสู่โลกภายนอกได้เปิดขึ้นอีกครั้ง

ทุกคนเริ่มทยอยกันอพยพอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

เดิมทีณิชายังอยากจะหาโอกาสไปถามเวธัสถึงเบาะแสที่เกี่ยวกับเจนนี่สักหน่อย แต่กลับถูกผู้รับผิดชอบของเกาะมาแจ้งว่า เวธัสนั่งเครื่องบินส่วนตัวออกจากเกาะแห่งนี้ไปตั้งแต่สองสามชั่วโมงก่อนแล้ว