บทที่ 625 เวธัส คุณนี่มันสกปรกจริงๆ

องุ่นที่ถูกบดขยี้จนเละไม่เป็นรูปเป็นร่างเม็ดนั้นถูกเขาดุนมาอยู่หน้าฟัน

ปลายลิ้นดันมาข้างหน้า องุ่นก็เข้ามาในปากของณิชา……

ณิชาร้องครางออกมาพลางถลึงตาโต

คุณนี่มันสกปรกจริงๆ！

กินไปแล้วยังคายออกมาป้อนให้เธออีก?

ณิชาคิดที่จะคายกลับไปให้เขาด้วยความโมโห ปรากฏว่าเวธัสกัดฟันแน่น แต่ระหว่างที่ดันไปดันมา องุ่นก็ละเอียดเละไปเรียบร้อยแล้ว

น้ำองุ่นที่เปรี้ยวๆหวานๆกระเซ็นไปทั่ว บรรยากาศยิ่งคลุมเครือมากขึ้น……

อึกๆ

ไม่รู้ว่าเป็นเสียงกลืนน้ำลายของใคร สุดท้ายณิชาก็กินองุ่นเม็ดนั้นลงไป

แม้แต่เม็ดก็ลืมคายออกมา……

ณิชาผลักเวธัสออก เช็ดปากด้วยความโมโหเกรี้ยวกราด จ้องมองผู้ชายคนนี้ตาเขม็ง

เขาอารมณ์ดีสุดๆ เม้มริมฝีปากด้วยความรู้สึกไม่หายอยาก“องุ่นที่ตัวเองปอกเอง รสชาติเป็นยังไงบ้าง?”

“สกปรกชะมัด！”ณิชาหายใจหอบหืดอยู่ไม่น้อย“ครั้งหน้าก่อนที่คุณจะจูบ ช่วยอย่ากินอะไรก่อนได้ไหม?”

เวธัสไม่ได้โกรธเลยแม้แต่นิดเดียว กลับยิ่งยกมุมปากอย่างหยอกล้อขึ้นไปอีก“คุณเป็นคนป้อนผมเองไม่ใช่เหรอ?”

“นี่คุณ……”ณิชาหมดคำจะพูดขึ้นมาทันที

เธอตัดสินใจผลักเวธัสออก ลุกไปห้องน้ำ มือเต็มไปด้วยน้ำองุ่น เหนียวหนึบหนับไปหมด รู้สึกขยะแขยงมากๆ

จู่ๆข้างหลังก็มีเสียงของเวธัสดังขึ้นมา“ผมพูดกับกณิศไว้แล้ว พรุ่งนี้เขาจะนั่งสายการบินที่เช้าที่สุดมาตรวจดูอาการให้กับแม่ยายที่ประเทศ F”

ฝีเท้าที่เพิ่งจะเหยียบเดินไปข้างนอกของณิชา จู่ๆก็หยุดลง หันหน้าไปจ้องมองเวธัสด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

“คุณ……คุณพูดจริงเหรอ?”

สายตาที่ซับซ้อนของเวธัสเลื่อนมองท้องของเธอ“หวังว่าทุกสิ่งทุกอย่างนี้มันจะจบลงก่อนวันกำหนดคลอดของคุณนะ”

“วุ้ย……”ณิชาวิ่งกลับมาด้วยความตื่นตัว เนื่องจากว่าท้องโต ท่าทางที่วิ่งก็เลยดูงุ่มง่ามเป็นพิเศษ แล้วก็ดูน่ารักอย่างเห็นได้ชัด กลับนั่งลงไปในอ้อมกอดของเวธัสอีกครั้ง ก้มลงจูบเขาไปหนึ่งทีอย่างกระตือรือร้น“ขอบคุณนะคุณสามี”

เวธัสยกคิ้ว เพลิดเพลินกับความสนิทสนมที่กระตือรือร้นนี้ของเธอ“ไม่รังเกียจที่ผมสกปรกแล้วเหรอ? แถมยังมาจูบผมอีก?”

“ใครรังเกียจที่คุณสกปรกกัน！ไม่ใช่ฉันแน่นอน สามีของฉันเป็นคนที่สุดยอดที่สุดดีที่สุดในโลกขนาดนี้ ฉันจะกล้ารังเกียจได้ยังไงกันล่ะ?”

เวธัสกัดไปที่ริมฝีปากล่างของเธอหนึ่งที“คนเนรคุณ”

จากนั้น คำพูดของเขาก็เปลี่ยนไป“แต่ว่าผมมีเงื่อนไขอยู่หนึ่งเงื่อนไข คุณน่าจะรู้นะว่ามันคืออะไรสินะ?”

ไม่สามารถกลับไปเชื่อมสายสัมพันธ์กับวีรพงษ์ได้ แล้วก็จะให้คนอื่นรู้ว่าเธอเป็นลูกสาวของประธานาธิบดีไม่ได้ด้วยเหมือนกัน

รอยยิ้มบนใบหน้าของณิชาหยุดชะงักลงไปไม่น้อยทันที

ทำยังไงดี ดูเหมือนว่าเวธัสจะรู้แล้ว ว่าเธอกับวีรพงษ์นัดพบกัน?

หรือว่าไปหลอกวีรพงษ์เหรอ？

“ฟังเข้าใจไหม?”เวธัสเห็นเธอไม่พูดอะไร นิ้วโป้งกับนิ้วชี้ก็มาบีบตรงคางของเธอ น้ำเสียงแฝงไปด้วยการตักเตือนอยู่ไม่น้อย

ณิชารับปากอย่างเชื่อฟัง“เข้าใจแล้ว”

“เด็กดี”เวธัสถูที่แก้มเธอเบาๆ จากนั้นก็อุ้มเธอขึ้นมา เดินขึ้นไปชั้นบน

พวกคนรับใช้ที่ทำความสะอาดอยู่ในห้องทยอยกันหันมามอง ณิชามุดหน้าเข้าไปตรงซอกคอของเขาด้วยรู้สึกเขินอาย“คุณทำอะไร? กลางวันแสกๆนะ ฉันอยู่ในช่วงตั้งครรภ์นะ……”

“ผมอุ้มคุณไปล้างมือ คุณคิดไปถึงไหนต่อไหนเนี่ย?”เวธัสถามกลับด้วยสีหน้าท่าทางจริงจัง เหมือนกับว่าเธอจะรีบร้อนจนอดใจรอไม่ไหวแล้ว

ณิชาแก้มร้อนผ่าว ผละหัวออกมา หัวใจกลับเต้นเร็วขึ้น เต้นเร็วมากๆ

การนัดพบกันของเธอกับวีรพงษ์จะทำยังไงดี?