บทที่ 648 คุณสามีสู้เขา!

“พูดแบบนี้หมายความว่าท่านรองไม่กล้าตามเหรอครับ” เวธัสแสร้งทำเป็นถอนหายใจอย่างเสียดาย แต่ในแววตากลับซ่อนอะไรบางอย่างเอาไว้ข้างใน

“คุณสามี ถ้าท่านไม่กล้าเล่น คุณก็อย่าไปทำให้เขาลำบากใจเลย” ณิชาช่วยพูดเสริม

แม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าเวธัสกำลังคิดจะทำอะไร แต่เธอเชื่อว่าเขาไม่มีทางต่อสู้ในสนามรบที่เขาไม่มั่นใจแน่นอน

“ก็จริง ผมขอโทษที่ล่วงเกิน” นิ้วเรียวยาวของเวธัสผลักชิปออกไปข้างหน้าจนชิปกระจัดกระจายอยู่บนโต๊ะด้วยท่าทางมั่นใจ

เวธัสเอื้อมมือไปหาณิชา “เมียจ๋า พวกเรากลับกันเถอะ”

“ค่ะ” ณิชายืนมือไปให้เวธัส

“เดี๋ยวก่อน” จู่ ๆ อุดมก็พูดขัดจังหวะการสนทนาระหว่างพวกเขาสองคน “ฉันบอกตอนไหนว่าจะไม่เล่น?”

เมื่อคนสนิทของอุดมได้ยินแบบนั้นก็สีหน้าเคร่งเครียด และรีบโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างพูดของอุดมคล้ายกับกำลังเกลี้ยกล่อมเขาว่าอย่างหุนหันพลันแล่น

แววตาคมลึกของอุดมในตอนนี้ดูน่ากลัวมาก “ฉันรู้ว่าต้องทำยังไง!”

ทนายความมาถึงที่นี่อย่างรวดเร็ว พร้อมกับร่างข้อตกลงในการโอนทรัพย์สินหรือสิทธิทางอำนาจของตน โดยต่างคนต่างลงนามและประทับตราในข้อตกลงแต่ละฉบับเรียบร้อย ก่อนจะวางมันไว้ตรงหน้าของพวกเขา

เจ้ามือพนันเริ่มแจกไพ่ ทุกครั้งที่แจกไพ่แต่ละใบ บรรยากาศภายในบริเวณนั้นก็ยิ่งตึงเครียดมากขึ้น

เวธัสดึงณิชาเข้ามานั่งอยู่ในอ้อมแขน “ผมเชื่อมาเสมอว่าคุณเป็นเทพีแห่งโชคลาภของผม และสามารถนำความโชคดีมาให้ผมได้”

ฝ่ามือของณิชาเต็มไปด้วยเหงื่อ เธอพูดติดตลกกับเขาว่า “ถ้าเกิดคุณแพ่แล้วกลายเป็นคนยากไร้ขึ้นมา ฉันจะบอกพ่อให้เตะคุณทิ้งไปซะ”

“เมียจ๋า อย่าใจร้ายขนาดนั้นสิ”

“ความใจดีกินแทนข้าวไม่ได้” ณิชาพูดด้วยรอยยิ้ม “ฉะนั้นคุณสามีสู้เขานะ!”

อุดมได้ยินทั้งสองคนพูดจาหยอกล้อกันแล้วก็ได้แต่กัดฟันแน่น

หน้าไพ่ของเขาตอนนี้คือ J K โพธิ์ดำ ส่วนเวธัสมีเพียง 9 โพธิ์ดำ กับ10 ดอกจิก

ไพ่สองใบแรกหน้าไพ่ของอุดมเป็นไพ่ใหญ่ทั้งหมด เขาเลือกที่จะพนันต่อไป เขางอนิ้วแล้วเคาะลงบนโต๊ะเบา ๆ “หลานเขยต้องคิดให้ดีนะ ฉันกลัวว่าถ้าเธอแพ้ขึ้นมาแม้แต่เมียก็จะไม่เหลือ ถ้าถอนตัวตอนนี้ก็มอบแค่ทรัพย์สินของเธอมาให้ฉันครึ่งหนึ่งก็พอ”

ริมฝีปากบางของเวธัสกระตุกยิ้มเบา ๆ “ในพจนานุกรมของผมไม่มีคำว่ายอมแพ้ ในเมื่อทุกฝ่ายต่างตั้งใจจะพนันแล้วก็ต้องเดิมพันให้จบ พวกเรามาเปิดด้วยกันเถอะครับ”

เมื่อเจ้ามือพนันเห็นว่าทั้งสองฝ่ายต่างตกลงแล้วก็แจกไพ่ต่อจนครบห้าใบ

เวธัสกับอุดมเปิดไพ่พร้อมกัน อุดมมี J ถึงสามใบ!

ณิชามองดูด้วยใจสั่นระรัว

เวธัสคงไม่ได้จะแพ้หรอกใช่ไหม?

แล้วก็เป็นไปอย่างที่คิด เมื่อเวธัสเปิดไพ่ออกมามันก็เต็มไปด้วยไพ่เสียทั้งนั้นเลย ไม่ต้องพูดถึงไพ่ฟลัชแม้แต่คู่แค่คู่เดียวก็ยังไม่มีเลย!

“ฮ่า ๆ...” แล้วอุดมก็ชนะการพนันครั้งนี้ทันที อารมณ์คงเขาตอนนี้ไม่ต้องบอกก็พอเดาได้ “หลานเขยยอมรับมันเถอะ ฉันจะใช้ทรัพย์สินของเธอให้เป็นประโยชน์สุขแก่ประชาชนประเทศ F”

สัญญาโอนทรัพย์สินตรงหน้าของเวธัสถูกส่งไปให้อุดมทันทีโดยมีทนายเป็นพยาน

รอยยิ้มของอุดมฉีกกว้าง คนสนิทของเขาก็ประหลาดใจมากไม่แพ้กัน

แพ้หมดตัวในรอบเดียวแบบนี้จริง ๆ เหรอ?

“ผมขอตัวไปห้องน้ำหน่อยนะครับ” เวธัสทำหน้าสิ้นหวังและขอตัวลุกไปเข้าห้องน้ำ

อุดมเผชิญหน้ากับณิชาตามลำพังก็อดพูดจายั่วยุเธอไม่ได้ “ถ้าฉันได้เดิมพันกับหลานเขยตั้งแต่ก่อนหน้านี้ ไอ้เจ้าลูกชายไม่ได้เรื่องของฉันคงไม่ต้องติดคุกเพียงเพราะเงินไม่กี่ล้านดอลลาร์พวกนั้นหรอก”

ไม่นานเวธัสก็เดินออกมาจากห้องน้ำ

ดูเหมือนว่าเขาจะเข้าไปล้างหน้า หยาดเหงื่อที่หน้าผากไหลลงตามกรอบหน้าของเขา

กระดุมชุดสูทถูกปลดออกไปสองสามเม็ด นัยน์ตาของเขาแดงก่ำ และดูไม่ร่าเริงเหมือนตอนที่เพิ่งจะมาถึง ใบหน้าของเขาเหมือนไม่ยอมรับและไม่เต็มใจ

ณิชาตกตะลึงกับท่าทางแบบนี้ของเวธัส

หลังจากนั้นก็ได้ยินเขาพูดกับอุดมว่า “ท่านรอง ผมอยากพนันกับคุณอีกเกม”

อุดมเคาะปลายนิ้วบนสัญญาโอนสินทรัพย์ที่เขาเพิ่งได้รับ พลางเลิกคิ้วอย่างรู้สึกสนใจ “หือ? ตอนนี้เธอไม่เหลืออะไรแล้วจะเอาอะไรมาพนันกับฉันล่ะ?”

“เกมนี้ ผมเดิมพันชีวิต” เวธัสจ้องอุดม