ตอนที่ 2 แม่จะเอาหนูไปขาย

@สองชั่วโมงต่อมา

“กลัวแล้วฮึกฮือ...” คนที่นอนหลับบนเตียงกระสับกระส่ายไปมา เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง ทว่าต้องสะดุ้งตกใจเมื่อมีอะไรเย็น ๆ มาปะทะบนใบหน้า จนสำลักออกมา

“แค่ก! แค่ก! แค่ก!”

“คุณ!/คุณ!” น้ำหนึ่งกับสามีรีบวิ่งไปกันอีกคนออกห่าง แล้วเอาตัวบังคนตัวเล็กเอาไว้ นึกไม่ถึงว่าคนเป็นแม่ จะกล้าทำกับลูกแท้ ๆ ได้ถึงขนาดนี้

“นี่ลูกคุณเจ็บอยู่นะ! ทำแบบนี้กับเด็กได้ยังไง เป็นแม่ประสาอะไรกันเนี่ย” น้ำหนึ่งเอ่ยออกมาอย่างเหลืออด ด้านนอกได้ยินประโยคแบบนั้นว่าแปลกใจแล้วนะ นี่ทำให้เห็นซึ่ง ๆ หน้าเลย ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่รักลูกตัวเอง

“พวกมึงสองคนถอยไป กูจะคุยกับมันเอง!” มือเหี่ยวชี้หน้าไล่ แววตาจริงจัง มันแทบจะฉีกสองผัวเมียออกเป็นชิ้น ๆ

พลอยไพลินที่ได้ยินอย่างนั้นรู้สึกกลัวจนสะอื้นไห้หนัก ยิ่งเวลานี้ เธอไม่มีแรงที่จะวิ่งหนี

“กูบอกให้ถอยไปไง!” บอกอีกรอบ พอคนทั้งคู่ไม่ขยับ รีบปรี่เข้าไปหาคนตัวเล็ก แต่คนที่ไวกว่าคือภาคิน รวบตัวอีกคนเอาไว้

“นี่คุณหยุดนะ!” สาบานว่าไม่เคยคิดจะกอดใครนอกจากเมีย แต่ครั้งนี้มันจำเป็น ไม่อย่างนั้นยายคนนี้ทำร้ายลูกตัวเองแน่!

“มึงปล่อยกู กูจะเอาเลือดหัวมันออก!” คนเป็นแม่ยังไม่ยอม พยายามดิ้นให้หลุด ทว่าไม่สำเร็จจึงเอ่ยกับลูกสาวแทน

“แผนของมึงใช่ไหมฮะอีพลอย! มึงจงใจให้รถพวกมันชนมึง!”

“ฮึก”

“มึงตอบกูมาว่าแผนของมึงใช่ไหม! ทำไมมึงทำแบบนี้ฮะ อีลูกเวร ทำไมมึงทำแบบนี้!”

น้ำหนึ่งทนฟังไม่ไหวรีบเดินเข้าไปกอดปลอบเด็กทันที เรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย

“แม่จะเอาพลอยไปขายค่ะ” ร่างเล็กรีบเอ่ยกับคนที่กอดเธอด้วยความรู้สึกกลัว ทำเอาน้ำหนึ่งที่ได้ยินอย่างนั้นตกใจ

อย่าบอกนะว่า...สาเหตุที่เด็กคนนี้วิ่งมาให้รถของเธอชน เพราะไม่อยากไปขายตัว

“อีพลอย! นี่มึงกล้าเล่าให้มันฟังเหรอฮะ!” คนเป็นแม่เลือดขึ้นหน้า ทำท่าจะปรี่เข้าไปตบลูกสาว ทว่าคนด้านหลังยังไม่ยอมปล่อย

“มึงปล่อยกูไอ้ควาย!”

“หยุด!” น้ำหนึ่งชี้หน้าอย่างนึกโมโห ทำท่าจะปรี่เข้าไปตบคนที่บังเอิญมาด่าผัวเธอว่าควาย

อีน้ำหนึ่งมันแทบบูชาถวายหัว ยัยป้านี้แม่งวอนซะแล้ว

“อย่าอยู่เลย!”

“น้ำหนึ่งไม่เอา” ภาคินส่ายหัวห้ามเมีย มันใช่เวลามาปกป้องผัวไหม

น้ำหนึ่งถอนหายใจฟึดฟัด เพราะรู้สึกขัดใจ ก่อนจะเดินกลับไปกอดเด็กต่อ

“มึงปล่อยกูไอ้ควาย กูจะเอาเลือดปากมันออก อีพลอย อีลูกทรพี กูเลี้ยงมึงมาอย่างดี มึงจะเนรคุณกูได้ยังไง!”

“เลี้ยงมาอย่างดีแบบไหนฮะ ถึงจะเอาลูกไปขายตัว” นี่ถ้าไม่ได้ยินกับหู มาได้เห็นกับตา เธอคงไม่เชื่อว่าบนโลกใบนี้มีมนุษย์แม่แบบนี้จริง ๆ

“มึงไม่ต้องมาเสือก!”

“ไม่เสือกไม่ได้ เพราะเด็กมันไม่ยอม” หมั่นไส้อีป้านี่ว่ะ ถ้าผัวเธอไม่อยู่นะ ยัยป้าหนังเหี่ยวได้ลงไปนอนคุยกับพื้นแล้ว!

“ไม่ยอมไม่ได้ เพราะมันเป็นลูกของกู มันต้องเชื่อฟังกู!”