ตอนที่ 3 รับเลี้ยง

พ้นหลังแม่เลี้ยงใจร้าย พลอยไพลินฟุบใบหน้าลงไปกับเข่าแล้วร้องไห้สะอึกสะอื้นออกมา ทำไมเธอต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย ทำไมสวรรค์ถึงแกล้งเธอนัก

แม่ตาย พ่อมีเมียใหม่ ต่อจากนั้นมา พ่อก็ดันมาตายอีก ทำให้เธอต้องอยู่กับแม่เลี้ยงสองคน

ถูกตบ ถูกตีสารพัด ถูกด่าไม่เว้นวัน และถูกขู่มาตลอดว่าจะเอาไปขายตัว

แต่ไม่คิดว่าวันนี้มาถึงแล้วจริง ๆ วันที่แม่ให้คนไปดักรอเธอหลังเลิกเรียน

อาศัยจังหวะที่รถจอดติดไฟแดง รีบเปิดประตูลงจากรถ และตัดสินใจวิ่งเข้าใส่รถคันหนึ่งอย่างไม่คิดชีวิต ถ้าต้องถูกบังคับให้ขายตัว เธอขอตายดีกว่า!

น้ำหนึ่งกระชับกอดคนตัวเล็ก เอามือลูบปลอบแผ่นหลังเบา ๆ

“ไม่เป็นไรนะคะ ปลอดภัยแล้ว”

“ฮึกฮือ....” เมื่อได้ยินคำปลอบ พลอยไพลินยิ่งร้องไห้หนัก ยิ่งทำให้น้ำหนึ่งสงสารจับใจ เงยหน้าขึ้นมองสามี

“คุณคินขา...”

ภาคินพยักหน้าให้เมีย ว่าเขารอฟังที่น้ำหนึ่งจะพูด

“คุณจะว่าอะไรไหมคะ ถ้าหนึ่งอยากรับเลี้ยงเด็กคนนี้”

ภาคินขมวดคิ้ว “หมายความว่า?”

“หนึ่งอยากพาเด็กคนนี้ไปอยู่ที่บ้านกับเราด้วยค่ะ”

“จะดีเหรอน้ำหนึ่ง?” ไม่ใช่ว่าเขาไม่สงสารเด็กหรอกนะ แต่มันมีอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาไม่สามารถตอบตกลงได้ทันที

“นะคะคุณคิน”

“แล้วนาวินล่ะ?” ถามถึงลูกชายคนเดียว

นาวินยิ่งไม่เหมือนใครอยู่ด้วย เขาไม่แน่ใจว่า หากน้ำหนึ่งพาเด็กคนนี้เข้าไปอยู่ในบ้าน ลูกชายจะว่าอย่างไร

น้ำหนึ่งได้ยินอย่างนั้นชะงักไป นั่นสิ ลูกชายเธอจะโอเคไหม ถ้าหากมีใครมาอยู่ในบ้านด้วย นาวินต้องต่อต้านแม่แน่ ๆ

“ฉันเห็นด้วยหากว่าเธอจะอุปการะเลี้ยงดูเด็กมัน แต่ถ้าต้องพาเข้าไปอยู่ในบ้าน กลัวจะเกิดปัญหา”

“เดี๋ยวหนึ่งเคลียร์เองค่ะ” น้ำหนึ่งยิ้มให้สามีสบายใจ ก่อนจะประคองไหล่มนแล้วดันตัวอีกคนขึ้นเพื่อมองสบตา

ใบหน้าของเด็กรุ่นลูก เปียกปอนไปด้วยหยาดน้ำตา ไม่ต้องบอกก็รู้ว่า อีกคนเจ็บปวดกับเรื่องราวทุกอย่างมากแค่ไหน