บทที่ 1009 นายไม่เชื่อฉันเอง

“ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง?ผ่านไปนานยัง?” จ้าวเกาหมิงถาม ตาซ้ายกระตุกอย่างแรง เขารู้สึกไม่ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ เขาหวังว่าเสี่ยวหนานจะบรรลุเป้าหมายโดยเร็วที่สุดและหลบหนีโดยเร็วที่สุด

“ท่านจ้าว เพิ่งผ่านไปเพียงหกนาทีเองครับ ตามความเร็วของเฮียหนาน ผมว่าตอนนี้น่าจะเกิน 100 ล้านแล้วครับ” ตามคำถามของจ้าวเกาหมิง ชายหัวล้านข้างๆ เขาเหลือบมองนาฬิกา และตอบกลับ

“ไม่ได้ ไม่สนแล้ว บอกเสี่ยวหนานพวกมันกลับมา พวกเราไปเดี๋ยวนี้ มีฉันอยู่ เราจะอดตายได้ไง!” เสียงหนักแน่นของ จ้าวเกาหมิงดังขึ้น

“ท่านจ้าว ท่านประหม่าเกินไปแล้วครับ ไม่เป็นไรหรอกครับ แม้ว่า เฮียหนานพวกเขาจะต้องเผชิญกับอันตรายน พวกเขายังไงก็จะกระโดดลงทะเลอย่างแน่นอน เราสามารถมองเห็นได้ครับ” ชายหัวล้านตะลึงไปครู่หนึ่ง รวบรวมความกล้าหาญเกลี้ยกล่อม จ้าวเกาหมิง

บูม!

ในเวลานี้ ร่างสองร่างถูกโยนเข้ามาที่ประตูที่ไปสู่เรือสำราญ เมื่อมองดูการแต่งตัว ก็เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเป็นคนของจ้าวเกาหมิง

จ้าวเกาหมิงตกใจอย่างเห็นได้ชัด และตะโกนอย่างบ้าคลั่ง: "เร็วเข้า ไม่สนแล้ว แก้เชือกออก หนีเร็ว!"

ทันใดนั้น ชายร่างใหญ่สองคนรีบเดินไปข้างหน้าสองก้าว และรีบแก้เชือก

ชายหัวล้านและคนอื่นๆ อีกสองสามคนก็หยิบปืนยาวขึ้นมาในมือ และชี้ปากกระบอกปืนไปยังที่ประตูทางเข้า

ดาดาดา……

ไม่นาน ร่างหนึ่งก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากทางเข้า แน่นอนว่า ชายหัวล้านและผู้ก่อการร้ายคนอื่นๆ ก็ยิงรัวโดยไม่ลังเล

กาก้า…

ต่างคนยิงกระสุนจนเกือบหมดเกลี้ยง และร่างที่ทางเข้าก็ไปล้มลงที่พื้นด้วยความร่วมมือ และในขณะเดียวกันก็มีคนปรากฏ มันคือมาคอมบ์

“ฮึ่ม!” เมื่อมองดูผู้คนบนเรือ มาคอมบ์ก็หายใจออกอย่างเย็นชา ย้ำเท้าอย่างแรง ทั้งคนกระโดดขึ้นอย่างสูง และลงจอดบนเรือชูชีพอย่างแน่นหนา

มาคอมบ์ไม่ได้หยุดเลย แรงภายในของทั้งร่างกายทำงาน และร่างกายโค้งเล็กน้อย และหายไปต่อหน้าทุกคนทันที

"อุ๊บ!" เสียงของวัตถุที่ตกลงไปในน้ำดังขึ้น และร่างของมาคอมบ์ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งอย่างช้าๆ แต่ในขณะนี้ มีเพียงจ้าวเกาหมิงและมาคอมบ์เท่านั้นที่อยู่บนเรือชูชีพ!

“คุณมาคอมบ์” จ้าวเกาหมิงมองไปที่มาคอมบ์ที่กำลังเยาะเย้ยด้วยสีหน้าหวาดกลัว

“ดีมาก จ้าวเกาหมิงนายมันกล้าดีจริงๆ นายน่าจะรู้ว่าองค์กรจัดการกับผู้หนีภัยอย่างไรใช่ไหม” รอยยิ้มร้ายๆปรากฏขึ้นที่มุมปากของ มาคอมบ์

“ไม่ ไม่ครับ คุณมาคอมบ์ เรื่องไม่ได้เหมือนที่คุณเห็นนะครับ” เมื่อได้ยินเช่นนี้ จ้าวเกาหมิงก็รีบอธิบายทันที

“ไม่ใช่? นั้นนายบอกฉันมา นายมาบนเรือชูชีพนี้ได้อย่างไร นอกจากนี้ คนเหล่านั้นดูเหมือนจะเป็นลูกน้องของนาด้วยไม่ใช่หรือ?” มาคอมบ์หัวเราะเยาะเย้ยซ้ำแล้วซ้ำเหล่า

“มาคอมบ์ อย่าฆ่าผมเลยครับ ผมมีเงิน ผมมีมากกว่า 60 พันล้านหยวน ถ้าคุณปล่อยฉันไป ผมจะแบ่งครึ่งกับคุณครับ!” สีหน้าของ จ้าวเกาหมิงเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน กลายเป็นสีหน้าที่ซีดจืด และขอความเมตตาโดยเร็ว

"จะอวก ... " มาคอมบ์ส่ายหัว