บทที่ 38 แก้ปัญหาหน่อย

หลังจากพูดจบ ไม่รอให้เหลียงเยว่หรูซึ่งยังคงตกใจฟื้นคืนสติ เย่เทียนก็ผลักประตูรถอย่างกะทันหัน ก้มตัวลงเก้าสิบองศา มือขวาจับประตูรถไว้ แล้วเหยียดมือซ้ายออก ไม่รู้ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่

"คุณกำลังทำอะไรอยู่!"

ฉากกะทันหันนี้ทำให้เหลียงเยว่หรูตกตะลึงอีกครั้งอย่างไม่ต้องสงสัย ในขณะที่กรีดร้องในปาก เธอต้องควบคุมพวงมาลัยเพื่อหลีกเลี่ยงอุบัติเหตุทางรถยนต์

พฤติกรรมที่ผิดปกติแบบนี้ของเย่เทียนไม่นานมากนัก เขากลับมานั่งในชั่วพริบตา

อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ มีหินแตกหลายก้อนที่มีขนาดเท่ากับไข่นกพิราบในมือของเย่เทียน

ในเวลานี้ รถตู้ที่มีระยะใกล้มากที่สุดที่อยู่ด้านหลัง ได้เบียดตัวจากด้านซ้ายได้สำเร็จ โดยห่างไปประมาณสองเมตร เห็นได้ชัดว่าต้องการแซงและพุ่งไปข้างหน้าเพื่อบังคับให้ volkswagen cc หยุด

“ไล่ตามได้สะใจใช่มั้ย? ให้พวกคุณสะใจอีกหน่อย!”

เย่เทียนไม่ได้แย่งอำนาจการควบคุมพวงมาลัยกลับมา เยาะเย้ย และสะบัดมือของเขาโดยไม่ลังเล หินในมือก็บินออกไปทันที

อย่างที่ทราบกันดี แม้แต่ก้อนหินเล็กๆที่ชนรถที่ความเร็วสูงด้วยความเร็วที่เร็วมาก ก็ไม่น้อยหน้าเคียวของเทพเจ้าแห่งความตาย และสามารถสร้างความเสียหายร้ายแรงได้

ยิ่งไปกว่านั้น แรงของมือของเย่เทียนไม่เบา ก้อนหินส่งเสียง”วู้วู้”ในอากาศ กระแทกกระจกหน้ารถทีละคัน และเจาะรูกระจกสองสามรูในทันที

ก้อนหินหนึ่งในนั้นตีหน้าผากคนขับอย่างแรง!

หน้าผากคนขับรถตู้ที่น่าสงสารมีเลือดไหลทันที และเขาก็เป็นลมโดยตรงที่เกิดเหตุโดยไม่แม้แต่จะกรีดร้อง

แน่นอน ที่สำคัญกว่านั้นคือ คนขับเป็นลม ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจะทำให้รถเสียการควบคุม และรถตู้ก็วิ่งไปทางซ้าย

บูม!

มีเสียงดังก้องเผยออกมา รถตู้พุ่งชนต้นไม้กลางถนน รถพลิกคว่ำ 180 องศา และล้อก็ส่งเสียง 'เอี๊ยด' ที่ทำให้ผู้คนหัวใจเต้นรัว

รถ BMW ตามหลังมาไกล เนื่องจากระยะทางและความมืด ทำให้ลุงหวางไม่รู้ด้วยซ้ำว่าข้างหน้าเกิดอะไรขึ้น

เห็นเพียงรถตู้คันหนึ่งที่อยู่ทางนี้ จู่ๆก็เลี้ยวอย่างแรงโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า และชนเข้ากับต้นไม้กลางถนนเหมือนฆ่าตัวตาย

“หวาหู่ เกิดอะไรขึ้น? คนของคุณขับรถไม่เป็นเหรอ?!”

ลุงหวางโกรธและตะโกนใส่หวาหู่ "ขยะจริงๆ! ถ้ารู้แบบนี้ผมก็จะไม่จ้างคุณละ!"

“เอิ่ม…” หวาหู่มึนงง และไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

อย่างไรก็ตาม สิ่งหนึ่งที่หวาหู่มั่นใจได้ก็คือ คนขับรถตู้เป็นคนขับรถที่มีประสบการณ์การขับขี่ห้าปีและมีใบขับขี่อย่างเป็นทางการ

เป็นไปไม่ได้ที่จะพุ่งชนต้นไว้กลางทางโดยไม่มีเหตุผล!

การตำหนิอย่างไม่สุภาพของลุงหวางเข้ามาในหูของเขา และความคับข้องใจของหวาหู่ก็เพิ่มมากขึ้น แต่เมื่อพิจารณาถึงตัวตนของอีกฝ่ายแล้ว เขาไม่กล้าตอบโต้ เขาทำได้เพียงอดทนอดกลั้น “บางทีอาจมีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น ไม่ก็ผมลองโทรไปถามดู...”

"ถามอะไรถาม! รถพลิกคว่ำไปทั้งคันแล้ว ถามแล้วจะตามทันเหรอ?"

ลุงหวางขัดจังหวะโดยไม่รอให้หวาหู่พูดจบ "ไม่ต้องไปสนใจไอ้ขยะพวกนั้น ให้คนในรถคันอื่นระวังตัวหน่อย เร่งแล้วหยุดรถโฟล์คสวาเกนคันนั้นให้ได้!"

“เย่เทียน นี่คุณ...”

เหลียงเยว่หรูผู้ซึ่งให้ความสนใจกับการเคลื่อนไหวข้างหลังอยู่เสมอ รู้สึกประหลาดใจอย่างมาก อ้าปากจนจะยัดไข่ได้สองฟอง

ทุบรถด้วยก้อนหินเล็กๆ นี่ไม่ใช่หนัง เหลือเชื่อเกินไปไหม?