ตอนที่ 503
บทที่ 503 ตอน จบอย่างสมบูรณ์
October 21, 2026
"เหวินเฉิง นี่เกิดบ้าอะไรขึ้นกันแน่!"
ภายใต้แรงกดดันของเย่เทียน ผู้อำนวยการผมสีขาวจะยังยืนนิ่งได้อย่างไร
เย่เทียนมีใบอนุญาตทางการแพทย์หรือไม่ เขาไม่สนแต่ ข่งเหวินเฉิงขัดขวางการช่วยเหลือผู้คนในที่เกิดเหตุจริงๆ ซึ่งจะมีผลกระทบอย่างมากต่อชื่อเสียงของโรงพยาบาลอย่างแน่นอน!
ยิ่งไปกว่านั้น นักข่าวสื่อตอนนี้มีเยอะมาก และเรื่องนี้ต้องชี้แจงให้ชัดเจน
"ไม่ ไม่ใช่!"
ข่งเหวินเฉิงจะกล้ายอมรับสักที่ไหนล่ะ เขารีบปฏิเสธ ยื่นมือออกแล้วชี้ไปที่เย่เทียนด้วยใบหน้าเศร้า “ผู้อำนวยการฟ่าน อย่าไปฟังเรื่องไร้สาระของไอ้เด็กนี้เลย เขาใส่ร้ายผมครับ!”
“ตอนพวกผมไปถึงที่เกิดเหตุ พวกผมพบว่าไอ้เด็กคนนี้นั่งยอง ๆ ข้างผู้บาดเจ็บและไม่รู้ว่าเขากำลังทำอะไร พวกผมกลัวว่าเขาจะทำร้ายผู้บาดเจ็บ พวกเราจึงเข้าไปหยุดเขาไว้"
“หยุดฉันไว้?หยุดฉันไว้นั้นเหรอ?!”
เย่เทียนหัวเราะอย่างโกรธเคือง “ถ้าฉันจำไม่ผิด ตอนนั้นฉันกำลังฝังเข็มกับผู้บาดเจ็บ พวกนายเข้ามาผลักฉันโดยไม่พูดอะไรสักคำ และไม่คิดถึงผลที่จะตามมาเลย!”
“ใคร ใครบอกว่าพวกฉันไม่ได้พูดอะไรกับนาย?”
ขนาดนี้แล้ว ข่งเหวินเฉิงไม่มีทางเลือกอื่น เขาทำได้เพียงกัดฟันสู้และพูด “เราได้ถามนายว่านายป็นใคร”
“นายบอกว่านายเป็นหมอ แต่ก็ไม่สามารถเอาใบอนุญาตทางการแพทย์ออกมาได้ และพูดไม่ออกเลยว่าทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลไหน เราจะปล่อยให้นายฝังเข็มให้ผู้บาดเจ็บได้ไงล่ะ?”
“แล้วถ้านายไม่มีอะไรจริงๆ ทำไมจู่ๆ นายถึงต่อยเจิ้งชูล่ะ!”
สิ่งที่เขาพูดเป็นความจริงสามเปอร์เซ็นต์ เท็จเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ ผู้คนไม่สามารถหาพบข้อบกพ้องใดๆ ได้เลย
“เจิ้งชูโดนต่อย?”
ผู้อำนวยการขมวดคิ้วอย่างลึกซึ้ง ดวงตาที่ขุ่นมัวของเขาหันไปทางเย่เทียนทันที “ไอ้หนูไม่ทราบว่าสิ่งที่เหวินเฉิงพูดเป็นความจริงหรือไม่?”
ไม่เพียงแต่ผู้อำนวยการเท่านั้น แต่ยังรวมถึงกล่องสั้นกล่องยาวของกลุ่มนักข่าวที่หันมาถ่ายเย่เทียนหมด
แม้แต่คิ้วของว่านชิงเฟิงก็แสดงถึงความลังเลใจ
ไม่ว่าจะมีความเข้าใจผิดประการใดแต่ ณ ที่นี้ มีนักข่าวเต็มไปหมด ซึ้งมันจะไม่ใช่แค่เรื่องเล็กๆ แล้ว!
“นายแน่ใจเหรอนี้คือคำถามที่จะถามฉัน?”
“ฉันยอมรับว่าฉันไม่ได้ไปสมัคสอบอะไรอนุญาตแพทย์ และฉันไม่ได้ทำงานในโรงพยาบาลใด ๆ ทั้งนั้น แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าฉันไม่ใช่หมอ!”
มีรอยยิ้มเยาะเย้ยอยู่ที่มุมปากของเย่เทียน ทันใดนั้นเขาก็หยิบบางอย่างจากแขนของเขาและตบมันลงบนโต๊ะ และโดยไม่มองย้อนกลับไป เขาพูดกับว่านชิงเฟิง: "ท่านปู่ว่าน ช่วยผมอธิบายหน่อยว่านี้คือเหรียญอะไร!"
ทุกคนจ้องไปที่โต๊ะ และสิ่งที่เย่เทียนหยิบออกมาคือเหรียญรางวัล!
เมื่อข่งเหวินเฉิงเห็นสิ่งนี้ก็ยิ่งเลิกลักไปใหญ่ เขาก็ยิ่งกลัวขึ้นเล็กน้อย เหงื่อเริ่มออกจากแผ่นหลัง
“นี่คือเหรียญทองของสมาคมการแพทย์แผนจีนของเรา!”
ว่านชิงเฟิงหยิบเหรียญขึ้นมาแล้วหันกลับไปเพื่อให้นักข่าวถ่ายภาพได้ชัดเจนขึ้น
“จริงๆแล้ว หมอเทพเย่ไม่ได้เป็นเพียงสมาชิกระดับทองของสมาคมการแพทย์แผนจีนของเราเท่านั้น แต่ยังมีทักษะด้านการแพทย์ที่สูงมาก ถ้าหากหมอเทพเย่ไม่ปฏิเสธ เขามีคุณสมบัติครบถ้วนที่จะรับตำแหน่งปัจจุบันของฉันในฐานะรองประธานของ สมาคมการแพทย์แผนจีนของเมืองเจียงหวย!
ไม่เพียงเท่านั้น ว่านชิงเฟิง ยังแสดงความเห็นส่วนตัวโดยไม่ลังเล
"ว้าว!"