บทที่ 646 วิเคราะห์สถานการณ์

"เสี่ยวเย่ ฉันพอรู้เรื่องหลายเรื่องที่นายทำในสามเหลี่ยมทมิฬแล้ว "

เย่เทียน และอีกหลายคนนั่งลงบนโซฟาในห้องนั่งเล่น ฟู่กั๋วเฉียงดื่มน้ำเพื่อเติมน้ำในร่างกายของเขาแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม: "แรกคือเต๋าแห่งปรมาจารย์ดาบอิจิโร ยามาโมโตะ และตามด้วยนักดาบเสแสร้ง ฮาชิโมโตะ ฟุจิโนะ นายนี่มันฮีโร่เลยจริงๆ!

“คุณอารองฟู่ ท่านชมเกินตัวแล้วครับ”

เย่เทียนถูจมูกไปมา เขาไม่ต้องการคุยนอกเรื่อง เขาตรงไปที่หัวข้อและถามว่า "ผมได้ยินจาก เซิ่งหนาน ท่านรู้ว่าซูเหมยอยู่ไหนเหรอครับ?"

“ซูเหมย?” ฟู่กั๋วเฉียงดูมึนงงในทันใด

เมื่อเห็นเช่นนี้ ฟู่เซิ่งหนานจึงรีบเตือน: “คุณอารองคะ เย่เทียนกำลังพูดถึงนักธุรกิจหญิงของสามเหลี่ยมทมิฬที่จับมาจากประเทศซ่านค่ะ”

“นักธุรกิจหญิงคนนั้นชื่อซูเหมยนี่เอง!”

ฟู่กั๋วเฉียง ก็ตระหนักและพยักหน้า พูดอย่างเฉยเมย: "ฉันได้ยินจากคนด้านล่างของฉันว่า ถูกคนของจงลา"

เย่เทียนขมวดคิ้วอย่างกะทันหันและถามด้วยความสงสัย “จงลา? แล้วนี่ใครอีก?”

ฟู่กั๋วเฉียง ตกตะลึงครู่หนึ่ง และพูดด้วยท่าทางสงสัย : "ไอ้หนู อย่าบอกนะว่านายมาสามเหลี่ยมทมิฬ เพราะซูเหมยคนนั้น?"

เขาคิดว่าเย่เทียนและฟู่เซิ่งหนาน เป็นคู่รักกัน แต่ถ้าเย่เทียนได้ตั้งใจเดินทางมาที่ สามเหลี่ยมทมิฬเพราะซูเหมย ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองไม่ธรรมดาแน่นอน

“คุณอารองฟู่ ท่าพูดถูกครับ”

เย่เทียนยิ้มและพูดตามความจริงเพียงครึ่งเดียว "ครั้งนี้ที่ผมเดินทางมาที่นี่ แน่นอนว่าผมได้รับความไว้วางใจจากใครสักคนมาให้ช่วยเหลือซูเหมย"

“อ๋อ อย่างนี้นี่เอง!”

เมื่อ ฟู่กั๋วเฉียง ได้ยินเช่นนี้ หัวใจที่ห้อยอยู่ในลำคอของเขากลับลดลงอย่างมาก เขาส่ายหัวและพูด "เสี่ยวเย่นั้นฟังอาพูดหน่อยนะ อย่าไปกังวลกับเรื่องนี้ อยู่เที่ยวเป็นเพื่อนเซิ่งหนานสักสองสามวัน แล้วก็ไปจากที่นี่เลย!"

เย่เทียน ตกตะลึง แต่ในขณะที่เขากำลังจะอธิบาย ฟู่เซิ่งหนาน ที่ที่อยู่ข้างๆเขาพูดอย่างไม่พอใจว่า "คุณอารอง อาพูดอะไรอยู่เนี่ย?อะไรคืออยู่เที่ยวกับหนูสองสามวันคะ?"

“เซิ่งหนาน สองปีแล้วที่หนูออกจากที่นี่ไป ตอนนี้ จงลาเปลี่ยนไปไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้วนะ”

ฟู่กั๋วเฉียง คิดว่า ฟู่เซิ่งหนาน กำลังโทษเขาที่ไม่ได้ช่วยเธอ และอธิบายด้วยรอยยิ้ม "ช่วงสองสามปีที่ผ่านมา ก็ไม่รู้ว่าจงลาได้เข้าร่วมมือกับฝั่งไหนไปแล้ว การพัฒนาและการเติบโตความแข็งแกร่งของพวกเขาก็พอๆ กับพวกเรา"

“นอกจากนี้ยังครอบครองสถานที่ซึ่งง่ายต่อการตั้งรับและ มันยากที่จะจัดการพวกเขา”

หลังจากพูดเสร็จ ฟู่กั๋วเฉียง ก็ออกคำสั่งอีกครั้ง และในทันใดก็มีคนนำแผนที่ของสามเหลี่ยมทมิฬมาให้

“มาดูนี่สิ นี่คือตำแหน่งที่ จงลาครอบครอง มีภูเขาทั้งสองข้างและเต็มไปด้วยทุ่นระเบิด”

ฟู่กั๋วเฉียง ชี้ไปที่จุดใดจุดหนึ่งบนแผนที่และอธิบายว่า “แต่ด้านล่างพวกเขาคือหน้าผา มันเป็นไปไม่ได้ที่จะส่งคนปีนขั้นจากหน้าผา ทางเข้าทางออกก็มีแค่ทางหน้าอย่างเดียว "

“สำหรับจงลาคนนี้ ก็ไม่ได้มีความสามารถอะไรมาก แต่เขามีปรมาจารย์ชื่อคนหนึ่งชื่อปาซ่ง ว่ากันว่าการฝึกฝนของเขามาถึงขั้นดำแล้ว เป็นคนแข็งแกร่งคนหนึ่ง”

“สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ฉันเพิ่งได้รับข่าวเมื่อเช้าว่า เยาหวู่ตี๋และ หานชิงจ้าวก็มาจากสามเหลี่ยมทมิฬเช่นกัน ไม่แน่ อาจจะมาเพราะซูเหมยคนนั้น”

ฟู่กั๋วเฉียงนั้นคือฟู่กั๋วเฉียง เขาเคยเป็นเจ้าพ่อใน สามเหลี่ยมทมิฬมาหลายปี เขารู้ทุกอย่างทุกก้าวของ สามเหลี่ยมทมิฬเป็นอย่างดี พูดอธิบายไม่กี่คำ ก็ทำให้เย่เทียนเข้าใจเกี่ยวกับสถานการณ์ณ์สามเหลี่ยมทมิฬในตอนนี้เป็นอย่างไร

“คุณอารองฟู่ ที่ท่านบอกเยาหวู่ตี๋และ หานชิงจ้าวเป็นใคร มาจากไหนเหรอครับ?ความสามารถเป็นอย่างไรครับ?

เย่เทียน เลิกคิ้วขึ้น สำหรับคนที่ชื่อปาซ่ง มันไม่ได้มาจากการพิจารณาของเขาเลย

เพราะในตอนนี้ สำหรับเขาในปัจจุบัน ไม่ว่าจะอยู่ในระยะเริ่มต้นระดับดำ หรือระดับดำตอนปลาย ในสายตาของเขา ไม่ได้เป็นอันตรายของเขาเลยสักนิด!