บทที่ 894 โฉวฝันเฟยปรากฏตัว

แม้ว่าหยานเฟิงจะทำให้เย่เทียนโกรธมาก แต่ก็ไม่ได้เวอร์เกินจนเสียสติอย่างแน่นอน

ตามคำกล่าวที่ว่า: เมื่อคนอื่นล้มก็เหยียบซ้ำถือโอกาสซ้ำเติม!

การต่อสู้ครั้งก่อนทำให้เหยียนเฟิงรู้ว่าเย่เทียนไม่ธรรมดา และในที่สุดเขาก็ได้เปรียบเสียที เขาจะพลาดโอกาสนี้ไปได้อย่างไร และรีบวิ่งไปหาเย่เทียนทันที ขณะที่ได้เปรียบ และชกออกไปอย่างแรง

ตุบ!

เหยียนเฟิงชกหมัดไปที่ร่างกายของเย่เทียน แต่ภาพที่เย่เทียนคร่ำครวญ และลอยถอยหลังออกไปในจินตนาการของเขาไม่ปรากฏขึ้น แต่กลับทะลุผ่านตัวของเย่เทียนอีกครั้ง!

ในวินาทีต่อมา ร่างของเย่เทียนก็ค่อยๆ หายไป และกลายเป็นภาพหลอน!

สิ่งนี้ทุกคนดูไม่น่าแปลกใจเลย เพราะเมื่อกี้พวกเขาได้เห็นความเร็วที่เวอร์เกินของเย่เทียนแล้ว

"ฉันยอมรับว่าฉันประเมินคุณต่ำไป ไม่คิดว่าคุณจะทำร้ายฉันได้จริงๆ "

ร่างของเย่เทียนปรากฏอย่างน่ากลัวที่ข้างๆ ของเหยียนเฟิง เลือดไหลออกจากมุมปาก เห็นได้ชัดว่าหมัดเมื่อกี้ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย

"แต่ว่า ก็ได้เท่านี้แหละ!"

ระหว่างพูด สีหน้าของเย่เทียนเปลี่ยนเป็นจริงจัง และทันใดนั้นก็มีภาพหลอนขนาดใหญ่ของเงาลวงตี้จวินปรากฏขึ้นข้างหลังเขา ซึ่งทำให้จิตใจของผู้คนอดไม่ได้จะเกิดความคิดที่จะก้มหัวยอมแพ้

"ท่ามังกร ท่าแรก จุนหลินเทียนเชี่ย!"

ด้วยเสียงตะโกนของเย่เทียนดังขึ้น เงาลวงตี้จวินใหญ่ๆ ที่อยู่ข้างหลังเขาโบกกระบี่ยักษ์ในมือทันที แล้วฟันไปทางเหยียนเฟิงด้วยท่าทางดุร้าย

"ฮึ่ม!"

มองดูเงาลวงตี้จวินที่อยู่ข้างหลังเย่เทียน เหยียนเฟิงก็ตกใจ แต่ก็รู้สึกตัวได้อย่างรวดเร็ว เขาส่งเสียงคำรามต่ำเหมือนสัตว์ดุร้าย และดันมือออกรัวๆ ดอกบัวสีแดงหลายสิบดอกปรากฏออกมาทันที มันรวมกันเป็นหนึ่งเดียว กลายเป็นดอกบัวสีแดงขนาดใหญ่ และพุ่งไปยังกระบี่ยักษ์มายา

ไม่พูดไม่ได้เลยว่า ท่าของเหยียนเฟิงนั้นมีอานุภาพเกรียงไกรมาก แค่ดูก็รู้ว่าพลังนั้นช่างน่าอัศจรรย์

ตูม!

กระบี่ยักษ์มายาชนกับดอกบัวสีแดงดอกใหญ่ และหลังจากสูสีกันไม่กี่วินาที กระบี่ยักษ์มายาก็ทุบดอกบัวสีแดงใหญ่ออกเป็นชิ้น ๆ !

ไม่เพียงเท่านั้น ถึงแม้ว่ากระบี่ยักษ์มายาจะเสียไปมาก ยังไงซะมันก็ฟันโดยเหยียนเฟิง!

ถ้าเหยียนเฟิงไม่ได้เรียกโล่ทิพย์ป้องกันกายในนาทีสุดท้าย เกรงว่าดาบเล่มนี้จะเพียงพอที่จะแบ่งออกเป็นสองส่วน!

พรึบ!

เหยียนเฟิงขยับห่างออกไปหลายเมตรโดยไม่ได้ตั้งใจ ทิ้งรอยเท้าสองรอยบนพื้นสนามสังเวียน ไม่ง่ายเลยที่จะทรงตัวได้ ก็อดไม่ได้ที่จะอาเจียนเป็นเลือดออกมาทันที

เย่เทียนไม่ได้โจมตีในขณะที่ได้เปรียบ และยืนตั้งตารออยู่กับที่ และพูดอย่างดูถูกว่า:"บอกคุณไปนานแล้วว่า คุณไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของฉันได้ ตอนนี้รู้ความแตกต่างแล้วสินะ?"

"ไม่ มันเป็นไปไม่ได้!"

เหยียนเฟิงเอื้อมมือไปเช็ดเลือดที่มุมปาก คำรามเหมือนคนบ้า:"วิชาเหลียนหัว ดอกบัวครองจักรวาล!"

"เดิมทีฉันคิดจะปล่อยคุณไป แต่คุณอยากตายเอง คิดจริงๆ เหรอว่า ฉันไม่กล้าฆ่าคุณ?"

เมื่อเห็นว่าเหยียนเฟิงไม่รู้ผิดชอบชั่วดียังคิดจะอยากลงมือ เย่เทียนจึงค่อนข้างโกรธ ดังนั้นจึงไม่ไว้หน้าอีกต่อไป เพื่อให้แน่ใจว่าพลังงานทั้งสองในร่างกายจะไม่ขัดแย้งกัน และเปิดใช้คัมภีร์หวงในร่างกายขนาดใหญ่ที่สุด:"ท่ามังกรเก้า ท่าที่สาม จักรพรรดิจับกุมจตุสมุทร!"

ด้วยการแสดงของเย่เทียน ทำให้เจียงซี่หลิงที่อยู่ล่างสังเวียน อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาว่า:"ระดับฟ้า!"