บทที่ 119 ครั้งนี้ ฉันดูสิว่านายจะตายยังไง!

ไม่มีเหตุผลว่าจะไม่ทำอะไรสักอย่าง!

ดังนั้น เขาจึงจัดส่งคนไปคอยจับตามองฝู้เฉิงหยุนไว้ตลอดเวลา เพื่อจะได้รับรู้จากคนที่เขาจัดส่งไป ว่าช่วงนี้ฝู้เฉิงหยุนกำลังทำอะไรอยู่

ตอนนี้ คนนี้เขาส่งตัวไปมีการตอบกลับมาแล้ว ต่อจากนี้ เขาก็จะดูสิว่า หลังจากที่ฝู้เฉิงหยุนไปพบเฉินฮุ่ยมาแล้ว คิดอยากจะทำอะไร

......

ภายในคุก

ฝู้เฉิงหยุนอยู่ด้านนอกยกหูโทรศัพท์ขึ้นเพื่อพูดคุยกับเฉินฮุ่ย

"เฉินหยุน ครึ่งเดือนมานี้ สถานการณ์ด้านนอกเป็นยังไงบ้าง?"

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ฝู้เฉิงหยุนก็รู้สึกโมโหเป็นอย่างมาก

ตั้งแต่ที่แม่ของเขาเข้าคุก ภายในฝู้ซื่อกรุ๊ปก็ได้มีการเปลี่ยนแปลงอีกแล้ว

พวกผู้ถือหุ้นที่เดิมทีสนับสนุนเขา ต่างก็สงสัยในความแท้จริงของพินัยกรรม

ตอนนี้ การประชุมผู้ถือหุ้นรอบที่สองก็ได้เริ่มต้นอีกแล้ว ครั้งนี้ ไม่มีแม่ของเขาคอยดึงคะแนนเสียงให้ ฝู้ซื่อกรุ๊ปคงจะต้องกลับไปอยู่ในกำมือของฝู้อวี้สิงอีกแน่นอน

ฝู้เฉิงหยุนสรุปเรื่องราวในครึ่งเดือนนี้ให้เฉินฮุ่ยฟังอย่างสั้นๆง่ายๆ เมื่อเฉินฮุ่ยฟังจบแล้ว ใบหน้าของเธอก็มีสีหน้าชั่วร้ายปรากฏขึ้น "ฉันคิดไว้แล้วว่าฝู้อวี้สิงไม่มีทางนิ่งเฉยแบบนี้ แต่ว่า ฝู้อวี้สิงคิดอยากจะแย่งตำแหน่งท่านประธานของแกไปนั้นเป็นไปไม่ได้แน่นอน เพราะว่าฉันคิดแผนการจัดการกับฝู้อวี้สิงที่ดีที่สุดไว้ให้แกแล้ว"

แผนที่ดีที่สุด?

ฝู้เฉิงหยุนถามอย่างสงสัย "วิธีอะไรครับ?"

เฉินฮุ่ยมองดูรอบด้าน จากนั้นก็พูดกับฝู้เฉิงหยุนเสียงเบาว่า "เฉิงหยุน ต่อไปไม่ว่าฝู้อวี้สิงจะทำอะไร แกก็ไม่ต้องไปสนใจ เพราะแกแค่ต้องปล่อยให้มันรับซื้อหุ้นให้หมด ปล่อยให้ผู้ถือหุ้นทั้งหมดสนับสนุนมันก็พอแล้ว"

ฝู้เฉิงหยุนคิดว่า แม่ของเขาจะคิดวิธีการดีๆอะไรไว้ให้กับเขา แต่ปรากฏว่า อย่างนี้เนี่ยนะ?

ฝู้เฉิงหยุนเสียงสูงขึ้นอย่างร้อนรน "แม่ แบบนี้มันปล่อยให้ผมมอบตำแหน่งท่านประธานให้กับฝู้อวี้สิงไม่ใช่หรือไง? ตำแหน่งท่านประธาน ผมได้มันมาอย่างยากลำบาก เพราะงั้น ผมไม่มีทางหลีกให้กับฝู้อวี้สิงแน่นอน!"

"เฉิงหยุน แกอย่าเพิ่งร้อนรนไป"

เฉินฮุ่ยปลอบใจฝู้เฉิงหยุนอยู่ในคุก "แกใจเย็นลงก่อน ฟังฉันบอกเหตุผลให้แกฟังก่อน ที่เมื่อกี้ฉันบอกให้แกไม่ต้องทำอะไรเลย ก็เพราะไม่ว่าแกจะทำอะไร ก็ไม่สามารถขัดขวางฝู้อวี้สิงซื้อหุ้น และเอาชนะใจผู้ถือหุ้นในฝู้ซื่อกรุ๊ปได้

ในเมื่อตอนนี้แกทำอะไรไม่ได้ อย่างนั้นก็ไม่ต้องทำอะไรเลย ก่อนที่การประชุมผู้ถือหุ้นจะมาถึง แกก็พักผ่อนอยู่บ้านซะดีๆ รอให้การประชุมผู้ถือหุ้นเริ่มต้นแล้ว แกค่อยโจมตีฝู้อวี้สิงหนักๆทีเดียว"

เฉินฮุ่ยพูดประโยคหนึ่งผ่านสายโทรศัพท์ให้กับฝู้เฉิงหยุนฟัง เมื่อฝู้เฉิงหยุนฟังจบ ในแววตาก็มีความตกใจปรากฏขึ้น

จากนั้นก็เป็นความชั่วร้ายมาแทนที่

"ฝู้อวี้สิง ครั้งนี้ ฉันดูสิว่านายจะตายยังไง!"

.....

เนื่องจากในคุกมีตำรวจคอยเฝ้าดูอยู่ ลูกน้องของฝู้อวี้สิง ถึงแม้จะได้เข้าไปแล้ว แต่กลับไม่ได้ยินบทสนทนาของเฉินฮุ่ยและฝู้เฉิงหยุน แต่ว่า ถึงแม้ลูกน้องจะไม่ได้ยินบทสนทนาของเฉินฮุ่ยและฝู้เฉิงหยุน แต่ว่าลูกน้องสามารถเดาออกได้จากสายตาของเฉินฮุ่ยและฝู้เฉิงหยุน ว่าเฉินฮุ่ยน่าจะคิดแผนการจัดการกับฝู้อวี้สิงให้กับฝู้เฉิงหยุนได้แล้วแน่นอน

ลูกน้องรีบโทรศัพท์แจ้งเรื่องราวในคุกให้ฝู้อวี้สิงทราบ

เมื่อฝู้อวี้สิงฟังจบ บนใบหน้าไม่ได้มีสีหน้าอารมณ์อื่นใด เขาออกคำสั่งกับเย่หยิ่งว่า "รอดูสถานการณ์"

เย่หยิ่ง "....."

อย่างที่คิด ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ ท่านเก้าก็ยังใจเย็นได้อย่างเช่นนี้

นี่น่าจะเป็นเหตุผลที่เขาเคารพนับถือท่านเก้า

เวลาสามทุ่ม

เซี่ยเชียนเกอถ่ายละครเสร็จ ตอนกลางคืนเกิดพายุขึ้น

ท้องฟ้ามืดครึ้ม เซี่ยเชียนเกอใส่เสื้อผ้าที่ค่อนข้างบาง ดังนั้น เธอจึงกอดแขนของตัวเองอยู่ตลอด ฝู้อวี้สิงเห็นอย่างนั้นแล้วก็ถอดเสื้อสูทของตัวเองออกมา คลุมไว้ที่ไหล่ของเซี่ยเชียนเกอ ต่อด้วยกอดเธอไว้ในอ้อมกอดของตัวเอง และถามว่า "แบบนี้ดีขึ้นบ้างมั้ย?"

เซี่ยเชียนเกอพยักหน้า "ดีขึ้น เพียงแต่นายถอดเสื้อมาให้ฉัน แล้วคุณเองไม่หนาวหรอ?"