บทที่ 163 ใครกันแน่ที่อยากจะทำร้ายเขา?

ถ้าผู้หญิงคนนั้นเป็นคนที่ฆ่าเธอเมื่อพันปีก่อนจริงๆ แสดงว่าหล่อนเป็นพวกเดียวกับเย่หลานเฉิน เพราะเย่หลานเฉินก็ฆ่าพ่อแม่ของเธอ ทั้งยังทำลายแคว้นเฉินด้วย และผู้หญิงคนนั้นก็ฆ่าเธอในตอนท้าย

เมื่อคิดแบบนี้ นี่มันคือความแค้นบัญชีเลือดชัดๆ

ไม่มีวันลงรอยกันแน่นอน!

ผู้หญิงคนนั้นไม่สมควรที่จะมีชีวิตบนโลกนี้ แม้แต่ฟ้าดินก็ยังคงไม่ปรานีคนแบบเธอ

เซี่ยเชียนเกอเหลือบมองเฝิงเจว๋เฉินด้วยสายตาที่เย็นชา: "นายรู้แค่ว่าฉันกับนายมีความแค้นบัญชีเลือดที่เหมือนกัน และมันก็มากพอที่จะแก้แค้นผู้หญิงคนนั้น สิ่งสำคัญคือผู้หญิงคนนั้นต้องตาย นอกเหนือจากนั้นมันไม่สำคัญ"

การที่จะฆ่าผู้หญิงคนนั้น มันง่ายที่ไหนกัน?

เฝิงเจว๋เฉินพูดอย่างขมขื่น: "ผู้หญิงคนนั้นแข็งแกร่งมาก ในตอนนั้นทุกคนในตระกูลหมอเซียนของเราได้ร่วมมือกันเพื่อฆ่าเธอ แต่ก็ไม่สำเร็จ ดังนั้น เธอมั่นใจเหรอ ว่าตอนนี้แค่เพียงกำลังของพวกเราสองคนจะสามารถฆ่าผู้หญิงที่โหดเหี้ยมคนนั้นได้เหรอ?"

"ใครบอกว่ามีแค่สองคน"

เสียงของฝู้อวี้สิงดังขึ้นข้างหลังเซี่ยเชียนเกอและเฝิงเจว๋เฉิน

ฝู้อวี้สิงเข้ามาหาเซี่ยเชียนเกออย่างอ่อนแรง เขาเอื้อมมือไปโอบกอดเซี่ยเชียนเกอ: "คุณสัญญากับผมแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าจะไม่ไปเผชิญหน้ากับผู้หญิงคนนั้นโดยตรง แคล้วหลังไป คุณก็ลืมแล้วเหรอ?

เธอก็ไม่ได้อยากให้มันเป็นเช่นนี้ แต่ผู้หญิงคนนั้น เธอต้องกำจัดหล่อน

。

เพราะเมื่อใดที่หล่อนตาย เธอกับฝู้อวี้สิงก็จะปลอดภัยอย่างสมบูรณ์

เซี่ยเชียนเกอไม่รู้ว่าจะอธิบายให้ฝู้อวี้สิงฟังอย่างไร แต่บางครั้งแม้ว่าเซี่ยเชียนเกอไม่ได้อธิบาย ฝู้อวี้สิงก็สามารถเข้าใจสิ่งที่เธอหมายถึงได้

เขาพูดอย่างเอาอกเอาใจว่า "ช่างมันเถอะ ปกติคุณก็ไม่อยู่เฉยมาตลอดอยู่แล้ว ในเมื่อคุณต้องการจัดการกับผู้หญิงคนนั้น ผมจะช่วยคุณจัดการกับหล่อน แต่คุณต้องสัญญากับผมว่าจะแอบอยู่ข้างหลังผม ไม่ให้ออกไปเสี่ยงเด็ดขาด"

เซี่ยเชียนเกอฝู้อวี้สิงแน่น: "แม้ว่าไม่ใช่เพราะคุณ ฉันก็จะไม่เสี่ยง เพราะฉันยังต้องการมีชีวิตที่ดีและอยู่กับคุณไปจนแก่นะ"

เฝิงเจว๋เฉินยืนนิ่งและกระแอมสองครั้ง: "นี่คือ......"

"สามีของฉัน ฝู้อวี้สิง"

สามี?

เฝิงเจว๋เฉินมองไปที่เซี่ยเชียนเกอ: "ขอถามหน่อย สามีของเธอมาทำอะไร?"

"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน"

ทันทีที่เซี่ยเชียนเกอพูดเช่นนี้ ฝู้อวี้สิงและเฝิงเจว๋เฉินก็จับตาดูเซี่ยเชียนเกอพร้อมกัน เซี่ยเชียนเกอกล่าวอย่างเก้อเขิน: "ฉันไม่รู้จริงๆ! ทั้งหมดนี่ฉันสนใจแต่คุณ ไม่ว่าคุณจะทำอะไรก็เถอะ คุณทำอะไรฉันก็รักคุณ"

ภรรยาของเขาช่างปากหวานเสียจริง

ฝู้อวี้สิงเห็นว่าเซี่ยเชียนเกอสวมเสื้อผ้าน้อยชิ้นมาก เขาจึงถอดเสื้อผ้าและคลุมบนไหล่ของเธอ: "ตอนนี้ก็ดึกแล้ว กลับไปพักผ่อนก่อน มีเรื่องอะไรพวกเราค่อยคุยกันพรุ่งนี้"

เซี่ยเชียนเกอพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง หลังจากที่เธอบอกให้เฝิงเจว๋เฉินพักที่บ้านของฝู้อวี้สิงก่อนคืนนี้ เธอก็จับมือฝู้อวี้สิงเดินออกจากสวนและขึ้นบ้านไป

เฝิงเจว๋เฉิน: "......"

เขาถูกทอดทิ้งแบบไม่ทันตั้งตัว

......

วันถัดไป

เซี่ยเชียนเกอตื่นแต่เช้า และเธอขอให้เย่หยิ่งใช้เส้นสายของเขากระจายข่าวสารบนอินเทอร์เน็ต

เนื้อหาของข่าวคือ ใครก็ตามที่เป็นประธานของฝู้ซื่อกรุ๊ป จะได้รับมรดกสืบทอดของตระกูลฝู้ และเหตุผลที่ฝู้เฉิงหยุนต้องการเป็นประธานอย่างยิ่งคือการได้รับมรดกตกทอดของตระกูล

ตอนนี้มรดกตกทอดของตระกูลอยู่ในมือของฝู้เฉิงหยุน

ทันทีที่มีข่าวออกมา ชาวเน็ตต่างคาดเดากันว่า มรดกตกทอดของตระกูลฝู้คืออะไร?

บางคนคาดเดาว่าเป็นเงิน

บางคนก็คาดเดาว่าเป็นหยก

บางคนถึงกับคาดเดาว่ามันเป็นสมบัติ

อย่างไรก็ตาม ผู้คนมีความคิดเห็นที่แตกต่างกันออกไป

มันคืออะไรนั้น มีเพียงฝู้เฉิงหยุนเท่านั้นที่รู้